შენ მე დილიგიტით დამაავადე

გვირაბში ვდგავარ,თეთრ,სუფთა ნათელ გვირაბში.ირგვლივ არავინაა.მხოლოდ მე და ერთი ადამიანი,რომელიც ზურგით დგას,ჩემგან მოშორებით.თავიდანფეხებამდე თეთრ სამოსში ვარ გამოწყობილი.ნერწყვს მძიმედ ვყლაპავ,თვალებ ვხუჭავ და ვახელ თუმცა სურათი უცვლელი რჩება.კაცს

მაბედნიერებ! (22 თავი)

დილით ვიღაცამ ხელში ამიყვანა და მაშინათვე გამეღვიძა. თვალები გახელილი არ მქონდა რო ავფართხალდი. -ნუ ფართხალებ.-გავიგონე ალექსანდრეს ხმა -ალექსანდრეეეე-დავიყვირე და ჩავეხუტე.-რახდება აქ რა გინდა? -სახლში მიმყავხარ-მითხრა მოკლედ

დაკარგული სიმშვიდე ( 2 )

ნელა შემოვტრიალდი და თვალებში ჩავხედე "აქ რას აკეთებ?" მინდოდა მეკითხა მაგრამ რათქმაუნდა ამაოდ, სახიდან თმა გადამიწია შუბლზე მაკოცა და იქედან გაუჩინარდა ... ნუთუ მომეჩვენა? არა არა ის ნამდვილად აქ იყო... რატომ გადამეკიდა ღმერთო რა უნდა ...

თავისუფლება

,,ტყუილი არის ოცნება ფრთებზე, ან როგორ უნდა დახუჭო თვალი? როგორ არ უნდა იგრძნო ტკივილი, სულის დამწველი ყოველი ალი?“

სექსუალური პატარძალი -თავიVI-

ბევრი ვიარეთ თუ ცოტა, მე და ირაკლი სახლში საღამოს 9 საათისთვის მოვედით. ორივენი დაღლილ-დაქანცულები ვიყავით. ალბათ ირაკლი უფრო, მას ტვირთმზიდის როლი შეხვდა, როგორც ნამდვილ, ჯელტმენ მამაკაცს. არადა კაცს რომ ეკითხა გენდერულ თანასწორობაზე რას ფიქრობო,

მე მოვკალი ჩემი ,,ანგელოზი" (თავი 2)

-ბატონო იოანე, გთხოვთ, ნერვებს ნუ აჰყვებით და მშვიდად განაგრძეთ, მოყოლა მესმის, როგორ გიჭირთ მაგრამ გულში ამ ყველაფერს ვერ დამარხავთ, ხომ გესმით? -ჯობია თქვათ და ცოტა მაინც მოგეშვებათ, მენდეთ, შეგიძლიათ მითხრათ, ყველაფერი

მწვანეთვალება (თავი3)

ფიქრებში ისე მალე გავიდა გაკვეთილი რომ მეგონა ისევ ახალი შემოსული ვიყავი. მერე მთელმა დღემ ისე გაარა მანუზე არმიფიქრია მასწავლებლებს ვუსმენდი და ყველაფერს ვინიშნავდი მინდოდა ყველაფერი კარგად გამეგო. წლის მაღალი

მე არ დამისრულებია...(VII თავი)

-აუ რამხელა ხარ._მასთან ჯაჯგურით დაღლილმა ვთქვი და მაგიდის კიდეზე ჩამოვჯექი. -ახოვანი, სიმპათიური, ლამაზი ღიმილით და შეუდარებელი სხეულით. -მექალთანეობა დაამატე და ეგ ხარ. მხოლოდ ეგ თვისება მაკარგინებს შენზე კარგ შეხედულებას.

ბედნიერების რეცეპტი (თავი ორმოცდაათი - დასასრული)

ბევრი აღარ უფიქრიათ მამაკაცებს, თავადაც მთავარი კოშკისკენ აიღეს გეზი. ჩამოწოლილი ნანგრევების თხრაში თორნიკეს და დათას ირაკლიც ეხმარებოდა. თუმცა გვირაბში სივიწროვის გამო, აშკარად უჭირდათ მოძრაობა. ფაქტიურად არაბული თხრიდა, დათა კი სველ მასას ზემოთ

შენ წამოდი.

შენ წამოდი და ჩვენ თვითონ გავკვალოთ გზები, იქნებ დავივიწყოთ ძველი პრობლემები, მალე თორემ სადააცაა დაშრებიან ზღვები, ისევ თუთის ხესთან გელოდები.