ლამპიონები(სრულად)

სული მაქვს გაყინული..გულის რიტმულ ცემას ვეღარ აღვიქვამ..თანაბრად ვეღარ ვსუნთქავ..თუ ამოვისუნთქავ,ასე მგონია,ვეღარც ჩავისუნთქავ და ასე სწორხაზოვნად ერთფეროვნებას შევეყინე..ერთფეროვნებას და ჰო,უმისობას..ჩემს ავადმყოფობას

ღამის ქალი [ნაწილი მეორე] [3]

სამსახურიდან 3 დღიანი შვებულება აიღო, არა და ახლა როგორ სჭირდება მთელ განყოფილებას იმდენი საქმე აქვთ, უფროსის მიერ დათქმული შეხვედრაც დასაგეგმი და საორგანიზოა, ყველაფერი თავზე აყრია, მაგრამ ქერას უარს ვერანაირად ვერ ეტყოდა. ამდენი წელია ამ ისტორიის

ყოველთვის შარში 2

-აღარ განმეორედება- ფრთხილი, შერჩეული ნოტით უთხრა დიმიტრიმ. -მართალია. აღარ განმეორდება- გაწონასწორებული ხმით უთხრა ცინცაძემაც, ნელი მოძრაობით შარვლის უკანა ნაწილში ჩამაგრებული იარაღი ამოიღო და მის წინ მდგომ სილუეტს მთელი მჭიდი ხელის აუკანკალებლად

მწვანე სხივი

კარი ჭრიალით იღება და ჩაბნელებულ ოთახში გამომძიებელი შედის, მხოლოდ რამდენიმე ნათურა ანათებს, ისინიც სანახევროდ, ალბათ ესაა მიზეზი რომ ოთახში ბნელა, ცენტრში მხოლოდ ორი სკამი და მაგიდა დგას, ნათურები ბჟუტავენ, თუმცა ცუდი განათების მიუხედავად,

გზავნილი დედებს

ახლადგაწმენდილ ნოხზე ვიჯექი და ჩემს "ბარბს" საკუთარი ხელით შეკერილ ქვედაბოლოს ვაცვამდი.ვიგრძენი ჩემს უკან როგორ დაჯდა ის, ფეხები განზე დააწყო, ხელი წელზე მომხვია და მისკენ გამაცურა. შევიშმუშნე, არ მინდოდა, არ მსიამოვნებდა მისი შეხება, მაგრამ ხმას არ

უსახლკარო

მთელი დღე წვიმდა.. თითქოს ცდილობდა ცოდვები ჩამოერეცხა ჩვენთვის. ემოცია ცვრიანი, სიყალბე ირგვლივ. თითქოსდა არაფრით განსხვავებული საღამო იყო.ჩემი ფიქრები სულ სხვაგან იყო, სადღაც უფრო შორს, ჰორიზონტს მიღმა გადაკარგული.

შეგიყვარე და ვერ დაგივიწყე (თავი 8)

მზე უკვე ჩადიოდა. დროც ახლოვდებოდა იმ წამის, რომელიც გეგას ყველაზე მეტად ანერვიულებდა, მაგრამ ინას დანახვაზე ყველაფერი ავიწყდებოდა. კარგი იყო ეს ერთი შეხედვით უაზრო, მაგრამ მისთვის ბედნიერი დღე.

ველურრებსაც შეუძლიათ სიყვარული (3 თავი)

–ჰალუცინაციები მაქ თუ თქვენთან მართლა ცოცხალი აპოლონი დგას– თითქოს გადავჩურჩულე კასპს თან დარწმუნებული ვარ სასწაული სახე მქონდა, თვალს ვერ ვწყვეტდი მის ტანს– რა არი რა უბედურებაა.–აუუ ტრეეევ რამე ჩაიცვი თორე სტუმარი თუ გაგიხდათ ცუდად

ნუთუ ტერორისტს შეუყვარდა (9)

ხალათი მოვიცვი და აბაზანიდან გავედი.გუჯას ისევ ეძინა.ჩანთა გავხსენი და საჭირო ნივთები ამოვიღე.იქვე არსებულ, სარკესთან მივედი.როგორც ყოველთვის ნაზი მაკიაჟი გავიკეთე.შემდეგ , ისევ საპირფარეშოში დავბრუნდი და ერთიანი შავი, სადა, უბრალო

ნუ დაბრუნდები

და ღვთის გულისთვის ნუ დამიწყებ ცრემლების წმენდას,გზები ხსნილია,ნურასოდეს შეხვდები ტკივილს,ბუნებრივია საბოლოოდ ყოველი ქრებადა მეც გავქრები, ჩვეულებრივ, შევხვდები სიკვდილს.და ღვთის გულისთვის ნუ დაიწყებ ტირილს და მოთქმას,და სასთუმალთან