როცა ქუჩები სიმარტოვის ეძებს სილუეტს

როცა ქუჩები სიმარტოვის ეძებს სილუეტს,წვიმიან ქალაქს რომ ტოვებენ მერე მტრედები,შენ კი სხვაგვარად,სხვანაირი ნიღაბი გადევს და რაღაც მსგავსად დეპრესიის სურვილს ნებდები.რომ ახლა შენთან აივნები ცარიელია,გადმოსახედი არაფერი,ქალაქის დიდი და მერე ცდილობ

სკოლა ბავშვების წესებით: თინეიჯერთა ცხოვრება და პრობლემები (4)

ყველას და გასაკვირად ირაკლის მეტი არაფერი უთქვამს. უსიტყვოდ დატოვა იქაურობა. ბავშვები მომდევნო გაკვეთილამდე აიშალნენ. მარი,ნინი და ელენე ეზოში გავიდნენ. მოაჯირზე ნინა უკვე შემოსკუპებულიყო და ტელეფონში იქექებოდა. ნინიმ გადაკოცნა.

თავქარიანი ბიჭის სიყვარული (ნაწილი2)

-კარგი , უბრალოდ სახლში წამიყვანე არ მინდა პრობლემები შემექმნას ...! მომბეზრდა ეს უაზრო საუბარი , მაინც ვერ შევთანხმდებით -ლუკას ჩაეცინა , გვერძე გაიხედა , სიგარეტი ამოიღო , მოუკიდა , მუსიკა ჩართო , ნატალისკენ ახლოს წაიწია , ნიკაპზე ხელები მოკიდა ,

კანდელაკის გაზაფხული.(სრულად)

საავადმყოფოში კედელთან აყუდებული დგას ანასტასია ხომერიკი და ელოდება როდის შეატყობინებენ დედაზე რამე ახალს.მისი რამდენიმე მეგობარი მისგან მოშორებით დგას, ვერ ბედავენ ახლოს მისვლას.უკნიდან ვიღაც უახლოვდება და ხელს მხარზე ადებს, გრძნობს

სიყვარული წარსულიდან[5]

-რას გულისხმობ?-ბავშვური გულუბრყვილობით ვკითხე დაქალს და ფეხზე წამოვდექი. -ჩვენ ღამე ერთად გავატარეთ,ეს ჩემთვის პირველი იყო-ასლუკუნდა გოგონა და თმების წვალება დაიწყო..-მერე წავიდა..მიყენებდა,გესმის? ახლა წავიდა და აღარ ვაინტერესებ,არადა,სხვანაირი

დედა...

საოცარმა გრძნობამ ამითრთოლა გული, უსასრულო ღელვით მომეძალა სევდა... შენ ხარ ჩემი ხსნა და ჩემი გაზაფხული, ახლა ტკივილამდე მომენატრე, დედა...! ფეხი ამრევია ვიწრო ბილიკებზე, თეთრი ფანტელივით ჩამომდნარა სული,

ჩემი სვანი (სრულად)

"- შენ, იცი, დიდი ილია ჭავჭავაძე თავის თანამემაულეებს რას ურჩევდა ხოლმე?... - ... - ჰო რა თქმა უნდა არ იცი.. რას და "თუ საქართველო ცოტათი მაინც გიყვარს,სვანეთში აუცილებლად უნდა წახვიდეო"... - ...."

მოგზაურობა უკან, მომავალში (სრულად)

ხლა როგორ მოიქცეს? მართალია თუ არა ეს გოგონა? ამის გასარკვევად მხოლოდ ერთი გზა არსებობს, გაბრუნდა, დაინახა როგორ მიდიოდა ერთ დროს მისთვის ძვირფასი ქალი თავის შვილთან ერთად ხელჩაკიდებული..სვლას აუჩქარა.. მეორე მხრიდან ამოუდგა გოგონას, მის პატარა

ოცნების მჭერი (5)

„ხვალ ბოლოჯერ ვნახავ, თუ სასწაული არ მოხდა და კიდევ არ შევხვდით ერთმანეთს“ - ცრემლებით აევსო თვალები დეას.მთვარის შუქზე ბრილიანტებივით ბრწყინავდნენ გოგონას თვალებში აკიაფებული ცრემლები.ჯაყელს გაეღიმა. -7 საათზე გამოგივლი, თუ

დაწყევლილი სახლი (ნაწილი II)

სახლს დიდი ეზო ჰქონდა, თუმცა თვითონ ორ სართულიანი იყო. პირველ სართულზე, დაბალჭერიანი მიწური ორი ოთხი ჰქონდა, მეორე სართულზე ხის კიბე ადიოდა. გრძელი დერეფანი სამ ოთახს აერთებდა. მაგულის ოთახი შემოსასვლელ კართან იყო. მაგულისთან რომ მივედი თავის ოთახში