ციტატები წიგნებიდან #7

თუ კაცი არ კითხულობს კარგ წიგნს ის სრულიად არ განსხვავდება იმ ადამიანისგან, რომელიც საერთოდ არ კითხულობს

კიდევ ერთი სიზმარი მასზე (ჯერ რომ ვერაფერს ხვდება)

შემომეპარე წარმოსახვის სამფლობელოდან, როგორც უთქმელი მონატრების ნორჩი სურნელი, მივიწყებული სურვილების უცხო ჩეროდან ახლა ცხოვრების სასრულობის ფორმულებს ველი! ვდგავარ უჩუმრად… მიშეშდება წამით სხეული, თითქოს გრძნობებმა უჩინრობის დაკარგეს ძალა და აღარ

ახალი წლის არომატი

ჩაბნელებულ ოთახს მხოლოდ ფანჯრიდან შემოსული ლამპიონის შუქი ანათებს. საწოლზე გაშეშებული ვწევარ და ფეხები კედელზე მაქვს შელაგებული. ახლა აქ რომ იყოს მეტყოდა: „გასწორდი, თორემ ტვინში სისხლი ჩაგექცევა“. მეცინება, ამას ყოველთვის ისეთი სერიოზული ხმით და

წარსულის ძახილი

არვიცი რა ხდება, რა მემართება, რატომ ვითიშები. რატომღაც ბევრ საქმეს და სწავლას ვაბრალი, არადა მართლა ბევრი რამ მაქვს გააკეთებელი მაგრამ, რატომღაც არ ვფიქრობ რომ ეს "საქმეების" ბრალია, ხანდახან მეშინია კიდეც .

ის (10)

-ნეით დაბადებისდღეს გილოცავ,-გაბიმ წიგნიდან ამოყო თავი და კისერზე ჩამომეკიდა მეც ჩემი მხრიდან წელზე მოვეხვიე და დავატრიალე -საიდან გაიგე რომ მოვედი?-ის ყოველთვის ხვდება რომ სახლში ვარ -არა ნეით ხომ იცი ეს საიდუმლოა,-ხელები გააქნია -გაბი დღეს ხომ

უცნობი ნაცნობები (ნაწილი 8)

რამოდენიმე დღეა წიგნებიდან თავი არ ამიღია. დილით თვალის გახელვისთანავე ტელეფონს ვიჭერ ხელში მესიჯი კი უკვე მოსულია. რათქმაუნდა უცნობი მწერს. ყველა მესიჯი ერთი შინაარსისაა მაგრამ ყველა ერთმანეთზე მეტადაა სიყვარულითაა გაჟღენთილი.სამი კვირა დამრჩა და

ზ ღ ვ ა რ ი ! ! !

ენცხოვრება, სადაც სული ეხუთება. სამყარო რომელმაც ამ მძიმე ნაბიჯის გადადგმისაკენ უბიძგა. ახლა კი ელის ვინმეს, ვინც ხელს კრავს და ნაბიჯს გადაადგმევინებს. პაწაწინა სიცივისგსდის, ან გა თვალებიდან მდუღარე ცრემლი ცრეცილ ლოყაზე ნიაღვარად მიედინება და

ყველგან გამოგყვები (18)

ნინა სახლში დაბრუნდა, იქ უკვე ყველას ეღვიძა. ჰეილი მაგიდასთან იჯდა და ანას ეჯიჯღინებოდა ფაფა არ მინდაო, ჯორჯი ტელეფონზე ელაპარაკებოდა ვიღაცეებს მაგრამ ნინა როცა დაინახა გათიშა. -უკვე პოლიციაში ვრეკავდით სად იყავი?-მაშინვე მივარდა ჯორჯი ნინას და

Street Spirit (1)

ჩემი ცხოვრება ერთ, პატარა ტრაგი-კომედიად შეიძლება აღვიქვათ....... რატომღაც ყოველთვის ,როცა ბედნიერი ვარ, თავს კარგად ვგრძნობ და მგონია, რომ რაღაც აუცილებლად გამომივა, სწორედ მაშინ , იმ მომენტში გამოჩნდება ხოლმე ისეთი რამ რაც ამ ყველაფერს ერთ

It's enough

ჩვენს ბოლო შეხვედრამდე უამრავჯერ მყავდი ნანახი, მაგრამ ზუსტად ისეთი დამამახსოვრდი როგორიც ბოლოს იყავი. თეთრი გამჭვირვალე ზედით და ყვავილებიანი კაბით. არ ვიცოდი, ბოლოჯერ რომ გხედავდი და ალბათ ასე ჯობდა. ალბათ კი არა ნადვილად. დამშვიდობება სევდიანია.