მარიამ !

დამედარდები, მედარდები ხოლმე, მარიამ! ფოთოლზე წვეთად მენამები, დარდო, მარიამ! მინდვრის ყვავილებს ედარები, დარო მარიამ! გთხოვ, დამეხსენი, კიდევ ერთხელ შეგთხოვ, მარიამ!

მორჩილება 24

-ერთი ვისკი - გაისმა მამაკაცის ხმა,ეს ხმა მაშინვე ეცნო.წამიერად გაუელვა იმ აზრმა,რომ ეს ხმა რაღაცას აგონებდა და მასთან რაღაც აკავშირებდა.ამ ხმის გაგონებისთანავე მარიამს გაუცნობიერებლად გული საშინლად აუჩქარდა და იმპულსურად,თავისდაუნებურად გვერდით

ესეც გაივლის...უბრალოდ არ დანებდე (თავი11)

წამოვდექი და პალატიდან გავედი კარი დავხურე შემოვტრიალდი, ჩემს უკან აჩრდილივით მდგარი ექიმის დანახვაზე გული გამისკდა -ხომ არ შეგაშინეთ? -ისე მოულოდნელად ... დაივიწყეთ არაფერია... -კარგით -სწორედ თქვენს სანახავად მოვდიოდი...

სამი გზა (თავი 5)

ბიჭმა უკვე ცხელი ტუჩების შეხება დაიწყო მის სახეზე. დახუჭულ თვალზე იგრძნო გოგონამ რბილი, ცხელი სუნთქვა და წამებში დათას ტუჩების დაწოლა მასზე. გოგონა მთელი სხეულით შეტოკდა, თითქოს უკანასკნელი სუნთქვა ამოუშვა პირიდან და ჩუმი კვნესა აღმოხდა. სრულიად

თამაში (ნაწილი 2)

ნელი ნაბიჯებით დავდივარ და გარშემო ხალხს თვალს ვარიდებ, არა იმიტომ რომ რამე დავაშავე და მრცხვენია, უბრალოდ აღარ შემიძლია მათი შესაცოდი სახეების დანახვა. კარიდორი ჩვეულებრივთან შედარებით ჩუმია და ნაკლებად ხმაურიანი, მაგრამ ამ დამაყრუებელ სიჩუმეშიც კი

როიალები (3)

ოთახი ჩაბნელებულიყო. მახარაძე თეთრ დარბაზში იჯდა, ხელები შემოეწყო როიალის შავ, პრიალა ზედაპირზე და თვალები დაეხუჭა. ოდნავ ამოძრავებდა გუგებს, ქუთუთოები ნელა, დინჯად უკრთოდა. მარჯვნივ, მტევანთან ახლოს, ვისკით ნახევრად სავსე ჭიქა ედგა, მის გვერდით -

ბედნიერების რეცეპტი (მეთოთხმეტე თავი)

ბარში შევარდნილმა თორნიკემ მოციმციმე ნათების ფონზე უცებ ვერ აღიქვა მოვლენები. ვიღაც ისევ ცეკვავდა, ვიღაც - იგინებოდა, სადღაც შორიდან ძლივს მოსწვდა სმენას დათას ხმა: - დედას მო... შე ახვარო! - გამეტებით ურტყამდა ვიღაცას ვაჟი.

რაღაც ტკბილი მინდა რაღაც სხვანაირი

რაღაც ტკბილი მინდა,რაღაც საოცარი, თითქოს შენნაირი,მაგრამ სხვანაირი. რაღაც შენით მინდა და თან შენს გარეშეც, თითქოს შენთან ერთად,მაგრამ შენს გარეშე. თითქოს ახალი და მაგრამ მაინც ძველი, რაღაც საოცარი,მაგრამ უეცარი. რაღაც კარგი მაგრამ,თანაც ცოტა ცუდი,

ერთმანეთისთვის (თავი 4)

სირბილით გაიარა დერეფანი და პირდაპირ ირაკლის კაბინეტში შევიდა (უფრო შევარდა, ალბათ). ერთი წამით შეჩერდა შესული, გაოცებულ ირაკლის თვალებში შეხედა და შემდეგ წამებში მის სხეულზე ხელებშემოხვეული აღმოჩნდა. ჩაეხუტა ისე, რომ ირაკლის კარგად ესმოდა მისი

მესაფლავე

მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება,  იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება?  ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც... მომაბეზრე კიდეც თავი;  და შეწყვიტე, თუ ღმერთი გწამს, ეგ დაცინვა გულსაკლავი.