ბიზნეს გარიგება : W (თავი 1)

მის პირისპირ მდგომი ქალი ვერასდროს წარმოიდგენდა, რომ ოდესმე მისი ყოფილი საქმროს, ბავშვობის მეგობრის კაბინეტში ამ წინადადების შესათავაზებლად მოუწევდა შესვლა. - გთავაზობ, რომ ვიქორწინოთ

პითეკანთროპი(9)

-მარიამ? -ჰმ..-მარიამმა ნახევრად ნამძინარებმა უპასუხა. -ხო გითხარი 2 კვირაზე ნაკლები დამჭირდება რომ დილით ჩემს გვერდით გაიღვიძო თქო.

ზოგჯერ წინ გვყავს ის ვისაც მთელი ცხოვრებაა ველით(11)

– აქ აპირებ დარჩენას?- მკითხა ლაშამ. _ პატარა საქმეები მაქვს მოსაგვარებელი და როგორც კი მოვაგვარებ სოფელში დავბრუმდები. – სოფელში რისთვის?- გაიკვირვა ლაშამ. – დეას გამო.. - ამოვთქვი – დეა, იქ არის? _ კი, ძმაო არ მომჩვენებია, იმ დღეს და რაც არ უნდა

ოიზისი VI

მარიტა უღიმოდა და გრძნობდა სხეულში სიმშვიდე როგორ ბუდდებოდა. ირაკლისთან ყოფნა თითქოს სამყაროსა და ყველა ტკივილს ავიწყებდა. მერე უცბად მარიტას რაღაც ახსენდება, საწოლზე ჯდება და ირაკლის რომელიც ზურგზე წვება, ზემოდან დაჰყურებს.

არა'ჩვეულებრივი{სრულად}

-ახლა დედას ჩავკიდოთ ყველამ ხელები და სანამ არ ჩამოვალთ ჩავეხუტოთ კარგი?- ბავშვები დახტოდნენ, ხედებს უყურებდნენ და აღფრთოვანებას გამოხატავდნენ, საკუთარი სახლი იპოვნეს გახარებულები კისკისებდნენ. თადა კი ევას ეხვეოდა და წლების შემდეგაც ისევ ფანტავდა

განთიადი (მეცხრე თავი)

-მადლობა, რომ ხარ ჩემთან ლუკა. -კოცნის შემდეგ, მადლობა გაგახსენდა მხოლოდ? -კარგი რა… მორიდებულად გაიხედა გვერდით გოგონამ, ვერ გაუსწორა თვალი, გულით საყვარელს. -შენ თვალს მარიდებ გოგო? არ თქვა, რომ შეგრცხვა. -არ ვიტყვი. -რა ლამაზი ხარ, დეკა.

ზოგჯერ წინ გვყავს ის ვისაც მთელი ცხოვრებაა ველით (10)

– ნუ ღელავ უკვე აქ ვარ.- ურეაქციოდ მივუგე. – რა გჭირს? რა სახე გაქვს ან შუბლზე რა დაგემართა ავარიაში მოყევი? – კი.-მოკლედ ვპასუხობ.

ის ჩვენშია საარსებოდ

დავიღალე, დამიჯერე დავიღალე, ვეღარ ვხვდები საით მიდის ეს გზა მწარე... ვერც სიმართლე ტყუილისგან განვასხვავე და ვერც მისგან თავი ჩემი დავიფარე..

მე - ორი [ სრულად ]

- უამრავ ფოტოს გადაგიღებ! - არ მინდა! - მე მაინც გაგაგიღებ! - არ მინდა-მეთქი, ღლაპო! - მაინც ვერ გამექცევი შენი ბებერი ძვლებით, დეი! - ნიკოლოზ! - ნიკელოზ!

მე სიყვარულმა...

მე სიყვარულმა მიმატოვა და შენც წახვედი, აღარც ეს გრძნობა დამრჩენია, შენგან რომ იყო, სიჩუმის გარდა ახლა უკვე სხვა აღარ მესმის, თითქოს მოკალი ყველაფერი რაც ჩემში იყო...