ვარდები 3

საშინელი მზერა მტყორცნა. მისმა სიციცვემ ისე ამაკანკალა როგორც არასდროს. მივხვდი თვითონ უფრო მეტი გავლენა ჰქონდა ჩემზე, ვიდრე მე მასზე და წეღანდელი „გამარჯვება“ ვინანე, მივხვდი ათმაგად უარესად დამიბრუნებდა. მწვანე თვალები ძალიან ცოცხალი, მაგრამ

საბოლოო არჩევანი შენზე (5)

ძალიან რომ არ გავწელო, მოკლედ მოგიყვებით რა მოხდა ერთი წლის განმავლობაში... საბა არადა არ ეშვებოდა ანიტას, ხან ეხვეწა, ხან დაემუქრა, თუმცა ჩოხელი მაინც თავის აზრზე იდგა და არ აპირებდა ისეთ არაკაცთან დაბრუნებას, როგორიც დადიანი იყო... მე თუ მკითხავთ,

გამიყიდეს, ჩემი ბავშვობის ეზო გამიყიდეს.....

ვიხსენებ ბავშვობას და ბედნიერებით ვივსები. ეზო, თამაში, გართობა, მეგობრები ეს ჩემს ბავშვობას საინტერესოს ხდიდა. მივაბიჯებ ქუჩაზე სადაც ბავშვობა გავატარე და ვხედავ რომ ის ცარიელია. გარშემო ვიხედები და ვხედავ ეზო სავსეა მანქანებით, გულში რაღაც

ერთხელ სიცოცხლეში (2)

ჰო კარგი ოღონდ დაწყნარდი ტოო თორემ მანერვიულებ. - მდივანზე წამოწვა ჩემს გვერდით და ჩამიხუტა , ვგრძნოდი როგორ ისუნთქავდა ჩემს სუნს და ეს ჩემს გულისაჩქარება იწვევდა .

თქვენს ანგარიშზე დარჩენილია ჩემი სიცოცხლე 8თავი

-უშენობამ-მხოლოდ ეს უთხრა და მის უძირო თვალებს ჩააშტერდა,ელოდა რომ იქ ამოიკითხავდა დეას რეაქციას,პასუხმაც არ დააყოვნა დ მის თვალებში გაჩენილმა ჭინკებმა ნიკას იმედი გააღვივა. დეა დიბნა-რამ?-ეგონ მოესმა დ კდევ ერთხელ ჩაეკითხა -უშენობამ დეა,ძალიან

ტიტანი (6)

სახლში ნასვამი მოვიდა და საჭმელს ვუმზადებდი, როდესაც თავში ტკივილი ვიგრძენი დ გავითიშე. თვალი რომ გავახილე, საწოლზე ვიყავი დაბმული და პირშიც რაღაც ნაჭერი ვიგრძენი

ონიანი მიყვარხარ! 3 დასასრული

დღემ მოსაწყენად ჩაიარა, ნინია გაცივდა და სახლში მკურნალობს. მარიამი სკოლაში მარტო იყო. შენობიდან გამოსულს, თვალი დემეტრეს რომ მოკრა ძალიან გაოცდა. -მარ როგორ ხარ? -კარგად დემე შენ? -მეც კარგად

ზღაპრული რეალობა (9)

-იმიტომ,რომ ახლა უკვე ჩემს კოცნაზე იფიქრებთ-ხმადაბლა უჩურჩულა და უცებ მოცილდა...ოთახიდან გამოსვლას აპირებდა უცებ რომ შეტრიალდა -დარწმუნებულიც ვარ-თვალი ჩაუკრა და ჰაეროვანი კოცნა გაუგზავნა..ოთახიდან გამოსული სასწრაფოდ სააბაზანოში შევარდა..სახეზე ცივი

ვარდები 2

სასმელმა ქუთუთოები დამიმძიმა, ისეთი განცდა მქონდა თითქოს ჩამეძინებოდა, აღარც ბიჭი მახსოვდა აღარც ეჭვიანობა, მოდუნებული მივნებებოდი. სწორედ ამიტომ გვიან მივხვდი რომ მისი ტუჩები ჩემს ყელს ეხებოდა, ხელით კი ნაზად მეფერებოდა უკანალზე. გააზრება და

ემიგრანტი

ლექსი ქართველ ემიგრანტებს ჩემსგან დიდი სიყვარულით. მტივნეულია ემიგრაციაში მყოფი ქართველისათვის სამშობლოს სიყვარული და მონატრება,მხოლოდ სიზმარში ხედავენ და აგონდებათ სამშობლოში გატარებული ტკბილი თუ მწარე მოგონებები,მათ უფრო ეთქმის ჭეშარიტი ქართველი