სანდრო (3 თავი)

სასმელი,რომელიც ხელში მეჭირა,სწრაფად დავლიე და ორივე ხელი სანდროს კისერზე მოვხვიე, თავი კისერთან მივადე და მის მოძრაობებს ვმეორებდი,მსიამოვნებდა მასთან ესე ახლოს ყოფნა,მისიი სურნელიც უფრო ცუდად

წარსულის კვალდაკვალ თავი 6

რეზომ რომ დარეკა და ანანურის დაჩაზე მისვლა სთხოვა,ყველამ მიანება საქმეს თავი.მაშინვე მასთან წავიდნენ - გიორგი და ზეზვა ყაზბეგიდან,დათა თბილისიდან. როგორც კი უფროსი ბექაური დაინახეს იქ,დაცვა

გარდაცვლილი პოეტისგან

ეს სიცივე, ეს სიჩუმე, ცხელი ჩაი, წვიმა. პოეზიამ ეს ინატრა, პოეზიის სხივმა. რომანტიკა! ეს ინატრა პოეზიის სიმმა. მარტოობა! აქ იდარდა ჩემი სულის ბინდმა.ჩემი ცივი გამოხედვა აღარავის სწყინდა, უიმედო სიყვარული დარდს და ვარამს მგვრიდა. ამ გრძნობათა დიდი

გაფრენა გარდაცვალებას ნიშნავს. (თავი 1)

"გამოიძიე, იქნებ მიაგნო მას ვინც ყველაფერი წაგართვა"კაბინეტში იჯდა და ორდერს ელოდებოდა კარი, რომ გაიღო და გაცოფებული სახით შევიდა ანრი-ლობჟანიძე გეფიცები შენ თუ იქ წახვალ არ ვიცი რას გიზამ

ნიკოლა (სრულად)

-ტაისია ჰყავდათ დაკითხვაზე,გავგიჟდი,მკვდრის ფერი ადევს სახეზე,გიგიზე რაღაცები უთქვამს და,მგონი,სასჯელს შეუმსუბუქებენ ნიკოლას.თურმე აშანტაჟებდა ფერაძე,ჩემს გვერდით თუარ გაივლი,ნიკოლას მოვკლავო..

ცის არტ ყელა ( ნაწილი 17)

თითქოს გამსინჯა, ამოიოხრა და განაგრძო - პაციენტი ნ. ჯავახიშვილის მდგომარეობა უცვლელია, ის კვლავ კომატოზურ მდგომარეობაში რჩება. ისევ დატოვეს ოთახი და დავრჩით მე და ვაკო.. ისევ სიჩუმე..

გოგონა ნიღბით [ნაწილი მეშვიდე]

აქედან რომ წაგიყვანეს, კარგად იცი, რომ მე დაშენ მაქამდე სულ ერთად ვიყავით, შენ შეიძლება არ გახსოვს მაგრამ შენზე უფროსი ვარ 3 წლით და უკეთესად მახსოვს, როცა წაგიყვანეს, თითქოს ჩემი ნაწილიც გაიყოლესო, ძალიან გამიჭირდა, ვფიქრობდი, რომ საუკეთესო

უნებლიე შეცდომა (5 თავი)

-არა ბატონო გოგი, ნუ ვიტყვით ისეთ რამეს რასაც ვინანებთ, მე თქვენი თანაშემწე ვარ და თქვენთვის ყველაფერს ვაკეთებ, მაგრამ როცა ამ შენობიდან გავდივარ თქვენი საქმე არაა რას ვაკეთებ. ახლა ჩემი სამუშაო საათები დასრულებულია, ამიტომ ხვალამდე_თავი დაუკრა

შენ, მე გამაგიჟე

ადამიანების სამი კატეგორია არსებობს: პირველი, ადამიანები რომლებიც ყველა ტკივილს თუ ბედნიერებას გულში ინახავენ. მეორე, ადამიანები რომლებიც ყოველთვის გამოხატავენ ბედნიერებასაც და უბედურებასაც.

ხევსურეთი XIV

-რაღაცის თქმას ვაპირებდი შენთვის,გახსოვს?-მახსოვს-გეტყვი,მაგრამ იცოდე,რომ ეს ყველაფერი არაა იქიდან,რაც მოსაყოლი მაქვს-ელენე მაშინებელენეს ცრემლები წამოუვიდა.რამდენიმე წამით დადუმდა.