ხილვა

-ისევ ის მოკლე კაბიანი მეძავი!-ჩავილაპარაკე ვითომ ჩემთვის, თითქოს მსურდა არ გაეგო. ეფიქრა, რომ მის გასაგონად არ მითქვამს. ასეც მოხდა. თავი ისე დაიჭირა, გეგონება არც გაუგიაო, მაგრამ ომ ვიცი, რომ შესანიშნავად გაიგო? ვახშამი შევთავაზე. ზერელედ, ვიცოდი

ტიტანი (3)

- ჰო, უკან არ გამოგყოლილვარ გეფიცები, ბავშვები ავე ჩამოვედით და უცებ დაგინახე, წამოდი, ჩვენს ჯგუფელებს გაგაცნობ, სანამ უნივერსიტეტს დაამთავრებ იქამდე მაინც ხომ უნდა გაიგო, ვის რა ქვია, რა იცი იქნებ მოგეწონოთ კიდეც. მთელი გულით გაუღიმა ტუსამ. ანას

"გპირდები" - (5)

აჰა, ესეც შემდეგი დღე გათენდა. როგორ მეზარებოდა სკოლაში წასვლა. რა უბედურებაა თორმეტი წელი ყოველ დილას ერთი და იმავე ადგილას უნდა იარო იარო იარო და კიდევ იარო, სანამ ან არ გამოგაგდებენ ან არ დაამთავრებ.

იდეალური აზროვნება 17

-მე ვილაპარაკებ, დემეტრემ მტკიცედ ჩაილაპარაკა და ცოლს გადახედა, ნინამ იგრძნო რაღაც ძალიან საიმედო სიმყარე მის მზერაში და თავი უხმოდ დაუქნია. მეორე წამს კი სახლიდან გამომავალი ნიკა დაინახა, ჩქარი ნაბიჯით რომ მოდიოდა მათი მანქანისკენ, მერე მის უკან

შეთავსებით ძიძა (თავი 11)

მხოლოდ მაშინ მოვეგე გონს, როდესაც მძიმე სუნთქვით მომშორდა დაჭიმული მამაკაცი და ცხვირი ლოყაზე გამიხახუნა. -არ შრმეძლო, შენი ისე გაშვება!-დაგუდული, ხორხისმიერი ბარიტონით მიჩურჩულა და სახეზე ჩამოშლილი ჩოლკა გადამიწია. საშინლად დამცირებულად ვიგრძენი

პაპა!

შენ წაგიყვანეს და მარტო დავრჩი, მე ვეღარ ვხედავ შენს ცისფერ თვალებს, ვერ მათბობს შენი მზერა მე წრფელი, და ვეღარ ვხედავ შენს მოხუც ხელებს. ახლაც კი მახსოვს მათი კანკალი და შენი სახის ურიტმო მზერა. სად ხარ ?მითხარი,მაინტერესებს. განა მეც მალე მანდ არ

სიყვარული

სიყვარული ეს ყველაზე დიდი ნიჭია რაცკი ადამიანს ღმერთმა უბოძა და უბედურია ის ადამიანი რომელიც ამ ქვეყნიდან სიყვარულის გარეშე მიდის. ჩემი აზრით სიყვარული რაღაც სხვაა,რაღაც ძალიან მაგარი,რისი

ვამპირის ირონია 22

-(ედვარდი) მაგას მე გადავწყვეტ რა გავაკეთო დამიან.ხო მართალი ხარ მე დამიანის შვილი არც არასდროს ვყოფილვარ.-(დამიანი) შენთვის ჯობია ანნას არ დაენახო.რატომ ხარ ასეთი.უდანაშაულო ადამიანის გამწარება რატომ გსიამოვნებს?-(ედვარდი) თუ გინდა გასწავლი

ღარიბი გოგოს მდიდრული ისტორია (19)

თითქმის სამი თვე გავიდა მას მერე რაც მე და ალექსანდრე ერთად ვართ... ამ სამი თვის განმავლობაში ალექსანდრემ მომცა ის,რაც ჩემმა მეობლება 17 წლის განმავლობაში ვერ მომცეს.. მისი დაჟინებული თხოვნით პრობლებებისდა მიუხედავად, მაინც წარმატებით ჩავაბარე

შიშის ნოტები! (ნაწილი მეოთხე)

ანდრონიკეს ასეთი სიცარიელე არასდროს უგრძვნია. კარში გაშეშებულიყო და უბრალოდ გადაადგილება არ შეეძლო. ნაინა კიდევ ერთხელ დაიძაბა.. ანდრონიკეს თვალებში გაჩენილი უემოციობა აშინებდა. თავს იწყევლიდა ამ სულელური საქციელისთვის, მოინდომა ოჯახობანას თამაში..