სი მიშგუ მიჟ ხი! (თავი 1)

,,-გაცივდები. - წინიდან ხმა მომესმა, თუმცა მთვარის შუქზე სახის გარჩევა ვერ შევძელი. -ნუ იდარდებ. - ჩემს თავთანაც არ ვაღიარებდი, მაგრამ ძალიან შემაშინა უცნობის ასე მალე გამოჩენამ. ფეხზე წამოვდექი და სახლში შესვლა დავაპირე, ისევ უცნობის ხმა, რომ

სათადარიგო (3თავი)

ოთახში ავიდა,მოკლე ღია ფერის ჯინსის შორტი,თეთრი მაისური წაარწერით DREMEAR და CONVERS-ის კედები ჩაიცვა,თმა კოსად აიკრა,სათვალეს დაწვდა ასაღებად და მისაღებში გავიდა.. -უბრალოდ და ბავშვურად ხო? -ძალიან საყვარელი ხარ კესი -ნუ გამაწითლე -კარგი წამოდი

ჩემი გულის ქურდი (V თავი.)

ყველაფრის ახსნა მინდოდა მაგრამ მან არ მომისმინა . ჩაჯდა მანქანაში და წავიდა. სახლში შევედი , ჩემი ნივთები ავაგროვე , ინას დავემშვიდობე და ტაქსი გამოვიძახე... მივედი ალექსას სახლში და დავაკაკუნე ...კარი ტასომ გამიღო. -ანდრეა? აგვიხსნი რა მოხდა ? -

Secret/საიდუმლო (თავი 6,7,8)

ესეც ახალი თავები. 3 თავი დავდე. რათქმაუნდა თუ მოგეწონებათ უფრო ბევრ თავებს დავდებ ერთად როგორრც ყოველთვის თქვენი აზრი კომენტარებში დაწერეთ და აუცილებლად დაალაიქეთ. მადლობა წინასწარ. (ს.მ)

ექსკლუზიურად ჩემთვის ხარ ბიჭო შექმნილი (4)

დღეები დღეებს მიყვებოდა,ჩვეულებრივად მიდიოდა ცხოვრება,ოჯახშიც ყველაფერი კარგად იყო და უნივერსიტეტშიც.უნივერსიტეტში ხშირად ვხვდებოდით ერთმანეთს მე და ზურა,მაგრამ მხოლოდ გამარჯობით და იშვიათად მოკითხვით შემოვიფარგლებოდით,ბავშვები ხშირად დადიოდნენ

ჰილეგი (12)

ერთადერთი, რასაც თვალს ვერ სწყვეტდა, მაქსიმეს კოხტად ჩამოკიდებული პერანგები იყო. ხელი გადაუსვა საკიდებს. თითქმის ერთნაირი ქსოვილისა და ზომის იყო ყველა. საოცარი, თავბრუდამხვევი სურნელის მატარებელი. ქეთიმ თავი გვერდზე გადააქნია, ქვედა ტუჩს კბილები

“მე მყავს მამა”

“მე მყავს მამა, მას ვუყვარვარ, ის მასწავლის ყველანაირ თამაშს, ცდილობს ვიყო ნიჭიერი და განათლებული შვილი…მე ძალიან მიყვარს მამა” “ვცდილობ მალე დავიძინო, არ შევაწუხო მამა… მან იცის ყველა ის ზღაპარი, რომელიც ძალიან მომწონს და მშვიდად მაძინებს…მე

ცოდვების გამო?..(14)

ნერვიულობის ტალღებმა დრო და დრო იმატა ჩემში, მაგრამ გიგი არ ჩანდა. მთელი დღე ისე გავიდა, რომ არც დიტოს და არც გიგის არ მოუწერია დარეკვაზე საუბარი ზედმეტია, ორივეს გამორთული ჰქონდა ტელეფონი.. ანაც ღელავდა რადგან რამდენჯერმე დამირეკა და ჩემგან

ბედნიერი კიბო (დასასრული)

ლეიკემია. 8 ასო, ერთი სიტყვა და ამხელა უბედურება. მამაჩემმა მითხრა რომ ოპერაცია მჭირდებოდა. ოპერაციას თუ არ გავიკეთებდი 99% ვერ გადავრჩებოდი. ოპერაციას თუ გავიკეთებდი 5% არის გადარჩენის. ეს რომ მითხრეს ძალიან ცუდად გავხდი. თითქოს ცხოვრებამ აზრი

იასამნისფერი

დილა ხმაურიანასდ დაიწყო, ჩიხში დაცვა შემოვარდა მანქანით, ხმამაღლა ჩართული სიმღერებით და ამას მოყვაგვერძე კორპუსში მსამე სართულზე მცხოვრები ხნიერი ქალის გამოხტომა: -აქ ხალხი ცხოვრობს, ბავშვებს სძინავთ! რა უბედურებაა, ნეტა რამისი მაქნისბი მაინც იყოთ,