მხოლოდ შენ იცი

მხოლოდ შენ იცი, რა ხდება გულში მხოლოდ შენ ხედავ, რა ხდება სულში. მხოლოდ შენ იცი, რისთვის მდის ცრემლი მხოლოდ შენ იცი, რისთვის ვიღიმი. მხოლოდ შენ იცი, თუ როგორ მტკივა მხოლოდ შენ იცი, თუ მიხარია. მხოლოდ შენ იცი, რა მინდა ახლა

გამშორდი..

გამშორდი - უბრძანა ღრუბელთა მეუფემ ჰერას და წყვდიადში განერთხა ოლიმპო, გამშორდი - წავიდა ქალღმერთი ზვიადი, თითქოს და საშველად არავინ მოიხმო..

უხმო ქვითინი !..

თუკი გსურს სხვასაც მოუყევი ჩემი ბოდვები, ჯანდაბას... ისევ გავუყვები კენტად ხეივანს. ვერც იგრძნობ ისე ლამაზად და წყნარად მოვკვდები ოღონდ ღვთის ღალატს ნუ დამწამებ სულით ღმერთიანს.

Серйозний -10

ამ გადაუჭრელმა პრობლემებმა იმდენად დაღალა, რომ სუნთქვა ეკვროდა. ბევს ფიქრობდა, როგორ მოეგვარებინა ნიკას ამბავი, რომელიც ბოლოს სერიოზულ და მძიმე შედეგს მოუტანდა მის ძმას.

ის იდიოტი , მე კი გიჟი (6თავი)

მათი ამბავი გრძელდება და ძალიან საინტერესო ამბავიც მოხდება ... ახალი პერსონაჟიც გვხვდება.ჭიქები გაიტანეს და ანგარიში მოგვიტანეს . ლუკამ ელში აიღო ანგარიში , ფული ჩადო და მიმტანს გაატანა.ავდექით , ლუკამ , როგორც ჯენტლმენმა კარი გამიღო.

* * *

მე პოეტობა არ შემძლებია,ვერას ავყევი რითმების ბოგინს.თავში ბგერევბი ვერას დარბიან და თავის მოკლვა კვლავ მდომებია.უცებ ფიქრები უკან წამიღებს, წლები მახსენებს დროების მგოსნებს:ტერენტის, ვაჟას, აკაკის, რუსთველსდა მეც ვნებდები ამ მარად ღმერთებს.

უჩვეულოდ..

ჩემი ცხოვრების ნამდვილი და ერთადერთი ისტორია შენ ხარ...იმ დღეს უჩვეულოდ წვიმდა, ასე არ იცოდა ტირილი თბილისმა, მერე ასევე უჩვეულოდ გამოანათა ვარდისფერმა მზემ და ასევე უჩვეულოდ დათბა...იმ დღეს უნებურად გამკრა გულში რაღაც ამოუხსნელმა

ისევ მოვა თეთრი თოვლი

ისევ მოვა თეთრი თოვლი,დეკემბერს რომ დააფიქრებს და ზამთარი დღეთა ათვლით,სიცივესაც დაამკვიდრებს,მაგრამ ჩვენს გულს დრო რას უზამს...თუკი, მონატრება გვათბობს,მერე - რა, თუ დავბერდებით...სიყვარული მაინც გვახსოვს!

მთვარის დღესასწაული( 1,2,3,4,5)

რას ნიშნავს იყო მამაკაცი ისეთ ქვეყანაში,როგორიც ედომიაა? 1.უნდა იყო კარგი წინამძღოლი ოჯახში. 2.კარგი მონადირე 3.კარგი მოჯირითე. 4.გქონდეს სტაბილური და კარგი სამსახური. 5.და,რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია ედომიანელებისათვის- ყოველთვის დაიცვა ადათი. რაში

მძიმე გზა (მეორე ნაწილი) მეხუთე თავი ... მეორე ნაწილის დასასრული (12)

-მეშინია,ძალიან მტკივა_სალომე ტიროდა.დათომ ხელი მოკიდა და ცოტა ხნით გაჩერდნენ.–სალო,დამშვიდდი.ნუ გეშინია.ღრმად ისუნთქე,კარგი?–ახლა ცოტა მომეშვა.–კარგია,ახლა წავიდეთ_უპასუხა დათომ და გოგონა მანქანისკენ წაიყვანეს.