ჯანდაბა! (1)

-იქნებ სადმე წავსულიყავით ერთად?-მოულოდნელობისგან შევხტი (დღეს უკვე მეორედ მისი მიზეზით) როცა კარებში თავი შემოყო წასვლიდან რამდენიმე წამში. -არვიცი. კარგი...ჰო,რატომაც არა-გამეღიმა. -მაშინ 8ზე. კინოს წინ-მხიარულად თქვა და გაუჩინარდა.რა უცნაური

ვარსკვლავები

ადამიანები ყოველთვის დავბორიალობთ წარსულის და მომავლის ფიქრებში. უსასრულოდ გავრბივართ დღევანდელობისგან...ველური სულები იმალებიან მშვიდ ადამიანებში... ცრემლები ისტერიულ სიცილში...სიმართლე თვალებში..ყველა რაღაცას ან ვიღაცას ემალება,გაურბის.. ბევრი

არ შემიყვარდები!*3*

წამლების სუნი ეცა იმ წუთს,როგორ ვერ იტანდა საავადმყოფოს...თეთრ ხალათიან ექიმებს,ექთნებს,ასისტენტებს...საერთოდ ძულდა აქაურობა..მარიამს ახსენებდა ყველაფერი..საბა დაინახა და იმ წუთას მისკენ გაიქცა.. -მამიკო რახდება? -არ ვიცი შვილო...ანიტა ცუდად გახდა

სიზმრის ქურდი (თავი V)

ისევ ახალი სიზმარი. ეპიზოდები კადრებად მეჩვენება. კარგად ვერც კი ვარჩევ. შავ პიჯაკში გამოწყობილი მაღალი კაცი, მისი სახე არ ცანს, მხოლოდ ზურგს ვხედავ. იქვე მეორე კაციც დგას, მის მხოლოდ შავ სილუეტს ვხედავ. ამ დროს ყურში საზარელი, თოფის გასროლის ხმა

სიყვარული

ყველაზე ძნელი იმ სიყვარულის მოთოკვაა, რომელმაც ერთი შეხედვით იფეთქა. იცი?! მიკვირს როგორ შეიძლება მთელი დღის განწყობა მხოლოდ ერთ ადამიანზე იყოს დამოკიდებული?! ის ადამიანი კი შენ ხარ. არცერთი ადამიანი არ ჩნდება ჩვენს ცხოვრებაში შემთხვევით და

დრო (თავი VI)

ბევრი ვიფიქრე მიმეწერა თუ არა, ბოლოს მაინც გავრისკე. სოციალური ქსელების მიმართ მისი მწყრალი დამოკიდებულება რომ მახსოვდა, გვერდი ავუარე ყველანაირ ბანალურ „რას შვრები, რა არის შენკენ ახალი?“ და მსგავს ტექსტებს, პირდაპირ ჩავუგდე ლეპტოპის დესკტოპისთვის

I ____ You (თავი მეთვრამეტე. დასასრული)

თავი მეთვრამეტე /18/ დასასრული. პროლოგი. არაფერია კუბოს ფიცარზე , მიწის დაცემის ხმაზე საშინელი მოსასმენი. არ ვიცი და აზრიც არ აქვს , რისი ან როგორ გწამთ.. უბრალოდ , ყოველ დილით , თუნდაც, გულში იმეორეთ , ვისი მისამართითაც გნებავთ , იმის: -

ქალბატონი ქალდანი (4)

რა არის სიყვარული? ამ ფენომენის ახსნა ისევე რთულია,როგორც გოგოსთვის თავის მოწონება… შესაძლოა ასე მხოლოდ მე ვფიქრობ,თუმცა ის რომ სიყვარული არ არის ადვილი,ყველამ კარგად იცის… “ოჰ,ეს სიტკბოება ენით აღუწერელი,როგორ შემომიჩნდება ხოლმე და ამიჭახჭახებს

A different world

ჩვენ ზუსტადაც არაფრის ღირსები ვართ, ყოველთვის ან მეტს ვღებულობთ, ან ნაკლებს. განრიგი ასეთია, ვინც ნაკლებს ღებულობს, უნდა აჩვენოს, რომ მეტს იმსახურებს. ნებისმიერ შემთხვევაში, ადამიანი მაინც არ იქნება კმაყოფილი.

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (8)

უხმოდ ამოვედი სახლში,მამას არაფერი უთქვამს თუმცა ფაქტი იყო,რომ სახეზე ყველაფერი მეწერა,აივანზე გავედი,მისი მანქანა იქ აღარ იდგა.დავიბენი,არ ვიცოდი რა უნდა გამეკეთებინა,ყველაფერი ისე სწრაფად მოხდა გაანალიზებაც კი ვერ მოვასწარი,ზურამ იმხელა ტკივილი