მარწყვის სურნელი (14)

მოვიდა ინტრიგანი თავიიიი...- ერთი წუთ დამელოდე სიტუაციას დავზვერავ და ავიპაროთ მე ვეხუმრე და ეს სულელი მართლა მიდის , ღმერთო რა დავაშავე ეს რომ მომივლინე სასჯელად, არა დიდი მადლობა რომ მომივლინე მაგრამ ხანდახან ასე რატომ მიშლის ნერვებს.. სანამ მე

შავში თეთრი (1)

ყვავილ-ნარინი - ეს ის ერთადერთი ადგილია სადაც შეგიძლია იყო ის ვინც გინდა , აკეთებდე იმას რაც გინდა და იყო იმასთან ვისთანაც გინდა . აქ არ გაგკიცხავენ , არ შეგაწუხებენ , არ დაგცინებენ არც იმ იდიოტურ კითხვებს დაგისმევენ რაც გულს გტკენს , მაგრამ ერთი

დამთავრდა

ძალიან მენატრები,მიყვარხარ,მჭირდები, მაგრამ საკმარისია.დავდივარ მარტო უსასრულოდ ისე რომ მგონია ეხლა სადმე უნდა შემხვდე და მითხრა მიყვარხარ და დამიბრუნდი გთხოვ. მაგრამ უაზროდ და სულელურად მგონია ეს ყველაფერი მეც ხომ ვიცი რო ეს არ მოხდება არასდროს.

ძალადობა

გაზაფხულის ერთი ლამაზი დილა გათენდა, დედაქალაქი მწვანედ იყო შეღებილი, ყველაფერი ხარობდა და მზის იმედიანი სხივები ადამიანების ორგანიზმში მშვიდად აფათურებდა ხელებს, თითქოს ეფერებოდა და ეჩურჩულებოდა იმის თაობაზე, რომ დრო იყო სახლიდან გამოსულიყვნენ და

რენესანსი (2)

სალომესთვის, ტიპური მეგრელისთვის რომ დაგვეჯერებინა, ნიას სჭირდებოდა მამაკაცი, რომელიც მის სიუჟმურეს უკუაგდებდა და ამ ახალგაზრდა გოგონას სიცოცხლის ხალისს დაუბრუნებდა. მაგრამ, რაღა თქმა უნდა ნია სრულიად განსხვავებულად ფიქრობდა, უფრო სწორად, ხშირად

მე არ ვაპირებ უშენოდ ვიცხოვრო< 15 თავი

იცი?პირველად რომ გნახე ამ სახლში,მას მერე გადმოვედი აქ საცხოვრებლად.იმ დღის შემდეგ შემიყვარდა ამ ბინის კედლები,ნანუჩი ძალიან მიყვარხარ და ძალიან მინდიხარ.ვნებიანად აკოცა და ასე კოცნა-კოცნით შეიყვანა საძინებელში.სველი ხალათი შემოაცალა ნანას

სიგიჟის ზღვარზე მონატრებული

სიგიჟის ზღვარზე მონატრებული, ვზივარ და გიცდი დანებებული, სხვა ყველასაგან მიტოვებული, გარინდული და დავიწყებული.

გიჟი ექიმი მატარებელში (14 თავი)

მივაღწიეთ სახლში და აქ დაიწყო ქოთქოთი ქოთქოთთა შორის. -ვაიმე დედიიიი-გაჰკივის დედაჩემი -კაი დედა რა იყო-უბღვერს ლუკა

იო (თავი 7)

...ასეთი ადამიანი, ყველაფრის მიუხედავად ხატად დაისვა, ეს უბრალოდ შენი დახმარების სურვილით შეიძლება იყოს გამართლებული. ან იქნებ იმიტომ შეგიყვარდა, რომ ის ყველაზე ნაკლებად არის სიყვარულის ღირსი.

სიმშვიდემდე შეშლილი(13)

ის კი ისე ძლიერ მიჭერდა ხელებს როგორც ჩვეოდა ,ტკივილამდე მეხვეოდა, ჰაერში ვიყავი თავზე მკოცნიდა და ჩემი პატარაო ლუღლუღებდა თავისი ბოხი ხმით. მხოლოდ მაშინ დავუბრუნდი სამყაროს მამას ხმა რომ გავიგე - ეკუნა სანამ გოგას მოშორდება მარიამი მისი