მინდა...

მინდა ვიყვირო, ვიტირო... წამით ყველაფერი ფეხზე დავიკიდო... მინდა ეს წყეული ცხოვრება ჩვეულ სანაგვეში წამით მოვისროლო...

მორჩილება 3

-რატომ ხარ კლასში მარტო,ან სიგარეტს რატომ ეწევი სკოლაში? და უცებ მოულოდნელმა ხმამ შეაკრთო,შეაშინა,ადრენალინმა იმატა ბედნიერებისგან და გული აუჩქარა,როცა ,,ის“ დაინახა.ნერვიულობისგან ხმა ვეღარ ამოიღო,არ იცოდა რა ეთქვა და დაბნეული შეჰყურებდა -გადააგდე

ბედნიერების რეცეპტი (თავი პირველი)

შემოდგომის სუსხიანი საღამო იდგა, როცა საქართველოს ერთ-ერთ მაღალმთიან რეგიოში, ერთ ყველასგან მივიწყებულ სოფელში, რომლის სახელიც კი სავარაუდოდ არავის ახსოვდა, მაღალი გამავლობის ავტომობილმა, რომლის ფირმასა და სანომრე ნიშანს ისევ შეგნებულად არ ვახსენებ,

ღმერთებისა და მონსტრების მიწაზე (II თავი)

კარის გაღებისა და ფრთხილი ნაბიჯების ხმა გაიგონა. სოფომ მისაღებში შემოყო თავი, რომ მძინარე გოგონასთვის დაეხედა. მისი დანახვისთანავე ოდნავ შეკრთა. -არ გძინავს? - სახეზე მაკიაჟი ჩამოსვლოდა, თვალები კი ჩაწითლებიდა. ნიამ ეს ნახევრად ბნელ ოთახშიც კი

სადღაც შორს... მთებში თავი 21

დილით რომ გაეღვიძა რაღაც უცნაური შეგრძნება დაეუფლა მაშინვე. უცებ ვერ მიხვდა სად იყო ან რა ხდებოდა მის თავს.ან რატომ იდგა ოთახში ასეთი სასიამოვნო სურნელი. თვალები მოიფშვნიტა და ფართოდ გაახილა. სიზმარი ეგონა. ოთახი სავსე იყო ფერადი ბუშტებით და საწოლზე

იდეალური დასაწყისი 8

მივაღწიეთ მე და ანიმ სახლში როგორც იქნე და ჩავიკეტეთ ჩემს ოთახში -გოგო სულ გადაირიე? -ანი თავიდან არ დაიწყო შენ მაინც გტხოვ არ მინდა ამ ყველაფის გახსენება ყველაფერი მინდა რომ წარსულში დავტოვო რა.

ფსიქიკურობის შეშლილი მარში (2)

თეთრი ლიბრიდან ტავტოლოგიურია,მაგრამ თავი თეთრ კედლებში ამოვყავი. ეს სისპეტაკის ფერად მიჩნეული საშინელება, ყოველთვის გულს მირევდა და მაშინებდა. გასაკვირია ალბათ თეთრი ფერი რატომ უნდა აშინებდეს ნორმალურ ადამიანს,მაგრამ ჩემი ნორმალურობის რა მოგახსენოთ,

ჩემი გულის ქურდი (III თავი)

-ალექსა... სალაპარაკოდ გცალია ?- კლასიდან გამოსვლამდე ანდრეამ დამიძახა . -კი... -წამო მაშინ კაფეში გავიდეთ .

ექსკლუზიურად ჩემთვის ხარ ბიჭო შექმნილი (1)

ლილე და ზურა არაორდინალური წყვილი...-კი თავისუფალია-კიდევ ერთი შეხვედრა,კიდევ ერთი დავიწყებული დიალოგი. -უკაცრავად,კალამი ხომ არ გექნებათ?-კი მაქვს-და ვაწვდი,კიდევ ერთი დავიწყებული შეხვედრა და დიალოგი. -თუ შეიძლება ბილეთი ამიღეთ-ბილეთს ვუღებ და

დრამინა თავი 8

სანდრო დამემშვიდობა და სახლში შევიდა მე კი გზა განვაგრძე სიმღერის ფონზე "back to black-amy winehouse" არ ვიცი რატომ მაგრამ ძალიან მომწონს ეს სიმღერა...ფიქრებში ჩაძირული მივუყვებოდი ქუჩას როცა მხარში დარტყმა ვიგრძენი და ძირს დავეცი მუცლით,იმდენად