იდიოტი [ნაწილი 4]

შემოდგომის სუსტი,მაგრამ მეამბოხე სიო თან მისდევდა ელენეს,რომელიც თვალებ ჩაქცეული მირბის ტყე-ღრეშიდან,მაგრამ სად...ეს თავადაც არ იცის. იქნებ უნდა იმ დამცირებას გაექცეს ცოტახსნის წინ რომ მიაყენეს. ეს ხომ მისთვის იმდენად მძიმეა,რომ გაანალიზებასაც ვერ

მე შენამდე თავი10

უცბად იარაღის დამაყრუებელი ხმა გაისმა,მუცლის არეში მწვავე ტკივილი ვიგრძენი,გავიგე დამიანე როგორ მიყვიროდა ცრემლად იღვრებოდა და ყვიროდა.სახეზე ხელი მოვკიდე და გავუღიმე

ცუდი წარსული ბედნიერი მომავალი (თავი 9)

სახლში, როდესაც შევედით ჩემმა ძმამ დაიწყო. -ვსო გეყოთ ახლა ჩვენც აქ ვაართ, რა პატარა ბავშვებივიით იქცევით?- გაბრაზება დაეტყო ხმაში. მე კიდევ მივედი, ჩავხუტ და თავი მოვისაწ.....

გიჟური სიყვარული -8-

"ნეტავ საერთოდ არ დამეწყო მუშაობა. ნეტავ ლუკას არ გადავყროდი, ალბად იმ გოგოს იქვე მივახრჩობ. ლუკას შეყვარებული ჰყოლია, შენ კი გეგონა უყვარდი.. სულელო, სულელო!." ფიქრიდან კი ნინოს ხმამ გამომიყვანა.

წარსულის კვალდაკვალ თავი 1

არასდროს ქრება წარსული და არც წარსულში დაშვებული შეცდომები იშლება.ის რაღაც პერიოდი მიიძინებს,სადღაც მიიბუდებს და ელის შესაფერის დროს რომ დღის სინათლე იხილოს და გამოაშკარავდეს.თან ისეთ დროს რომ ორი ადამიანის ბედზე მნიშვნელოვან გავლენას მოახდენს.

მკვლელი ფიქრები

სიცხეა, მე მკლავს შენზე ფიქრები, მე შენ არასდროს არ მავიწყდები. შენთვის მე სულ მაქვს თბილი სიტყვები, ვშიშობ რომ შენით მე დავიწვები. შენს სულს მოვყავარ მე შენთან ახლოს, მე აზრს არ ვკითხავ ამ სამოსახლოს. თვალდახუჭული მოვალ შენამდე,

ხევსურეთი VII

-აი ამას ხედავ?ხმას ამოიღებ და იცი რაც მოგელის ელენეს ენა ჩაუვარდა.კაცმა კოცნა დაუწყო.ხელი მკერდისკენ წაიღო და ძლიერად მოუჭირა.დიდხანს უძალიანდებოდა ელენე.ბოლოს მამაკაცმა ორივე ხელი დაუჭირა და ისევ დაემუქრა.

სიყვარული თუ უბრალოდ აკვიატება?!(4 თავი)

მაქსიმეს წასვლა ჩემთვის დიდი დარტყმა იყო მიმატოვა ტაძარში,მიყვარდა ძალიან მიყვარდა ან იქნებ არც მიყვარდა?! მაშინ მხოლოდ წყენა გულისტკივილი ვიგრძენი,მიგვატოვა მე და ჩემი პატარა რომელიც ჯერ ერთი კვირის იყო, ჩემს სხეულში სულ რაღაც მხოლოდ ერთი კვირა

მუდმივ ხმაურში... 4 თავი

მიმი, შენი აზრით რამდენად დიდი უფსკრულია ოცნებასა და რეალობას შორის? -არ ვიცი, დიდი ხანია აღარ მიოცნებია. -გთხოვ რა დამელაპარაკე, მინდა მეგობრები მაინც ვიყოთ, ერთად გვძინავს, ერთმანეთი მოგვწონს, ახევარ დღეს ერთად ვატარებ, მეგობრები მაინც ხომ უნდა

დამაყრის ტანზე გვირილების სითეთრე მერე

ადრე მიწაში ავურევდი პატარა ხელებს, მალე კი ალბათ მთელი ტანით მომიწევს ძერწვა. არ ვარ პოეტი და ხანდახან ისიც მახელებს, რომ ჩემს საფლავზე მომტირალი ამოვა ძეწნა. შეისხამს ფოთლებს,უფერული ფესვების ფონზე, ზამთარიც მოვა,დაგვიფარავს სხეულებს სეტყვით...