როიალები (დასასრული)

ხმაურით ეხეთქებოდნენ წვიმის წვეთები ფანჯრებს. ბზარგაჩენილი შენობები იშლებოდა, შემზარავი კივილითა და გოდებით ეცემოდა ყოველი ნაწილი სველ მიწას. ქარი უმოწყალოდ დაჰქროდა და ჰაერში იტაცებდა ყველაფერს.

შენ არ ხარ ჩემი და, მე შენ მიყვარხარ!

ჩემს ოთახში მზის სხივები შემოდის და პირდაპირ თვალებზე მანათებს. მკვეთრი ნათება ძილს მიფრთხობს. საათს ვუყურებ და ვხვდებიბრომ უნივერსიტეტში დამაგვიანდა. ტელეფონი აღარ მაქვს რომ დედაჩემს დავურეკო დავკითხო რატომ გამითიშა მაღვიძარა საათზე. გუშინდელი

საშინელი წესები გასართობად

ყველანი საავადმყოფოში იყვნენ...სალო ყოველგვარი რეაქციის გარეშე იჯდა.ერთ ადგილს მიშტერებოდა და ჩვენსავით ელოდებოდა ოპერაციის დამთავრებას... - ლუკა - ალექსანდრეს ხმამ გამოგვაფხიზლა ყველა

Never miss a chance to dance(II თავი)

პირველი დღე სკოლაში თითქმის გადავაგორე.წასვლამდე ჯერ ჩემი დის კლასში შევიარე. სესილი უკვე წაეყვანა დედას.შემდეგ ბიბლიოთეკაში ჩავირბინე და ხვალინდელი დავალების გასაკეთებლად რამდენიმე წიგნი გამოვიტანე.სკოლიდან გამოვედი და მოსახვევამდე ფეხით წავედი.

ბეთი & დამი (სრულად)

სიჩუმე გვაყვარებს ყველა'ფერს და ყველა ადამიანს.

ასაკი ყველაფერს ცვლის (9)

იცი როგორ მინდოდა შენთან ლაპარაკი? როგორც არასდროს, იცი როგორ მენატრებოდი? არა არ იცი, მინდოდა მომეყოლა, პირველად რომ გავბედე და სიგარეტი მოვწიე. მაგრამ სად იყავი ამ დროს? შენ შენი გასაჭირი გქონდა. მეკი შენ სულ რაღაც ერთ თვეში დაგკარგე, სულ რაღაც

უკვე ჩემი დაგარქვი ფერია (7)

გზად ანის ტელეფონი აწკრიალდა, ტელეფონი ამოიღო და შეტყობინება გახსნა „გამარჯობა პრინცესა როგორ ხარ?“ ანის ჯერ გაკვირვება გამოესახა სახეზე, მაგრამ შემდეგ, როდესაც მითითებულ ნომერზე ამოიკითხა სახელად „ცხოვრება“ მიხვდა ვინც იყო და გაკვირვება, მისი

სამწუხაროა

და ტკივილებსაც უშენობის ნირი ატყვია სიახლოვესაც ფერი დაჰკრავს რაღაც უხამსი სამწუხაროა, იყო ქვეყნად თან ასე ახლოს და წამებს ერქვას უშენობით ამომხუთავი

1+1=1 (5)

-მაპატიე, გუშინ როგორც გელაპარაკე. - ყელი ჩაწვა ძლივს გადაყლაპულმა ბურთმა. -ვიცი რომ ნერვიულობ, ლეილას გამო. -ეს ნერვიულობის ბრალი არ იყო. ძალიან დიდი მადლობა ყველაფრისთვის, რასაც მამიდაჩემისთვის აკეთებ. ნახატებს რაც შეეხება, არ მინდა რომ ყიდდე.

ემა (თავი 1)

-და რაც მინდა მომცემ?-ირონიულად ჩაიღიმა და ზიზღით ამათვალიერა -გააჩნია თქვენს სურვილებს-თითქოს არაფერიო ისე ავიჩეჩე მხრები -შენ რა გამბედავი ყოფილხარ!ნუთუ არ გეშინია? -რისი უნდა მეშინოდეს?მე ჩემს სამუშაოს ვასრულებ -და შენს მოვალეობებში ჩემი