ცუდი ბიჭი (თავი 2)

მეორე დილით ძვლივს მოვახერხე გაღვიძება,რომ საჭმელი მომემზადებინა და მამასთან წავსულიყავი სავანდმყოფოში.გუშინ საღამოს ბევრი დავლიე უცნობ პირთან ერთად,რომელიც გონებიდან არ ამომდის.დიდი ხანია ასე ხანგრძლივად და ასე სახალისოდ არაფერზე მილაპარაკია. გზაში

ერკე მიდასი... დრაკონების დაბრუნება (13)

ლავეანდრას გულწრფელი სიტყვები გულში თბილად ჩაეღვენთა უგვარდს და იმედი მიეცა, რომ ისინი ერთად იქნებოდნენ. სწორედ ბედისწერის ძალამ უკარნახა და იქ მოახვედრა, სადაც გოგონას დახმარება სჭირდებოდა. მან იხსნა არა მარტო ტანჯვისგან, არამედ სულიერად შერყევასაც

ლევან ხაჩიშვილი (17)

გავიდა რამოდენიმე დღე ჩემი და ლევანის ჩამოსვლიდან.თავიდან თითქოს ყველაფერი ძალიან კარგად იყო მაგრამ უცებ ყველაფერი თავდაყირა დადგა. -იქნება ცდები.-ჩემს დარწმუნებას ცდილობდა სალომე. -ჰო რა,უეჭველი ვიცი რო ცდები ბუს,აი დარწმუნებული ვარ.-მხარი აუბა

მომავლის იმედი (11)

ერთ საათში წვეულებაზე მივდივართ,მე და გვანცა გამოვეწყვეთ და წავედით...ორ სართულიან შენობაში შევდივართ სადაც ყველაფერი პრჭყვიალებს და საშინლად საშინელი მუსიკა მთელს შენობას აზანზარებს.ისეთი ხმაურია საკუთარი ფიქრების ხმაც არ

ისევ შენ..(5)

რატომმღაც ისევ ადრე გამეღვიძა და გასეირნება გადავწყვიტე: შორტი, მაისური და კედები ჩავიცვი, კიბეები ჩავირბინე და ქუჩას გავუყევი. შემდეგ გამახსენდა, რომ ნინი ინერვიულებდა და ტელეზე მივწერე. იქვე პატარა სკევრთან შევჩერდი და ჩამოვჯექი. ბავშვებით სავსე

სულის ძახილი

იცი ახლა სად მინდა ვიყო? კლდის პირზე, არწივის ბუდესთან ახლოს... იცი ახლა რა მინდა ვიყო? ფრინველი, უსაზღვრო ზეცასთან ახლოს. მე გავფრინდები უღრმეს ზეცაში, წავშლი ზღუდეებს, ოდესღაც დადგენილს.

ნაკვალევი (17-18 თავები)

რამდენიმე დღე დამჭირდა ყველაფრის გასაანალიზებლად. თითქოს შინაგანად ვემზადებოდი სალომესთან შესახვედრად. უნდა ამეწონა თითოეული სიტყვა, ფრაზა. ვიცოდი მისი ფიცხი ხასიათის ამბავი. არ მინდოდა ჯიბრით ისეთი რამ გაეკეთებინა, შემდეგ სანანებელი მქონოდა.

ტკბილი სიზმარი

ისევ ღამეა,სევდა მომაწვა შენ გამახსენდი,გულმაც მომქაჩა ცრემლმაც დაიწყო გაბატონება თბილი თვალებიც სწრაფად დატოვა. წამწამებს მივსებს, აღარ ჩერდება შენ სახეს ვხედავ ,სევდაც მელევა

გაკოცებ შემოდგომისფრად 5

-არ ვაპირებ გახდას. სახლში უნდა წავიდე(მე) კარისკენ შევტრიალდი როცა მკლავში მწვდა და მისკენ შემაბრუნა -ვერსად ვერ წახვალ ელენა. ჯიუტო გოგო, ამაღამ აქ ვრჩებით! (გიორგი) კარი გადაკეტა, გასაღები კი ჯიბეში ჩაიდო -მე... მე მეშინია, არ მინდა შენთან ერთად

შეგეჩვიე... (5)

თვალები გახელა გამიჭირდა ისე ცუდად ვიყავი , სხვეულს ვეღარ ვგრძნობდი , ნახევარი სხეული ჩაშავებული კიბეზე დავგორდი თუ ტრაილერმა გადამიარა ვერგამეგო ყველაფერი მტკიოდა განსაკუთრებით კი თავი , ხელის გამოძრავებაც კი უფრო მატკივებდა და უსულო საგანივით