შიში პატივისცემა და სიყვარუილი {15}

თორნიკე თანდათან გამოკეთდა და სახლიდან გასვლაც დაიწყო, ანასტასია ისევ ჩაფიქრებული და სევდიანი დადიოდა, მხოლოდ იმათ ესაუბრებოდა ვინც რამეს ჰკითხავდა. ლაშას ჩამოსვლამ ცოტა გაამხიარულა, რადგან ნიკა არ ისვენებდა და არც სხვას აძლევდა ამის საშუალებას..

ცქნაფა თავი 12

და აი აქ ჩემი პეპლები ?მგონი გამრავლდენ და ძალიან ბევრი არიან უკვე , ვგრძნობდი რომ ის რაოდენობა რაც გუშინ იყო გაორმაგდა და მარტო არ მოძრაობდნენ , ვგრძნობდი გულს როგორ გაქონდა ბაგა ბუგი , ხელების დაბუჟებას , ტვინის გათიშვას და ბევრ სხვა ემოციას

მარიონეტი (ოცდამეცხრამეტე თავი)

ალბათ, ძნელი წარმოსადგენი არ უნდა იყოს, როგორ ჩაივლიდა პანაშვიდები და დასაფლავება. არც მე შეგაწყენთ ამაზე საუბრით თავს. თუმცა ორიოდე სიტყვით მაინც აღვნიშნავ, ტატოს მკვლელობის სხვადასხვა ვერსია არსებობდა. სამძიმარზე მომსვლელნი ხან ერთ სიბინძურეს

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 32

-ჩემო ლამაზო და კეთილო ნინიკო ახლა ბრაზობ,მაგრამ უნდა იცოდე სიყვარული იწყება თვალების პაჭუნით და მთვავრდება საწოლის ჭრაჭულით.ასე რომ ახლა თუ არა,მანდ ხელი რომ გიდევს სადღაც სამ ოთხ თვეში ან სულაც უფრო ადრე ან უფრო მოგვიანებით პაწია აუცულებლად

მას შემდეგ რაც გავთხოვდი.-3

დღეები სწაფად გადის..დრო ტემპს არ აგდებს. დღეს პირველად მოვიდა თოვლი.პირველად ჩამოვარდა ციდან ფიფქი და ისიც ჩემი მიმართულებით,თითქის და მილიონიბით ადამიანში მხოლოდ მე ამარჩია...შემდეგ მეორე..მესამე...მიჰყვნენ ფიფქები ერთმანეთს და უფრო და უფრო უმატეს

ცხოვრება მშვენიერია ?! (2 თავი)

მოულოდნელად თვალთ დამიბნელდა და თავბრუსხვევა დამეწყო, ალბათ ძირს გავიშხლართებოდი ,რომ არა მისი ხელი ჩემს წელზე.. ალბათ ჩემთვის ვინმეს რომ ეთქვა რომ ჰოპ და ჩემს თავს ესეთი რამ დატრიალდებოდა სიცილით მოვკვდებოდი და დავცინებდი მათ.. ახლაც იმ იმედით

შემომიყვარდი (11 თავი)

-დიახ, დიახ, მაპატიეთ უცებ დავიბენი, მართალია, მე ნამდვილად მიყვარს.-გასაგებია, კარგია, რომ პატივი მეცით და თავად მოხვედით ჩემთან ვიდრე სხვისგან გავიგებდი, მაგრამ ალბათ ხვდებით, რომ უნივერსიტეტის კედლებში უმსგავს საქციელს ვერ მოვითმენ, აქედან

მკვლელობის ღამე (სრულად) (+18)

-გთხოვ მას არაფერი დაუშავო მე მომკალი, მაგრამ მას არ შეეხო გთხოვ. -გპირდები, მას არაფერს დავუშავებ-ბიჭმა ყბაზე ხელი მოუჭირა-ყოველგვარი წივილ-კივილის გარეშე დავასრულოთ ეს საქმე.-ქამარზე მიმაგრებული დანა ამოიღო და კაცს გულში რამდენჯერმე ჩაარჭო.-იცი რა

მშვიდად მეცხოვრე ოცნებებში

მე და ის ისევ ერთმანეთის პირისპირ ვდგავართ,მას თეთრი მუხლსზევით,მთლიანი კაბა აცვია, მხრებამდე შეჭრილი თმები ზურგზე აქვს გადაყრილი, მასში ყველაფერი საზღვარია თითქოს , არ სცდება მკლავებს,მხრებს,მუხლებს, არ არის ჭრელი. სახე და კაბაც ორივე თითქმის

წამის მეასედი (სრულად)

-არა დედა,არა...მაგას როგორ მეუბნები...ვიცი...ვიცი,რომ გვიჭირს, მაგრამ არ შემიძლია...გთხოვ.-ჩემი ბიძაშვილი დედამისის წინ იდგა მუხლებზე და სახეზე სიმწრის ცრემლები ნიაღვარად დასდიოდა,სახეზე საზარელი სასოწარკვეთილება გამოსახვოდა და თვალებით თითქოს