შოკოლადზე ტკბილო (1)

_და როდემდე უნდა ინერვიულო..როდემდე უნდა იყო ასე?სანდრა გვენატრები.შენ ვერ წარმოიდგენ როგორ გვტკივა შენი ასეთი მდგომარეობა.დედაშენი არ გეცოდება?ან თორნიკე,გუგა,ნატაშკა,ელა და ანი მაინც არ გეცოდება..არ გენატრებით?არცერთს არ გვიკარებ.ასე არ

სიყვარულიდან სიკვდილამდე 2

ადრიანა ! ადრიანა! გაიღვიძე საყვარელო უკვე დილაა სკოლაში უნდა წახვიდე თორემ სასწავლო პროგრამას ჩამორჩები. გაჰკიოდა ხმამაღალი ხმით ქალბატონი მიშელი.იგი უკვე 40 წელსა იყო გადაცილებული თუმცა მაინც სავსე იყო ცხოვრების სიყვარულითა და ენთუზიაზმით.ქალბატონი

ჩემი ცხოვრება ზღაპარს გავს!

ჩემს მეგობარს თმები გავუკეთე,მოეწონა და faceze დადო.ყველას მოეწონა ვინც ნახა და თმის გაკეთებისმთხოვნელი ბევრი გამომიჩნდა.ყველა ვისაც ვუკეთებდი მეუბმებოდა,რომ ამ საქმეს უნდა გავყოლოდი,მაგრამ მეს ხვა გეგმები მქონდა.ჩემი მიზანი ჰარი სთაილსის ნახვა

ვნება აშლილნი ..2..

–აააა–წამოიკივლა მეგიმ–ბექა როგორ შემაშინე–უთხრა და ბექას ხელებს მისი ხელები გადაუსვა და შემოაჭდო. –აჰა, მე შეგაშინე კიდე–უცებ დაატრიალა და თვალებში ჩახედა–ხომ ვერ მეტყვი ეს წერილი რას ნიშნავს?–და ცალი ხელით ჯიბიდან წერილი ამოიღო. –აა, ეს წერილიი?

უმანკოებამდე (2)

ქარიშხალივით ელვისებურად მომწყდარი მოგონებები წამიერადვე გაფერმკთალდნენ და ხმამაღალმა საუბარმა რეალობის ბინდში დამაბრუნა. ნერწყვი მტკივნეულად გადავყლაპე და ყელში მომდგარი ტკივილის დავიწყება ვცადე. სანდრო ანას რაღაცას ეუბნებოდა, არა უყვიროდა. თუმცა

მიზანი-გადავარჩინო მისი სიცოცხლე ( 5 )

-იმიტომ თომა,რომ იმ დღეს შენ პირველად სიკეთე გაუკეთე სხვას,ალბათ გსმენია-სიბნელეს არ შეუძლია გაანათოს სიბნელე,ეს მხოლოდ სინათლეს შეუძლია,სიძულვილი ვერ მოსპობს სიძულვილს,ეს მხოლოს სიყვარულს შეუძლია,ის 8 წლის ბავშვი ,რომელიც საწოლის ქვეშ შეშინებული

სიყვარული თბილისურად III (კიდევ ერთი რომანი)

...დილით თიმა ტელეფონის ზარმა გააღვიძა. სალომე: თიიინ დღეს ელენე ჩამოდის თინა: რაა უკვე? დაამთავრა შეჯიბრები? ელენე მათი დაქალი იყო 18წლის პირველ კურსზე,ბაკურიანში იყო მოთხილამურეა... სალომე: ხოო და დავხვდეთ რაა თინა: კაი მასწავლებლებს დავურეკავ არ

последний путь на море (დასასრული)

იცით როგორი იყო იმ დღეს ზღვა? კამკამა და წყნარი. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ ისევ გაზაფხული იყო და მზეს კარგად არ დაეცხუნა, წყალი მაინც გასაოცრად თბილი იყო. სანამ ბოლომდე არ შევიგრძნობდი და არ ავინაზღაურებდი დაკარგულ წუთებს იქამდე ვაპირებდი ცურვას,

მოგონებად მეხატები...

ღამით მოდის ჩემთან წამი, წამი ბედნიერების! მოგონებად მეხატები, ცისარტყელას ფერებით...

შემიყვარე თუ გაბედავ (14)

მოდიოდა,თან მე მიყურებდა და მიღიმოდა,მისი მომაჯადოებელი ღიმილით.ისე სიპმატიურად გამოიყურებოდა,ეს ლურჯი ფერი განსაკუთრებით უხდება.მე კი ვიდექი გაოგნებული,განცვიფრებული,გაკვირვებული და ველოდები მის მოსვლას.ეს უდიდესი თაიგული მეჭირა და ვტკბებოდი მისი