ისევ თბილისი და ისევ თბილისელები (3)

ნატა სულგანაბული უსმენდა სამზარეულოს ღია კარიდან ბიჭების დიალოგს და სიხარულისგან ცეკვავდა. გრძნობდა, რომ ლიზას უკარება ხასიათისა და საქციელის მიუხედავად, არც თვითონ იყო გულგრილი

უ'საზღვროდ /10/

-იქნებ დამხმარებოდი ... ამირიე ყველაფერი საწოლი ხომ საერთოდ -რა ფიცხი გახდი ქალო რა გჭირს -აუუ ლეააა მე ვაკოს მანქანით მივდივარ ... რომ ვუთხარი მეც მინდა წამოსვლა-თქო მაშინვე მითხრეს ვაკოს მანქანაშია ადგილიო -მერე რა .... მშვენიერი მძღოლია ვაკუნა .

ცქნაფა თავი 6

ისევ ეს უმოწყალოდ აწრიალებული პეპლები , ისევ ტკივილნარევი ბედნიერება , ვიცი დაგღალეთ ამ ჩემი ტრაგიზმით , მაგრამ ეს ხომ ჩემი რეალობაა , მწარე რეალობა მთელი არსებით ვეცდებით მისგან შორს დავიჭირო

შემთხვევითი სამსახური თავი 2

მოკლედ წინა თავს დიდი გამოხმაურება ამ მოჰყოლია მაგრამ მე ვფიქრობ რომ ჯერ ავტორი უნდა იღებდეს სიამოვნებას წერით და შემდეგ მკითხველი მე მომწონს რასაც ვაკეთებ და მაინც სიყვარულით თქვენი ლენა

შენ ხარ...

შენ ხარ გაზაფხული, მარტის არევა და აპრილს ჩამოჭრილი სამი ნასესხები.სანამ არ გამოჩნდი ზღვაც კი არ ღელავდა,ქარსაც არ მიჰქონდა ჩემი ნაწერები.სითბო აგვისტოსგან ჩუმათ მოგიპარავს,მაისს ჩააქსოვე თმაში გვირილები.

ბედნიერების გემო

-„დედამიწა ხომ ბრუნავს?-ბრუნავს...-კარგია რომ ბრუნავს ხო?-ჰო....-თუ ბრუნავს,ხომ მოვა ისევ იმ ადგილას საიდანაც ბრუნვა დაიწყო?-მოვა,მაგრამ შეიძლება იქ აღარ დახვდე...-დავხვდები....ან გავეკიდები...-რომ ვერ დაეწიო?

მარიონეტი (ოცდამეთოთხმეტე თავი)

თბილისში ნოემბერი იწურებოდა. მუხედავად შემოდგომის ბოლო თვისა ისეთი სუსხიანი ქარი უბერავდა შუა ზამთარი გეგონებოდა. ბახტრიონზე ერთ-ერთი კორპუსის სადარბაზოდან რეპეტიტორისგან გამოსულმა ნინომ მაისურის კაპიუშონი თავზე წამოიხურა, მიუხედავად თავზე წამოცმული

ცხოვრების თამაში.თავი 3

-ხელები მომაშრე.შეუღრინა თაიამ. -რატომ?წყნარად არიან ჩემი თითუნები,არაფერს არ აშავებენ და თუ არ გააღიზიანებ არც დააშავებენ. -ვერ გიტან. -შეიძლება გავიგო რატომ?

ბედთან თამაში (თავი 1)

ცხოვრება უცნაურია ზოგს ბედი ანებივრებს ზოგს არა....ასეთი არის ჩემი ცხოვრებაც დღეს მე ბრალდებულის სკამზე ვზივარ,რატო?...მეც არ ვიცი ალბათ ამასაც ბედის უკუღმართობას დავარქმევ,დღეს ჩემი ცხოვრება ბეწვზე

წვიმასაც სჭირდები!

გაწვიმდა და მერე რა? რა უემოციო ხარ!გარეთ ვერ გახვალ რადგან წვიმს? რა უგრძნობი ხარ!ქოლგის გარეშე არ წახვალ რადგან დასველდები?ფიტული ხარ!წვიმის დროს თითქოს სამყარო ყირავდება,გიჟდება,ადამიანთა სულები ბორგავენ