გოგონა ვარდისფერი შარფით (დასასრული)

ჩვენს საუბარს ბოლო არ უჩანდა... 4 საათზე დავიძინე... და ნელ- ნელა ფიქრებსაც ვალაგებდი თავში... მგონი შარფს ვიბრუნებდი, მაგრამ არა მარტო შარფს არამედ მასაც .... შოკოლადი უძლურია... ვნერვიულობ... დილა მოღრუბლული იყო... გარეთ გასვლა არ მინდოდა... სალოს

გამომყვები ქმრად? (სრულად)

- მოკლედ ახლა კარგად მომისმინე, ოღონდ ჯერ დაჯექი და ისე მომისმინე თორე ცუდად გახდები- ღიმილით გადაულაპარაკა და საუბარი დაიწყო. სესილის რომ დაკვირვებოდით მოყოლისას სახეზე ათასმა ფერმა გადაურბინა, უამრავი ემოციაც აღებეჭდა სახეზე საბოლოოდ გაკვირვებული

ერთ პარატა ქამას შენს თავზეც ამოვიყვანდი, იქნებ ფერფლიც კი არ დარჩეს

მეორე კურსი რომ დავამთავრე ის მაშინ მორჩა სწავლას. ვიცოდი მისი გეგმების შესახებ, სულ მინდოდა ჯერ არ დაემთავრებინა სწავლა. იმიტომ რომ მეშინოდა, მეშინოდა იმის რომ წავიდოდა , დაიკარგებოდა დიდი ხნით, მე კიდევ მომენატრებოდა და რა მექნა? 

სექსუალური ფეხბურთელი (14)

ერთი კვირა გავიდა უკვე და ძალიან მაგრა გავერთეთ,ხო მართლა დღეს გამოცდები მაქვს და ძალიან ვნერვიულობ, ყველა მე მამშვიდებს ლუკა,გიორგი,მარიამი,ლანა,მიშო, ყველა აქაა და ყველა ჩემი გულშემატკივარია მშობლები მობილურზე მირეკავენ და ამბებს გვეკითხებიან .

მინდა მიყვარდე 3 თავი

გქონიათ ოდესმე სიმსუბუქის შეგრძნება?სათქმელისგან რომ განთავისუფლდები და თავისუფლად ამოისუნთქებ.სწორედ ესე ვგრძნობდი თავს,უნებურად გამეღიმა ყოველთვის მეგონა რომ ამ ამბის გახსენება ორმაგად მეტკინებოდა თუმცა პირიქით მოხდა თითქოს შვება ვიგრძენი.სწრაფად

მაინც მოგარჯულებ(4)

დილით ალესანდრეზე მიკრულს გამეღვიძა. მაშინვე წამოვხტი და ბექას ოთახში შევვარდი, მაგრამ იქ არ დამხვდა. უკნიდან ვიღაც მომეხუტა, რომ არ ჩამხუტებოდა ჩავიკეცებოდი და ტიტილს დავიწყებდი. -ისევ არ ჩანს... აკანკალებული ხმით ვუთხარი -გამოჩნდება მანამდე კი

ლუციფერი (6)

(მამაკაცი გაყინული იდგა და სუნთქვის შეკავებას ცდილობდა...გოოგნა ეკვროდა და თან სლუკუნებდა...მიხვდა ჟანეტი რაშიც იყო საქმე და ნამტირალევი ჩახლეჩილი ხმით მიმართა) - მოეშვი - რაა ? (წამით შეკრთა ლუციუსი და გოგონა განზე გაწია)

შურისძიების საფასური!..4

კარი გაიღო და ულამაზესი მზეო შემოვიდა შავი მუხლებ ზევით კაბა ეცვა ზურგ ამოღებული და გულ გახსნილი რომელსაც ულამაზესი სამკაული ამშვენებდა,თმებზე ავანგარდული ვარცხნილობა ჰქონდა გაკეთებული ,შავი ფეხსაცმელი და შავი ჩანთა ამშვენებდა...და ამოვდრეულად

გაღიმება კარგი რამ არის,უჟმურო (3)

ზურგით იყო ჩემგან,თვალებს აქეთ-იქით აცეცებდა,მის საქციელზ ცოტახანს ვიხალისე. გვერდით დავუჯექი ხმის ამოუუღებლად. წარბშეკრული იჯდა,როგორც ყოველთვის. ძალიან მეცინებოდა,ჩვევაში ჰქონდა უკვე გამჯდარი,მუდამ მოღრუბლულად ყოფნა.

"ჭაობი" ( 10 - უპს ! )

უკვე გვიანი დილა იყო ბებურიშვილების აგარაკს რომ მიადგნენ.გადმოვიდნენ და სახლი ჯერ გარედან შეათვალიერეს,ხანძარს მთელი მარხენა,ზედა მხარე შეეწირა.შიგნით შესულებს არაფერი დახვდათ იმ სცენიდან რაც დეკემბრის ცივ საღამოს გათამაშდა,აღარ იყო მანოს