შენმა ლურჯმა თვალებმა დამატყვევეს (მეცხრამეტე თავი)

-როდემდე გაგრძელდება ეს ყველაფერი?-აცრემლებული გამოვიდა მარიამი პალატიდან და გარეთ მდგომ ექიმს მიმართა -არ ვიცი დაზუსტებით. შესაძლებელია ერთ დღეს, ერთ თვეს ან ერთ წელს. -ან სამუდამოდ-დაამატა აჩიმ და ამღვრეული თვალები მიანათა ექიმს -მისი

გაორება

როდესაც ოჰაიოდან ლოს ანჯელესში გადავედი მეგონა არაფერი შეიცვლებოდა, გარდა ადგილმდებარეობისა. ვფიქრობდი რომ კარგად ვისწავლიდი, როგორც ადრე და მეყოლებოდა ბევრი მეგობარი, მაგრამ იმედები არა თუ გამიცრუვდა, რაც ამ პერიოდში გადავიტანე, იმ ამბავმა მთელი

17 წლიანი ოცნება თავი3

ცოტნეს შემოსვლა და გვანცას გასრიალება ერთი იყო. ცოტნე მაშინვე მივარდა და ფეხზე წამოაყენა.გვანცას მწვანე ტვალებმა მოაჯადოვა,გვანცა კი მთლიანად ჩაძირული იყო მის შავ თვალებში.დიდხანს უცქერდნენ ერთმანეთს და როგორც იქნა გონს მოეგნენ -რამე ხომარ

გოგონა ნახევარ მილიონად! (სრულად)

ვდგავარ სარკის წინ და უაზროდ, თვალებდაუხამხამებლად მივშტერებივარ ჩემს ანარეკლს... მეზიზღება ჩემი თავი, ერთ დროს ლაღი, მხიარული, ცხოვრებით სავსე გოგონა, რომელიც ხვალინდელი დღის მოლოდინით ცხობრობდა... ეხლა კი! მისი სხეულის

უსასრულობა

რამოდენიმე წამით დაფიქრდები ცხოვრებაზე და ისიც თავის მორევში გითრევს.ამ დროს კი კითხვები პასუხგაუცემელი რჩება.რა არის სიცოცხლე? სიკვდილი? როგორ შეგვიძლია ვიცხოვროთ ისე თითქოს არაფერი.არ ვიცით რამდენი დაგვრჩა:წელი,თვე თუ დღეები,შეიძლება წამებიც

ამაყი ცრემლი - 3

ეკლესიასთან ვართ და შავი მანქანა, დაბურული მინებით გვიახლოვდება. ნელა იღება კარები და მამაკაცი გამოდის. ნაბიჯს დგამს და უკანა კარებს აღებს, ხელს უწვდის და ვიღაცა თავის პატარა ხელს ადებს, იქიდან კი პატარა პრინცესა გადმოდის. თეთრი ფუშფუშა კაბა აცვია

მთელი ცხოვრება და სამი თვე (თავი 3)

ნასვამი ვიყავი, მაგრამ მახსოვს მისი ცხელი სუნთქვა და სანახევროდ ჩემს ტუჩებზე და სანახევროდ ლოყაზე მისი კოცნა. ისეთი მოულოდნელი იყო... ის სამ წამიანი ამბორი წესიერად დღესაც არ მახსოვს.. არ მახსოვს ის, არ მახსოვს ჩემი შეგრძნება, ან არც არაფერი

მკვდარი გული (სრულად)

გამოიყვანეს თეთრ ზეწარში გახვეული,თვალები დაუჭული აქვს,აღარ უბრწყინავს ბედნიერებისაგან.მის თვალებში აღარც სევდა ჩანს,ყველაფერი ერთიანად ჩაკვდა და ჩაიფერფლა. გული რომელიც დიდი სიყვარულით ფეთქავდა ახლა აღარ ფეთქავს და უკვე ცივია.გაცივდა,ჩემი გული კი

სიყვარულის მსხვერპლი (სრულიად)

დღეს დაბადების დღე მაქვს.დილიდან ვემზადები.მეგობრებს ველოდები და როგორც შემიძლია შემიძლია მესიჯებს და ზარებს ვპასუხობ.გუშინ,რომ გადაცდა სოციალური ქსელი აფეთქდა.მხოლოდ მეგობრებს ვეპატიჟები გოგოებს,რადგან მინდა ეს დღე კარგად გავატარო ყოველგვარი ჩხუბის

შენამდე (8თავი)

-გენიოსი ხარ!-ჩემს ნათქვამზე მიკაც ხითხითებს.სხეული უდუნდება და თავს მხარზე მადებს.მე კი მუცელში უცნაურ სითბოს ვგრძნობ.ალკოჰოლის გარდა მისი შამპუნის სუნი სასიამოვნოდ მიწვავს ნესტოებს. -ჩემთან... ავიდეთ... თუ აქ დავიძინოთ?-ძვლივს აბამს თავს