დანიელი და არდა 1

მე არდა ლიჩელი ვარ 23 წლის. ჩემი გვარი მიუხედავად იმისა რომ ქართულია ყველას უცხოელი ვგონივარ თან ამაში ჩემი სახელიც ხელს მიწყობს. მამა ქართველია ხოლო დედა იტალიელი. ვცხოვრობ წყნეთში კერძო სახლში, მამა ბიზნესმენია და გადაწყვიტა მშვიდ ადგილას

რა უსამართლოები ვართ ადამიანები

რა უსამართლოები ვართ ადამიანები და ამავდროულად უმადურებიც,როგორც კი პატარა აღმართი შეგვხვდება მაშინ ვამბობთ უფალო სად ხარ?რატომ მიმატოვე...მხოლოდ მაშინ გვახსენდება როდესაც ძალიან გვიჭირს...იმას ვერ ვიაზრებთ,რომ ლხინსაც და ჭირსაც უფალი

მაინც აგიფეთქებ ფიქრებს! (5)

10 საათზე გამეღვიძა სამზარეულოში ჩავედი. -დე ყავა გინდა? -აუ კიი.მამა და უტა სად არიან?ფანჯრიდან ეზოს მოვავლე თვალი. -კუს ტბაზე ავიდნენ ცოტას გავისეირნებთო. -მეც მინდაა,ყავას დავლევ და ავალ.

მახველებს ხოლმე ამ ბოლო დროს ხშირად,როცა მინდა ყელში შენი სუნთქვა

ჩვენთანაც არის ის რაც ხელს გვიშლის ტრიუმფალურ ბედნიერებამდე მაგრამ გეფიცები ეს "შემშლელი" თუ უფრო არ ამტკიცებდეს ჩვენს ურთიერთობას..! ზუსტად ვიცი..ხვალინდელი დღე სულ ცოტათი უკეთესი რომ იქნება დღვანდელზე..ზეგინდელი კიდევ უფრო უკეთესი..და 4წლის მერე

...ცოლი კომპანიის სანაცვლოდ... (4 თავი)

ვყვებოდით ჩვენს თაყვანისმცემლებზე და სასიყვარულო თავგადასავლებს.. მაგრამ ამჟამად არცერთს არ გვყავდა შეყვარებული.. ყველაფერი მშვენივრად მიდიოდა სანამ კაფეში , ჩემი სასუწარკვეთილების მიზეზი არ შემობრძანდა , ბატონი ლუკა მაისურაძე.. არც ლუკას

ფილტვებს ჰაერი ეცოტავებათ, თვალებში როცა მიყურებ (1)

_ლილე..ლილე...გოგო დროზე გაიღვიძე.. _მმმ.. _რა მმ გგოგო ადექი დროზე წყალდიდობაა..მოგადგა ბათუმის ზღვა. _მმ...ხო ხოო..მობრძანდით.. _ჰე გოგო დროზე გაცურეე..

გპირდები

ცხოვერება? ერთი დიდი ნაგავიაა.. რომელსაც სუნი ასდის, თუმცა ცხოვრებას შეჩვეული ადამიანები მდორე სუნს ვერ ვგრძნობთ. სუნს, რომელიც ფილტვების თითოეულ კედელს ლაყე კვერცხივითაა მიხეთქებული, მაგრამ მაინც ვუძლებთ, შეიძლება სუნსაც ვგრძნობთ და არ

ახლა შენი სუნთქვა მაბარია

თავზე სიყვარული გვაფარია , სული გულისწილად ცემს ახლა შენი სუნთქვა მაბარია , ასე რომ ახშირებს ჩემს. თავზე ვარსკვლავები გვაფარია , უხმოდ მივუყვებით გზებს მალე გაგვითენდეს მთავარია , თორე დარდს რა დალევს ჩვენს. თავზე ოოცნებები გვაფარია , მთისკენ

ალბათობის თეორია (1)

„მე ახალი არ მინდა, ძველი მირჩევნია“? – სასაცილოდ გააჯავრა მამაკაცმა და დიდი ხნის ძმაკაცივით გადახვია ხელი. – ახლა მე და შენ ვიყიდით იგივე კაბას, ოღონდ ახალს და კიდევ რასაც ხელს დაადებ! უარს არ მივიღებ! – თბილად გაუღიმა და დატყვევებული ბეაც მორჩილად

გარიგებით ქორწილი (5)

1 თვე გავიდა.არასასურველი ქორწილისთვის ყველაფერი მზად იყო.ლიზას ეს ქორწილი მაინც არ ახარებდა,დანიელს კი ოდნავ,რადგან გრძნობა უჩნდებოდა. ქორწილის წინა დღე იყო.ლიზა მეგობართან ერთად მიირთმევდა ლანჩს. თათა:-შენი ბოლო თავისუფალი დღე.-ლიზამ ამოიოხრა.