მდევარი

უგზოუკლოდ გარბის დრო ვერ ეწევა მდევარი მოგონება მიაქვს შორს ეჯიბრება ვერ არის მოღრუბლული ღრუბელები ცისფერ ცაზე ჰკიდიან მდევარს ნუ შეაჩერებთ წინ გზა კიდევ დიდი აქვს...

ტირანის მახეში #7

- ტერიტორიას ვუახლოვდებით,სამიზნე ალყაში მოვაქციეთ,სახლის გარშემო ყველანი,სწრაფად! რაციის ღილაკს ვაჭერ,პასუხად თანხმობას ვიღებ ეკიპაჟისგან,რომლებიც მანქანებიდან სწრაფად გადმოდიან და ფრთხილი ნაბიჯებით უახლოვდებიან თბილისთან ახლოს მდებარე,მიტოვებულ

მე შენ მიყვარხარ !!!

მე შენ მიყვარხარ,როცა წვიმს, მაშინ,როცა წვეთები ალბობენ მიწას,და ირგვლივ ქარი გაავებული კარსა და ფანჯრებს ვერ უხსნის კრიჭას...მე შენ მიყვარხარ, როცა თოვს მაშინ,ირგვლივ იმდენი თეთრი ნისლია,

მე, შენ და დრო

დრო მიდის, მაგრამ არ მივყვები დროს. მე მივდევ საშინელ, სისხლისმღვრელ ომს. ზოგ ლექსთა ფონზე ამბობენ:" თმობს!" მე მხოლოდ შენი გული მათბობს! აქ არ არსებობს გალაკტიონი, ოჰ ჩემთვის შენ ხარ აქ ალიონი. არ არსებობენ ლამაზმანები და მე შენით ვარ განაწვალები.

ეს მე ვარ, დედა! (სრულად)

ჩვენს მეზობლად ერთი ოჯახი ცხოვრობდა, საკმაოდ ზრდილობიანი, კეთილი, მეზობლების დამხმარე და საოცრად თბილი ცოლ-ქმარი ნამდვილი ბედნიერებით ეწეოდა ოჯახურ ცხოვრებას.მათ სამი შვილი ჰყავდათ, ორი ვაჟი და ერთი გოგონა.

სამი მიზეზი (4 თავი)

ღრმად ამოიხვნეშა თორნიკემ და ნაცნობი ყვავილების სალონის ნომერი აკრიბა შეკვეთის მისაცემად. მასზე დიდი თაიგული შეუკვეთა და მშვიდად ჩაჯდა სავარძელში, ახლა მთელი კომპანიის დასანახად მიუტანდნენ

თბილისელი ლილეს მანჰეტენური ცხოვრება (თავი 11)

ზოგადად ძალიან მიყვარს მიუზიკლები , განსაკუთრებით ძველი დროის.ცეკვა-ცეკვით ჩავიცვი, მსუბუქი მაკიაჟი გავიკეთე და გავედი ოთახიდან.საერთო საცხოვრებლიდან და სირბილით მივედი მთავარ შენობასთან

სიღარიბესთან მებრძოლი (თავი 1)

2018წელი 17 იანვარი დილის 10 საათია ლევანი ტრადიციულად ეკლესიის კარებთან დგას დახეული ტანსაცმლით და დახმარებას ითხოვს, ზოგი მცირედიდ ეხმარება, ზოგი ლანძღავს კიდეც, და ზოგიც გვერდს

ტირანის მახეში #6

ერის მიმდებარე ტერიტორიაზე,ბერიშვილის სახლთან რამოდენიმე კილომეტრში,ბეემვეს მარკის შავი ავტომობილი იდგა,სადაც მამაკაცი ისრესდა თითებს საჭესთან,სიგარეტს ნერვიულად უკიდებდა ნაფაზებს და ტორპედოზე თითებს ათამაშებდა,თან დროს ითვლიდა.

ფანჯრების მწმენდავი თავი. 8

ლიზამ გაჭირვებით ამოისუნთქა და დამძიმებული თვალები გაახილა. პირველი რაც იგრძნო, საშინელი თავის ტკივილი იყო. წამოიწია და ოთახს თვალი შეავლო. უზარმაზარ, თეთრ ლოგინზე იწვა, მიხვდა, რომ სასტუმროს