უცნობი ცოლი (3)

ზაზა -იკივლა ლელამ , -რას აკეთბ კლავ? მოეშვი დაალაპარაკე ,მხეცივით იქცევი, მხეცივით-ხელეფში ჩააფრინდა და დაეჯაჯგურა ქმარს .სანდრას თვალებში დაუბნელდა , თვალწინ წარმოუდგა ის წლები ზაზა ,რომ ცემდა. პირველი დარტყმა, მაცივრიდან შოკოლადის დაუკითხავად

შენ არ ხარ ჩემი და! მე შენ მიყვარხარ! (14 თავი)

-სალი. ბოდიში რომ ცხოვრება დაგინგრიე. ბოდიში რომ დედაშენთან გაჩხუბე.. ბოდიში რომ 1 წელი დაგაკარგვინე უნივერსიტეტში. ბოდიში რომ აქამდე არ ჩამოვედი შენთან. ბოდიში საერთოდ ყველაფრისთვის-ამბობს ის დანელნელა მიახლოვდება. ისე ვარ ლამის ვიკივლო ამ

Wrong number (სრულად) +18

-არ ინერვიულო ძვირფასო. ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ იმისათვის, რომ თქვენ კმაყოფილი დარჩეთ,- ძალიან სასიამოვნო ხმა ჰქონდა ჩემს თანამოსაუბრეს. ისეთი შეგრძნება გამიჩნდა, რომ ტრანსში შევყავდი,- ჩვენს საუკეთესო სპეციალისთან გადაგრთავთ. -საუკეთესოსთან?-

უკვე ჩემი დაგარქვი ფერია (13)

სამივე სწრაფად გაემზადა, და სახლიდან გასვლას აპირებდნენ, როდესაც გაწუწული, სირბილისაგან აქოშინებული და ტალახში ამოსვრილი სალომე შემოვარდა სახლში. -ანი ცუდადაა-თქვა სწრაფად და თავისივე მუხლებს დაეყრდნო-გიორგი არაფერი არ თქვა ეხლა ჩხუბის დრო არაა

მივედი, ვნახე, შევიყვარე (თავი მერვე)

სრულიად მარტო დარჩა. მკაცრად გადაწყვიტა, რომ ხვალვე თბილისში დაბრუნდებოდა. დიდ ხანს იჯდა სანაპიროზე და ფიქრობდა ყველაფერზე, წვიმას ერთიანად ჩამოერეცხა მთელი ცა. სულ სველი ლანა კი საერთოდ არ ფიქრობდა სახლში წასვლაზე. საათი უკვე დილის ოთხს უჩვენებდა.

შემომიშვი V

ვუყურებდი მომღიმარ ხომერიკს და ვგრძნბდი,როგორ მიდუღდებოდა სისხლი.ათასობით ქალიდან რაღა მაინც დ ამაინც ის.აქამდე მეგონა,რომ ძველი იარები მოვიშუშე და წინ წავიწიე,მაგრამ ასე არ ყოფილა.ვერასდროს დაივიწყებ იმ ტკივილს რაც გამოიარე.იმ ცრემლიან

მოსწავლის ნათლია (თავი 4)

-სულელო, სულელო ბავშვო. აქ ვარ, არ წავალ არსად, შენთან დავიძინებ. ნუ ღელავ.- შიომ წამში აიყვანა გოგონა ხელში და ისევ საწოლში ჩააწვინა, თვითონ კი სველი მაისური გადაიძრო, სველი შარვალიც მის გზას გაუყენა. კარადიდან სპორტული შარვალი გამოიღო და ნენეს

1998 #ქაოსი

ჩოლოყაშვილი? მაგრად იცემა. იცემა, კი არა, გაილახა. გაილახა კი არა, დალილავდა. დანარჩენი ოთხი ბიჭი? ეგენი გამოწერეს ნეტა დღემდე? ჰო, მიხვდი ალბათ.

აფროდიტას ბრალია(თავი მეორე)

-რა გაღრიალებს შვილო!-ბლინების ჯამით გამოვარდა ქეთო. -რატომ არ მითხარი ასეთი კანფეტი შვილი თუ ჰყავდათ იმ ჩვენს შტერ ნათესავებს?!-ქაქანით ჩამოჯდა სამზარეულოს სკამზე. -რა კანფეტი?!-თვალები გადმოკარკლა დედამ. -რადა...-გოგომ ერთი ღრმად ჩაისუნთქა და მერე

დაუმორჩილებელი (თავი 19 )

-გისმენთ, აქ იმიტომ ხართ რიმ უნდა ილაპარაკოთ. -ჩვენ ერთად ვცხოვრიბთ. ჩაერთო ლიზა სანამ რამე საზიზღრობას იტყოდა ლევანი. -მშვენიერია . მერე როგორ მიდის თქვენი თანაცხოვრება? -დღეს პირველი დღეა. უხერხულად გაიღიმა ლიზამ.