- მისტერ უჟმურო ოდესმე იცინით? (12)

ემილი ღამით წყლის დასალევად ავდექი.. სამზარეულოსკენ დავიძარი და იქ ორ სილუეტს მოვკარი თვალი.. თიკო და ერი უცნობი, რომელსაც ხელში დანა ეჭირა, ტაფას დავწვდი და ის იყო უნდა ჩამერტყა, რომ სადღაციდან მარ

სასურველი ხიზანი (19-20)

თამთას დაბრუნებას ერთი ჟრიამული მოყვა, კოკა გამალებული დახტოდა მის გარშემო, ლუბა ცრემლებს აფრქვევდა, ნინომ სასწრაფოდ თემურს დაურეკა და სიხარულის უკან დიდი სინანული დამალა.. თბილი და გულწრფელი ცერემონიების მერე დედამ გოგონა დაიმარტოხელა _​როგორ ხარ

დედის დღე 3 მარტი

წერილი, რომელიც დედას არ წაუკითხავს.დედაა თუ ანგელოზი?! სწორედ ამას ვფიქრობდი და გამახსენდა, რომ დედა ჩვენი მიწიერი ანგელოზია მე გუშინდელივით მახსოვს, როგორ ვაჩუქე პირველად მას წერილი რომელიც ყველაზე ნათელი გულით და დიდი სურვილით დავწერე, ყოველი

მინდა იცოდე არასდროს დაგთმობ (მესამე თავი)

დილას ადრიანად არ გაუღვიძია. შუადღე იყო როცა ჭყიტა თვალები. თავი გახეთქვაზე ჰქონდა.ცხელი ტერფები ცივ იატაკს რომ შეახო მაშინღა გამოფხიზლდა. ფანჯარასთან მივიდა ფარდა გადაწია და მეშვიდე სართულიდან გადაიხედა.ცივმა ქარმა უხამსად დაუბერა მოშიშვლებულ

შემიყვარდი ქაჯანავ !! (4)

3საათი იყო რომ გამეღვიძა.. ძლივს ავდექი თავი მისკდებოდა არც ჩამიცვია ისე გავედი სამზარეულოში მადუღარა დავდგი ქურაზე და მისაღებიდან ხმაური მომესმა მეც გეზი მათთან ავიღე და ბავშვები დამხვდნენ რომ დამინახეს სიცილი აუტყდათ ჩემს საღამურებზე არადა

პირადი მცველი 6

-აქ რა ჯანდაბას აკეთებ?!-გაბრაზებულმა თინამ მუშტები მთელი ძალით მომუჭა. -ხმას რატო არ იღებ?!გადი ჩემი ოთახიდან! -ამმმ.იცი ეს პირსახოცი მგონი ზედმეტია.. -აქ ზედმეტი ვინცაა ეგ შენ ხარ!სანამ უარესად გავბრაზდი ...აქედან გადი! -შენ რა ბრაზიანი გოგო

პირადი ცხოვრება თუ კარიერა? (თავი 4)

-მთვრალი ხარ. -არა,არ ვსვამ-გააპროტესტა ბიჭმა. -კარგი,მაშინ შენ გამოყვანე. -გვიანია...არ მინდა მარტო... -მარტო იქნები? -ჰო,კედლების შიში მაქვს,ეკუნ... -ხვალ ადრე უნდა ავდგე,ვერ გავაცდენ. -ერთხელ გავაცდინოთ.

უცნაური ბიძაშვილი (თავი7)

-შეგიძლია მითხრა ვინ ხარ? -რამოხდა მარიამ, კარგად ხარ? -რას მალავ ან რატომ მითვალთვალებენ შენს გამო? -რაა? შეენც? ხომ გავაფრთხილე! უცებ ფეხზე წამოდგა და ნერვიულად დაიწყო სიარული. -ახლავე ამიხსენი. -იციი, ეს ისეთი საქმეა, არ მიდა შენც გაგრიო.

ნუთუ ეს ჩემი ცხოვრებაა? (7)

-ერთზე ვფიქრობდი. -მეტყვი ვიზე?(ლუკა) -ალექსანდრეზე -მართლააა მოგწონს თუ გიყვარს?(ლუკა) -მიყვარს მასთან რომ ვარ ბედნიერი ვარ მგონია რომ დავფრინავ ყელაფერი მავიწყდება რაღაც ამოუცნობს ვგრძნობ. -ესეიგი გიყვარს.(ლუკა) ვისაუბრეთ ალექსანდრეზე მომიყვა რომ

უსიზმრო ღამეები დაიწყება

მინდოდა,საუკუნე მეცხოვრა,ახლა კი ვიცი,რომ ორი ათწლეულიც კი არ მარგუნა ღმერთმა თუ ბედმა. რომ ვთქვა მეშინიაო,ტყუილი იქნება...შევეგუე იმ აზრს,რომ მალე აღარ ვიქნები,შევეგუე იმ აზრს,რომ ცხოვრებას წერტილი დაესმევა,თქვენთვის არა,მაგრამ ჩემთვის კი....