- შენ ჩაგიფიქრე ჩიჩუა! (მეორე ნაწილი სრულად)

ოცდათერთმეტი დეკემბერი იყო. დევდარიანი ახალი წლისთვის ემზადებოდა კი არა,იჯდა საწოლზე და წიგნს კითხულობდა. ცვაიგის “მარიამ სტიუარტს”. ზეპირად იცოდა ლამის,მაგრამ უყვარდა და რა ექნა?! კარზე ზარი ეუცნაურა. არ ელოდა არავის. - ლუ,მე ვარ,ლუ! - ხმაზე

ორი მოწმე (თავი 5)

ორ წუთიანი სიჩუმე ლილიას ტელეფონმა დაარღვია, გაკვირვებულმა დახედა უცხო ნომერს და მაშინვე უპასუხა. -გისმენთ -გამარჯობა საყვარელო ლილია.

-შეიცვლები? - მოიცა რა ! 22

რომელი ჩხაიძე? - ჰო .. - და მერე ? - ვაბშე რა პონტში ხარ მაგ სასტავში ვერ გავიგე, მეორე კოდუა ნაბი@@@ ბიზნესმენის შვილია მამამისი სამჯერ მყავს ნაცემი..

მდუმარე სასტუმრო - მოულოდნელი სტუმარი (თავი 4)

იცი, შენ პირველი ხარ, ვინც ჩემს მანქანაში ზის! - უთხრა მეთიუმ ელის და მანქანა დაქოქა. - მართლა?.. მერე ანას ხომ არ ეწყინება? მორიდებული ხმით ჩაეკითხა ელი, ჟაკეტის ღილები ბოლომდე შეიკრა და მედალიონი შიგნით მოაქცია. - რა უნდა ეწყინოს?.. ბავშვი ხომ არ

ექიმები (თავი მეათე)

თამთა თითქოს მართლა აპოკალიფსს ემსხვერპლაო ძალაგამოცლილი გაოფლილი იწვა და განძრევის საშვალებას არ აძლევდა საკუთარი სხეული. გონს რომ მოვიდა უკვე ლევანის ხელებში იყო მოქცეული. არაფერზე საუბრობდნენ ლეანის გაბადრული სახე თითქოს მთელს ოთახს ანათებდა და

შავი ანგელოზი 8

თვალებს ვხუჭავ და ფიქრებით წარსულში ვინაცვლებ,მახსენდება სტუდენტობა,ოთხი გადარეული და ყველაზე მაგარი ძმაკაცი:მე,ნიკო,აკო და რატი.....მახსენდება ის დაწყევლილი დღე როცა ავარია მოხდა და რატის და ტყუპის ცალი ელენე დაიღუპა ,ყველა თავისებურად თავს

მთებთან არ ვიცი რად ვიყავ ახლოს

მთებთან არ ვიცი რად ვიყავ ახლოს, თითქოს დავტოვე სხეული სახლში, ოფლში ცურავდა ზეწარი, მახსოვს, მახსოვს, მეც როგორ ვცურავდი მასში,

ვფიცავ

სიხარულო იცი გული ამიჩქარდა ფიქრები ამებურდა,ვუყურებ შენს ფოტოებს და ვტკბები მიხარია რომ ასე გამიმართლა, ასეთი ყოვლად განუმეორებელი გოგო მერგო წილად ხოდა, არც ვაპირებ ერთი ნაბიჯით უკან დახევას ყველაფერს გადავლახავ ყველაფერს გაუძლებ მხოლოდ და მხოლოდ

დამელოდე...

დამელოდე,შენთან მოვალ,თანაც მალე რა ვქნა,თუ შენს სიყვარულს ვერ დავემალე ვიცი,მელის კიდევ ბევრი განსაცდელი მაგრამ,დიდი მოთმინებით მასაც ველი... ყველა გრძნობას,ყველა ტკივილს ფიქრად ქცეულს ვეღარ ვუძლებ,ვგავარ სულით,გულით სნეულს

'შუგას დღიური'-7-ე თავი!

ღამე სულ ჩემს ძმაზე ვფიქრობდი... შუაღმისას კი უეცრად ტელეფონმა დამირეკა..(ჰარი იყო-ბანდის მეთური)..ახლა მის ხასიათზე არ ვიყავი თუმცა სწრაფადვე ვუპასუხე რადგან გვერდით ჯიმინი მეწვა,არ მინდოდა გამეღვიძებინა...ისე ტკბილად ეძინა ჩემს მკლავებში...