ახალი დღე

ყოველი დღე რაღაცით განსხვავდება. ზოგი განსაკუთრებულია, ზოგი ჩოულებრივი, რუტინული და აი დღევანდელი დღე სრულიად სხვა არის. რაღაც ახალი რაც ცხოვრებას ახანგძლივებს. “ახალი დღე” აღნიშნავს მომავლის ბედნიერ დასასრულს, იმას თუ როგორი უბრალო და ამავდროულად

ფიქრებით დიალოგი თავი 13

- მაშიმ მე საერთოდ არ ვიცი ლუდს ვიყიდი და ასე შემდეგ აჩიმაც აიქნია მხრები და კარები გააღო - მეგი გამომყევი, ამოთქვა და მანქანიდან გადავიდა, ისე მკაცრად თქვა

არდაბრუნება

მონარინჯისფროდ შემოადნა ღამე განთიადს, კვლავ მონატრების მარწუხებში იბუდებს ვნება... მხოლოდღა სულის სიმარტოვე მოითხოვს შველას, რადგანაც, ამ ლექსს ასე ჰქვია, არდაბრუნება...

დასაწყისი ( 11 )

- გული სხვანაირად უცემდა, ტუჩებს თავს ვერ უყრიდა, იღიმოდა, მის შიგნით დაგროვილი ბედნიერება იმდენი იყო რომ სადაცაა გარეთ გამოხეთქავდა და ყველასა და ყველაფერს მოიცავდა...

ქაოსის კატები (თავი 2)

ქაოსის კატები, ეს არის ჩანახატების ერთობლიობა, რომელიც მეტამორფოზას განიცდის.

მიჰყევი ოცნებას (თავი 6)

გამოყვანილი კაბა მეტად უკვეთდა პატარა წელს,ქუსლიანებზე შემომდგარი ცდილობდა გატოლებოდა მასზე ერთი თავით მაღალ მამაკაცს.მანქანაში გამეფებული უხერხულობა ხაზს უსვამდა მის სილამაზეს,სიტყვების თქმა ზედმეტი იყო,მხოლოდ თვალები საუბრობდნენ.რესტორნის კართან

ყოველი დღის ბოლო ასეთია

ყოველი დღის ბოლო ასეთია. სამსახურიდან გვიან მოვდივარ, დაღლილი, თუმცა სახლის იდილია მიხმობს და კორპუსის დანახვისთანავე ვგრძნობ მძაფრ სურვილს კარი შევაღო და მყუდროდ მოვეწყო.

ვიცი რა შეშვენის კაცს

ვიცი კაცი არ მისტიტირს ყოფას ვიცი კაცი უნდა ადგებოდეს ოჯახს არ აკლებდეს დაუზარელ შრომას სულ ფიქრობდეს მართლის შობას

ღამე

რა უსასრულოდ დაიკლაკნა ეს ბნელი ღამე. ისევ მომინდა, შემეღება თეთრად წყვდიადი. სადღაც, შორეთში ჩაკარგულა უსხივოდ მთვარეც, და მგონი, ბნელი აღმოჩნდება ეს განთიადიც.

უკანასკნელად...

გრძნობის ვულკანში ჩავიფერფლები, აღუდგენელი გავხდები მასა... გამოიკვლევენ გზას ეგ თვალები, ვერ შეიგრძნობენ ამ გულს რა სწვავდა...