ნენსი, მე შენ გგრძნობ! 7

თავი 7 *თხრობას აგრძელებს ნენსი ვიდექი და უბრალოდ ვტიროდი. სხვა გზა აღარც მქონდა, არაფრის გაკეთება არ შემეძლო. ლილე მიყურებდა და მხედავდა როგორ ვიტანჯებოდი, მაგრამ ვერაფერს ვერ ხვდებოდა.

გაგიფერადებ ცხოვრებას(1)

გაჭირვებით გაახილა თვალები ტუმბოზე მდგარ საათს გახედა 12 საათი იყო -ვინ ჯანდაბააა ნეტა? ტელეფონის ხმა არ წყდებოდა ბუზღუნით ადგა და ტელეფონის ასაღებად წალასლასდა რომელიც გუშინ სამზარეულოში დარჩენოდა -გისმენთ

მალე მოგირჯულებ გპირდები (17)

-ბავშვობიდანვე გვეზიზღებოდა ერთმანეთი (სანდრო) -რატომ (მე) -დედაჩემი ზრდიდა, პატარა იყო დედამისი ილია რომ გაჩნდა, და მერე თავი მოიკლა, დედაჩემი ზრდიდა ილიას, რამეს აშავებდა, ვის ბრალდებოდა? მე. ვინმე გააბრაზებდა ვის ბრალდებოდა?

მწვანე ფერი სულაც არ ამშვიდებს

ფანჯრიდან გავიხედე. წვიმდა. ხალხი ფაცი-ფუცით დადიოდა რომ წვიმისთვის როგორმე გაესწრო. ფანჯრიდან სტადიონი მოსჩანდა. ბალახებში გოგონა იჯდა ზურგით, მწვანე თმა ჰქონდა და ჯინსის ქურთუკი ეცვა. ნამდვილად არ ადარდებდა წვიმა, რვეულში რაღაცას წერდა. დავჯექი

პატარა გოგოს დიდი განსაცდელი (თავი 2)

უფროსის კაბინეტიდან რომ გამოვედი, ფორმა ჩავიცვი და სამზარეულოში შევედი, შეკვეთა ავიგე და გამოვედი. ასე გაგრძელდა სამუშაო საათები. მოსაღამოვდა და სახლში წასვლის დრო დაგა, უცებ ვიღაცამ ხელი ძლიერად ჩამკიდა, მივტრიალდი, ის არანორმალური იყო დილით ვისაც

ENDI(3)

ოფისიდან გამოვედი ,ვსერნობდი ,დავინახე ტანსაცმლის მაღაზიებბი,შევედი ძაან მიყვარდა "შოპინგი"ისე გავიდა დრო ვერც კი გავიგე საათზე დავიხედე 1ს_5 აკლდა,სასწრაფოდ წამოვედი მაღაზიიდან და ოფისში შევარდი,ენდი გელოდება მითხრა სარამ და კაბინეტის

სისხლიანი ხელები ( II თავი )

-გამარჯობა, მე ლუკა მქვია, მივხვდი რომ ბევრი ლაპარაკი არ მოგწონს, ამიტომ ვიფიქრე გამოვეხმაურები თქო, მთელი დღე გვერდი გვერდ უნდა ვიჯდეთ, თუ არ გადაგვსამენ და სახელს მაინც გავიგებ მეთქი.-სასიამოვნოა შენი გაცნობა ლუკა, მე ნინი მქვია. -მეტს არაფერს

ჩემი გახდები?!.....(თავი 1)

რა არის ცხოვრება?რამდენს ნიშნავს ეს უბრალო სიტყვა.....ბედნიერება ესეც რა პატარა სიტყვა მაგრამ ყველა მასზე ვართ დამოკიდებული და ხო,კიდევ ბედზე,ბედი ეს საოცარი რამ არის,თუ ბედი გაქვს ჩათვალე,რომ ყველაფერი შენს ხეთ არის.ცხოვრების ერთი კარი როდესაც

სკოლა ბავშვების წესებით(23)

გამოსვლა დაიწყო. პროგრესის სკოლა მეოთხე ნომრად გამოდიოდა ამიტომ მათი ჯერი მალევე დადგა. ყველაზე მაქსიმალური დრო ნომრის შესასრულებლად ხუთი წუთი იყო. დაჩიმ იცოდა რა ხდებოდა იმ წუთას დიანას თავს ამიტომ ღელავდა.

გევედრები,ეცადე მიცნო (9)

_ არ მომწონს სოფოს დუმილი_ უკვე საკმაოდ გვიანი იყო,ყველას ეძინა,ნიკო და თამრო კი ეზოში სარწეველა სკამზე მოკალათებულები საუბრობდნენ.სარწეველა ჩრდილში იდგა,ამიტომ სახლიდან არ ჩანდა,ისონიცამით გათამამდნენ,თამროს უშფოთველად მიედო