შურისძიებისთვის... (მეოთხე თავი)

მერე,შუქი ჩააქრო,ტანსაცმელი გაიძრო და სკამზე გადაკიდებულ მამაკაცის "საროჩკას" დაწვდა. -შეიძლება,შენი პერანგი რომ ჩავიცვა?-ხმადაბლა დაიჩირჩულა და თავი ჩახარა,კიდევ კარგი,სინათლე არ ანთია,თორემ აწითლებულ ღაწვებს სად დამალავდა.-შენი იყოს,გჩუქნი-ასევე

ალბათობის თეორია (10)

"არ იტირო რა... – შეეხვეწა. – გპირდები, რომ, როგორც კი მოვრჩები ყველაფერს, მაშინვე ჩამოვალ. შენგამო ვეცდები ყველაფერი მაქსიმალურად სწრაფად გავაკეთო... – ისევ თბილად გაუღიმა და სანამ ქალი რამის თქმას მოასწრებდა, მანამ დაეტაკა დაუკითხავად მის

მედალიონი (სრულად)

მედალიონი იხსნებოდა კიდევაც... თავიდან ცარიელი იყო მედალიონი, შემდეგ კი ეს სიცარიელე პატარა გოგონას სურათმა დაფარა... მედალიონს,რომ გახსნიდა იქედან პატარა გოგონა უყურებდა უზარმაზარი, ოკეანისფერი უძირო თვალებით, უყურებდა და უღიმოდა...

შურისძიება (1)

მის გვერდით მდგომს რაღაც ანიშნა, ისიც მაშინვე მომიახლოვდა და სახეში ხელი ძლიერად დამარტყა. ტუჩი გამისკდა, თავის ტკივილიც დამეწყო, ცხოვრებაში ჩემთვის ხელი არავის არასდრო არ დაურტყია მითუმეტეს ასეთი ძალით და ეხლა ვიყავი

თუ მიგვატოვა მზემ მთვარესთან ვიქნებით ჩვენ, მე და შენ ნ.წ 1

ბავშვობიდან ძალიან აუტანელი ,გიჟი და გადარეული ბავშვიი ვიყავიი .. ყოველთვის ლიდერის პოზიცია მეკავა და არასოდეს არ ვნებდებოდი . ყოველთვის ჩემი სიჯიუტით გამოვირჩეოდიი .. ახლაც,უკვე 20 წლის ვარ და ისევ ისეთი გიჟი და გადარეული ვარ

ჩემი ოცნების გოგო ხარ!!! (7) დასასრული

მალე სავადმყოფოში მივედით და შეიყვანეს სამშობიაროში. ცოტახანში ექიმი გამოვიდა და მიგხრა რო ტყუპი გოგო ბიჭი გვეყოლა დედა ცოტა შეუძლოთ იყო ისე ყველაფერი რიგზე იყო მეორე დღეს ყველა მილოცავდა დედაც კარგად იყო. დილით რო გაიგვიძა ქეთომ კედელზე წაიკითხა

აუცილებლად გეწვევა სიყვარული 4 (დასასრული.)

გავიდა დრო.დაახლოებით ნახევარი წელიწადი... მეგობრებიც ძალიან დაახლოვდნენ. მარიმ და ნიკამ ერთმანეთი კარგად გაიცნეს . თიკოს არ მოსწონდა მაინც და მაინც ნიკა ,მაგრამ პატივს სცემდა ჩემს გადაწყვეტილებას.

და შენ რა იცი...იქნებ მახსოვხარ 2

სკოლაში ყველა გოგაზე ლაპარაკობდა,ნუ როგორც სჩვევიათ ხოლმე , ის სულ მიღიმოდა და რაღაცნაირად მიყურებდა,ვგრძნოობდი,რომ რაღაც შეიცვლებოდა,რაღაც.....მაგრამ არ ვიცოდი რა.აღმოჩნდა რომ გოგს დიტოს ძმაკაცი ყოფილა,როცა სკოლა დაგვიმრთავდა,დიტომ მოგვაკითხა

ნაია3

ამ ფიქრებში ვიყავი გართული როცა პოლიციის სირენების ხმა გავიგე,დავინახე ნაია კარისკენ მოდიოდა კიბესთან გაჩერდა,აღარ ინძრეოდა მხოლოდ ღრმად სუნთქავდა,აღარ მაინტერესებდა მესროდნენ თუ დამიჭერდნენ მთავარი ჩემთვის ნაია იყო,გავედი და ხელში

ჩემო თაფლისფერთვალებავ "5"

ახალი საფიქრალი გამოჩნდა რაუნდა ჩამეცვა წვეულებაზე ბოლოდ შავ გრძელ კაბაზე და შავ ფეხსაცმელზე შევჩერდი.დილით გვიან გავიღვიძე როგორც კი ავდექი მზადება დავიწყე. დედამ ჩემი ფუსფუსი რომ დაინახა გაკვირვებით შემომხედა