კიმი და ლუსი(ვამპირის ტყე) თავი 2

ლუსისა და კიმის ისტორია იწყება ზუსტად იმ ტყეში გოგონები ძალიან დიდ შარში ხვდებიან მაგრამ მათი ცხოვრება ამავდროულად ძალიან შეიცვლება ორივე მათგანს უყვარდება ვამპირი კიმის ჯერემი ხოლო ლუსის

გრძნობათა პაექრობა

უფსკრულში დაკარგული ადამიანი გახლავართ, ჩემივე ემოციების ტყვეობაში. ემოციები ერთმანეთს ებრძვიან. ზიზღისა და სიყვარულის სუნი ჰაერში იჟღინთება და ერმანეთთან სრულ ჰარმონიას ქმნიან. წყვდიადით მოცულ

მოგიტაცებდი, როგორც პატარას V

ერთხანს გაყინული მზერით ვუყურებდი ჩემს გადამჩენელს და ვფიქრობდი ისევ მეჩვენებათქო,უკვე სერიოზულად დავიწყე ფიქრი იმაზე რომ ჰალუცინაციები დამეწყო.. მან ტკივილისფერი თვალები შემომანათა და ძლივს შესამჩნევად გამიღიმა.

დინა ქალდანი (6თავი)

იმ ქალს ეხუტებოდა მთელი ცხოვრება, რომ გაურბოდა, მთელი ცხოვრება მისი მიახლოებით გამოწვეულ ტკივილს რომ გრძნობდა, რომ უნდოდა ამდგარიყო, სრულიად მისი გაეხადა ეს ძლიერი ქალი და ამავდროულად პატარა ბავშვი, უნდოდა სულ მის გვერდით გაეტარებინა ცხოვრება, თუმცა

"ის" (1ნაწილი) - სრულად

ხო შემიყვარდი და სწორედ მაშინ აწრიალებული სინდისი იმდენად აფორიაქდა რომ დამიმონა, გრძნობების აშლამ გონება და სულიც აშალა და რა მივიღეთ? ისე მოხდა რომ საერთოდ დაგკარგე.

სხვისი არჩეული საქმრო (თავი 1)

-რა ძუკნაა, პროსტაააა... მგონი, ყველა ერთნაირია, სანაგვეზე სასროლი... -აი, ამიტომ უნდა გავხდეთ ლესბიანკები - ეცინება და პირზე ხელს იფარებს. -მაგაზე მეც მიფიქრია - სიცილში ვყვები. ზოგჯერ უაზროდ სიცილიც კი მომგებიანია, განწყობას ოდნავ მაინც

ფანჯრების მწმენდავი თავი. 12

საზარელ ხმაზე ლიზა, ადგილზე შექანდა და ნიკას მკლავს ჩაეჭიდა, რომ არ წაქცეულიყო. _ ნიკოლოზ, ნიკა, ნიკუშა _ იმეორებდა მის სახელს და შეშინებული, ნახევრად გულწასული შესცქეროდა კაცის მომღიმარ სახეს. ხელის სწრაფი მოძრაობით უსინჯავდა მკლავებს, მუცელს და

დავიღალე

მე არ ვიცი თუ რა დავწერო მაგრამ ვიცი რომ წერა მწადია საშინელ უფსკრულში მე ვიჩეხები და მე ამოსვლა არ შემიძლია

" სიყვარული და შემთხვევითობა " ( 4 თავი )

საღამოს , წერა მომინდა , მინდოდა , რომ ჩემი გრძნობები ფურცელზე გადამეტანა . „ დარჩი ჩემთან“ დარჩენა , თუ წასვლა ? რომელი უფრო ადვილია ? მე , თუ მკითხავთ , ყველაზე ადვილი და , ამავე დროს ყველაზე ძნელი ,

მოთამაშე (მეხუთე ნაწილი)

მოსვა, გოგოს დააკვირდა, რომელსაც თავი ჩაეღუნა. — როდესმე შეძლებ ჩემს პატიებას? — ვერა… მშვიდად, გულის დაწყვეტით ჩაილაარაკა გოგომ — მეგონა, ჩემს მიმართ გქონდა გრძნობები და იმ ამბის მერე თავს არ აბიჯებდი, ამ ქორწინებით მეგონა რომ გამოტყდებოდი, მაგრამ