საუკეთესო მამის საუკეთესო შვილი (თავი 11)

არ ვიცი ამ ღამით რა მოხდა დემეტრე ისედაც ყველაზე მეტად მიყვარს მაგრამ ჩემი გრძნობები მის მიმართ გაიზარდა მე სიყვარულზე მეტს ვგრძნობდი გული სწრაფად მიცემდა როდესც მას ვკოცნიდი, ვეხუტებოდი ან უბრალოდ ჩემს გვერდით იყო ისეთივე

ანა, ჩემი იისფერი ვარსკვლავი (სრულად)

ბავშვობიდან, ჩემს საწოლში დაწოლა იმიტომ მიყვარს, რომ სანამ დავიძინებ ვარსკვლავებს უნდა ვუყურო. დაბადებულიც კი არ ვიყავი, ჩემმა მომავალმა ნათლიამ და დედაჩემმა დიდი ამბით გამიკრეს ოთახის ჭერზე მანათობელი ვარსკვლავები და მგონი დღესაც, ჩემზე მეტად მათ

როგორ შევუყვარდი მაფიოზს...თავი 15

მოსაცდელში ვიჯექი და ჩემს რიგს ვუცდიდი. ძალიან ვღელავდი. გულის სიღრმეში არც მინდოდა ამის გაკეთება. ჩემს წინ კიდევ ხუთი ქალი იცდიდა. ყველა მათგანი ჩემზე უფროსი იყო. მე მათთან შედარებით ბავშვიც კი მეთქმოდა. საშინელი განცდა იყო. პირველი ვინც შევიდა

მეგობრობა

მეგობრობა? ამთემასთან დაკავშირებით კველას თავისი აზრი გააჩნია, ზოგისთვის მეგობრობა მისი საყვარელი ტკბილეუილის სხვისთვის გაკოფაა, ზოგისთვის მეორე ადამიანისთვის ემოციების გაზიარება და ა.შ. არმჯერა იმადამიანების როდესაც ამბობენ რომ ისინი ისეთი ძლიერები

გრძნობების ტყვე (დასასრული)

ეს არის საბოლოო მესამე თავი,ამით დასრულდა ჩემი დაწერილი ისტორია.ისტერიკა დამემართა გიჟივით ვტიროდი. ცდილობდა დავეწყნარებინე და მომხუტებოდა,მაგრამ ხელებს ვიქნევდი,ცრემლებს ვერ ვიკავებდი, უცებ ტუჩებზე დამაცხრა,ისე ვნებიანად მკოცნიდა დამავიწყდა

აკრძალული სიყვარული ( თავი 5 )

ტელეფონის ეკრანს გაშტერებული ვუყურებდი და ვერ ვხვდებოდი, რა ხდებოდა ჩემს თავს. ამის გასააზრებლად, დრო დამჭირდა.ფიქრებისგან თავი დავიღწიე და ისევ ტელეფონს დავხედე.შეტყობინების კითხვას ახლიდან შევუდექი. ჰო, არაფერი მომჩვენებია, ზუსტად ასე იყო, ზუსტად

love story (1 თავი)

მე ვარ ლილე, 19 წლის. საშუალო სიმაღლის, გამხდარი, ცისფერთვალება, ქერა გოგო. 1წლის წინ ჩამოვედი თბილისში ძმასთან ერთად, რადგან უნივერსიტეტში გაგვეგრძელებინა სწავლა, მაქამდე ვცხოვრობდით ერთ ძალაინ ლამაზ სოფელში. მე და ჩემი ძმა, ლუკა ტყუპები ვართ და

მეზიზღება რომ მიყვარხარ (სრულად)

კლუბის მუსიკას ტანი ავაყოლე და მასში მთლიანად დავიკარგე. არასდროს მიყვარდა ხმაური, მაგრამ ახლა ამ სიტუაციაში ხმაურზე მეტად არაფერი მინდა... დაღლილ-დაქანცული გამოვედი გვერძე და გოგონების საპირფარეშოსკენ წავედი როდესაც ვუღაცამ ხელი ჩამკიდა, კედელზე

გული ცემდა

გული ცემდა, ბიძგებს სხეულს გადაცემდა, თავბრუსხვევით თვალებს ირგვლივ აცეცებდა სამყარო ხომ უსასრულო ძილით თვლემდა, ტვინი ფიქრებს მოგონების წიგნში წერდა. სული სხვაგან გახიზნული დადიოდა,

ანნიე

მოდი მიფათურე ხელები სულში,ერთხელ უკვე ხომ ამირიე,ხომ გააღვიძე მიძინებული,არა მკვდარი კომიდან ხომ გამომათრიე-ისევე როგორც მე! მოდი ჩამეხუტე!შენ ხომ ჩემგან მხოლოდ ჩახუტებას ითხოვდი სხვას არაფერს...ვაიმე ეხლა გამახსენდა,ეხლა მივხვდი შენგან