უსიტყვოდ... (ნამდვილი ამბავი)

ვიცი ალბათ გამაკრიტიკებთ ასე რატომ აკეთებო მაგრამ რა ვქნა უბრალოდ არ შემიძლია, მოგიყვებით ამ ამბავს და რჩევა მომეცით რა ვქნა უბრალოდ მირჩუეთ მეტს არაფერს ვითხივ <3 <3 სულ დამავიწყდა ეს ამბავი მე მეხება

კიდე ერთი ბანალური ისტორია (სრულად)

ბიჭი და გოგო: - ახლა დავიჯერე რომ ამბობენ სიყვარული ამოუცნობიაო. - ეგ სასაცილოა და მე არ მჯერა. - არც მე მჯეროდა მაგრამ,რასაც მოგიყვები იმის მერე დაიჯერებ. - ასეთი რა არის? - ჩვენს კლასში ერთი გოგო მომეწონა...

მოსამსახურის ქალიშვილი.[დასასრული]

-ხო,დედა,მაგრამ მაპატიე,თავიდან ამომივარდა,ახლა უნდა წავიდე არ მცალია-გათიშვას აპირებდა,როდესაც ჟანეტმა შეაჩერა -ლანა,მოიცადე...-დადუმდა ქალი,დროის გაწელვას მაქსიმალურად ცდილობდა,რაც ეხმარებოდათ ადგილმდებარეობის დადგენაში -რა გინდა ,დედა?-უყვირა

13 თვე (4)

უკვე მეორედ ტოვებდა ასე გაშეშებულს და უგონოს, მაგრამ დღეს რაც მოხდა ეს ნამდვილად პიკი იყო! აი, ისეთი რამ რასაც ალბათ ვერასოდეს წარმოიდგენდა, რომ მის თავს მოხდებოდა.! იგრძნო ენდორფინების ზღვა რაოდენობა და მართლაც, რომ „ბედის ირონია“ დღევანდელი დღე..!

დიახ, ქალი ვარ !

დიახ, ქალი ვარ - მშვენიერი, მგზნებარე ალი და იფერფლება ჩემს ფეხებთან სიცრუის კვალი! მე სიცოცხლე ვარ და მშობელი ისევ სიცოცხლის, არ დასრულდება ჩემი ერა, ის გზას იპოვის!

სასურველი ხიზანი (29-30-31) დასასრული

_​მზე ამოსულა.. – შესცინა ახალგაღვიძებულმა თორნიკემ და თმაზე ხელი გადაუსვა _​ამინდზე საუბარი უნივერსალური გამოსავალია – გაიღიმა თამთამ _​გინდა თქვა, რომ უხერხულ სიტუაციაში ხარ?

ჩანახატი (40 თავი) დასასრული

რამდენიმე წუთში შეუერთდნენ მარიამს ახალგაზრდები. აკას სპორტულები აშკარად დიდი ჰქონდა თეკლეს, თუმცა არ იმჩნევდა. მოხერხებულად დაეკაპიწებინა მკლავები და მოხუცს ეხმარებოდა. საკუჭნაოში შეშის ღუმელი დაანთო აკამ. ცომი მოზილეს. ქალები ჭარხლის ფურცლებს

უნდა წავიდე 2

-წადი ახლა და არავის უთხრა სად ვარ -ფრთხილად იყავი იცოდე და თავს გაუფრთხილდი, თუ რამე თამთინას ტელეფონიდან დამირეკე -კარგი მადლობა ლილე -ჩემმა ქალაუმ, რომ მითრა სტუმარს გიგზავნი სახლშიო, გავიკვირვე არავინ მსტუმრობს წელიწადის ამა დროს, ხანდახან

მექალთანე თუ მესაკუთრე....9

ვუყურებდი ანი თმას როგორ იშრობდა ,მაგრამ სველი თმიდან მხრებზე წყლის წვეთები მაინც ეცემოდა....არა რასმიშვება ესგოგო გავიფიქრე და მასთან ახლოს მივედი...უხერხულად იშმუშნებოდა -წადი!უნდა ჩავიცვა...თვალები დამიქაჩა -ჯერ ვალი უნდა ჩამაბარო ვთქვი და

გამოიდარებს,გამოიდარებს,თორემ ძვირფასო ნამეტანია.(5)

-არა ასე არაა.დამიჯერე გთხოვ -ასეა.ცრემლები წამომივიდა -ნუ ტირი ქეთა, ნუ ტირი.მითხრა ირაკლიმ თბილად და ცრემლი მომწმინდა,ჩემთან ახლოს მოვიდა,მის სუნთქვას ვგრძნობდი ჩემში.რაღაცნაირად ვღელავდი.თითქოს რაღაც უნდა მომხდარიყო. -იქნებ დამნებდე ქეთა.მითხრა