ჩემო ჭიამაია ! (თავი პირველი)

სადღაც სიბნელეში ვწევარ,ხელ-ფეხ შეკრული,თვალებს ამაოდ აქეთ-იქით ვაცეცებ თუმცა არსაიდან მოჩანს სინათლის ერთი სხივი მაინც.მეშინია,მცივა,არ ვიცი რა ხდება ან სად ვარ,ბოლოს რაც მახსოვს კეფის არეში ძლიერი ტკივილია. -ალბათ დაბნეული ხარ ელენე,ვიღაცის ხმა

შენ ხარ აისი XIV თავი

ღვინის სავსე ჭიქით ხელში ვიდექი და ვუყურებდი შვიდად მომზერილ დათას, რომელიც საერთოდ არ ჩქარობდა და თითოეული წამით ტკბებოდა. სახლის ინტერიერს აკვირდებოდა, კმაყოფილებით თავს დააქნევდა და ღვინოს მოსვამდა. როდესაც მობეზრდა სიარული სახლის უკანა მხარეს

სიყვარული უდაბნოსავითაა. თავი 11.

-ვფიქრობ ვინ არის ქალი ვინც ჩემს სახლში ცხოვრობს, ჩემს საწოლში ძინავს და ნენე ჰქვია, მაგრამ ვინ არის ქალი ვინც მარიმ იპოვა სისხლიანი,გადაარჩინა და მასაც ნენე ჰქვია.

ყეყეჩების ბაღი (ეპიზოდი 02)

ბიჭებო, აქეთ... კიდევ ორი პიდარასტი დავიჭირე! სასწრაფოდ, ტირიფის ხესთან!

გაყიდული ღირსება (თავი 12)

დღეს პირველი იანვრის გამთენიისას უნდა გამეგო, მის შესახებ ყველაფერი, ამიტომაც გადავდგი ნაბიჯი და ...

სიყვარული უდაბნოსავითაა. თავი 9-10.

-შენ რომ ჩემს ადგილზე ყოფილიყავი და შენს წინ შენი მეგობრის დაგლეჯილი სხეული დაედოთ და ებრძანებინათ რაც გინდა გააკეთე, მაგრამ გადაარჩინეო, ალბად ოპერაციაზეც მოწევდი შენი ნერვების ამბავი რომ ვიცი.

ტკივილი რომელიც გვასახიჩრებს.! (3-4 თავი)

საძირკველ მოშლილი სახლივით იდგა სარკის წინ ტელეფონით ხელში, ერთი სულის შებერვით რომ ჩამოიშლებოდა. აამოძრავა თითები და დასასრულის დეპეშა გაუგზავნა იმ ერთადერთ სიცოცხლის ძაფს რომელიც ახლა საკუთარი ხელით გაწყვიტა.

ჩვენი დიდი ისტორია

დღეს ადრე გამეღვიძა და ამის მიზეზიც მაქვს. საქმე ისაა, რომ უნივერსიტეტში ჩემი პირველი დღეა. ცოტა არ იყოს ვნერვიულობ, რადგან არ ვიცი ვნახავ თუ არა ძველ სკოლის მეგობრებს. მეგობრებს რომლებთანაც თავს ყველაზე კარგად ვგრძნობდი

ყეყეჩების ბაღი (ეპიზოდი 01)

ლემარი: მოიხსენი ეგ სტრესი და მოდუნდი. გავერთობით, მეტი ხომ არაფერი? Comecome123: მაინც მეშინია... იქნებ, ვინმემ დაგვინახოს ან დაგვინახა კიდეც? ლემარი: რა სისულელეა, მერე რა? ორი მამაკაცი ქუჩაში ერთდროულად არასოდეს დაგინახავს? რას ვაფუჭებთ...

სიყვარული უდაბნოსავითაა. თავი 8.

თავბრუდამხვევ ცხოვრებისეულ რიტმს აყოლილს, დაგავიწყდა, რომ სიყვარულს სწავლა,მოვლა და შენარჩუნება ჭირდება და ახლა კი ყველა იმ წყვილის გშურს ვინც ბედნიერია. გთხოვ შეეცადე არ წაგლეკოს შენში მოზღვავებულმა ბრაზმა, შურმა და საკუთარი უღირსობის განცდამ.