კვირის სიახლე
19-05-2026, 13:40
16 873
76
ბროწეულები (სრულად)
სიცილი აუტყდა ისევ, ამჯერად უფრო ხმამაღლა. უკვე ღრმად ჩაძინებული კეკე შეიშმუშნა. -დავიძინოთ? - შუბლი შუბლზე მომადო და ჩემს ტუჩებთან დაიჩურჩულა. -ჰო… -ნატა.. -ყურებამდე გაეღიმა. - შენ მე გიყვარვარ,
თვის სიახლე
2-05-2026, 16:10
38 475
127
შავი ზღვის საიდუმლო //სრულად//
ნაზად მიეფერა თმაზე,საჩვენებელ თითზე შემოიხვია მისი სისხლისფერი დალალები.ტალღების ხმა იყო გამეფებული ოთახში.როგორ ეხეთქებოდა აღელვებული ზღვა ნაპირებს... ანერვიულდა,უცხო იყო მისთვის კაცის ასეთი
PDF წიგნები
7-05-2023, 19:08
30 475
17
მარგარეტ ეტვუდი - მხევლის წიგნი
წარმოიდგინეთ სამყარო, სადაც ქალებს ეკრძალებათ მუშაობა, საკუთრების ფლობა, სიყვარული, ოჯახის შექმნა, ქუჩაში სიარული. ეკრძალებათ, გამოიყურებოდნენ ისე, როგორც თავად სურთ, ისაუბრონ და მოიქცნენ ისე, როგორც
ღიმილისგან ვიცლები...
გახლეჩილი არსებობა და შეშლილი სამყარო...ნაფლეთებად ქცეული ძირითადი ორგანო...სიბნელესთან შერწყმული და დაშლილი სხეული...გაგლეჯილი ოცნება და დალეწილი მიზნები...მარტოდ მარტო დარჩენილი,გიჟური დღეები (თავი 10)
-მე არასდროს შემიგინებია მანდატურისთვი! - ჩაიცინა მიშომ. მე და ვაჩემ ერთდროულად გადავატრიალეთ თვალები და სულმოუთქმელად ჩავცალეთ ჭიქა. -შენც ტო? - მომიბრუნდა შეზარხოშებული ვაჩე.*სისხლიანი პაემანი* (თავი 23)
- გიყვარვარ? თვალებამღვრეულმა ჰკითხა ქალს.- მიყვარხარ,სან..თითები მის ქერა თმაში ახლართა და ვარდისფერ ტუჩებს დაეწაფა,ისე,თითქოს პირველად კოცნიდა. - უკაცრავად,ხელს გიშლით ვიცი,მაგრამ სანამ მეორე63 ნაბიჯი (2)
ისევ ისე ოფლში გაწურულს მეღვიძება. აჩქარებულ გულზე ხელს ვიდებ, მეორე ხელს კი დაცვარულ შუბლზე ვისვამ. ფეხებს გადასაფარებელის გარეთ ვყოფ, ხალათს ვიცვამ და მეორე საძინებლისკენ მივდივარ,იდუმალი თვალები -1
ოთახიდან გავდივარ თოვლში არემარე ძალიან ლამაზია აქვე დავინახე მწვანე თვალები და გაშლილი ხელები ისინი მე მეგებებოდნენ მერე ზაფხული მოვიდა წვიმა დაიწყო ამ წვიმაში კი ვალსს ვეცეკვები ნაცნობუნებლიე შეცდომა (2 თავი)
-იდიოტი, დესპოტი, არაადამიანი, საზიზღარი, ჯმუხი, ბებერი_ისე იყო კაცის ლანძღვაში გართული სულ ვერ შეამჩნია მოახლოებული მალენა როგორ გაკვირვებული უყურებდა, სიტყვების გაგონების შემდეგ ხარხარიმძიმე გზა (მესამე ნაწილი) ოცდამეხუთე თავი (37) დასასრული
ცივი სიჩუმე იყო ირგვლივ გამეფებული.ამჯერად მარტო იყო ამ ადგილას,სადაც ნიასთან ერთად ხშირად მოდიოდა ხოლმე.თვალები დახუჭა და ცრემლები ჩამოუგორდა სახეზე. გონებაში ისევ ნიას ხმა ესმოდა,ამ მთვარიან ღამეს.
აღარ შემრჩა ის ღიმილი, სპეტაკი და წმინა. აღარც ჩემი გული ფეთქვას, ნაწილებას იქცა!მიყვარხარრ...
დღეს ვფიქრობ საკუთარ და შენმა სიტყვებმა როგორი სიხარბე მომმატეს ხალისის როცა კი გიხსენებ სამყარო ნათდება და გართულს მინდება ყურება დაისის და ეს სიტკბოება, წადილი სიცოცხლის შენიდან გამოსულმე, ლექსები, საზოგადოება და შენ
მე არაფერი არ მინდა ამ ლექსების გარდა, ჩემსა და თქვენს შორის არის დიდი რკინის ფარდა. გამიგებდით? მე ამის ხომ არასოდეს მწამდა. ეს დაცინვა, გულცივობა ჩემს გულს მუდამ კლავდა. მხოლოდ ერთი მიყვარდა და მას ვუძღვნიდი ლექსებს. თქვენი ცივი სახეები კიტესტები
აქტიური მწერლები
აქტიური მწერლები
.:დღის აქტიური მკითხველი:.

გჯერათ ბიჭის და გოგოს მეგობრობის?
ყველა გამოკ
.:შემოგვიერთდით FACEBOOK-ზე:.










