მოტაცების მსხვერპლი ... 4 თავი

ჩემს ოთახში ასვლის შემდეგ, დავიწყე კაბების დათვალიერება. რადგან ჩემი ბანკეტი ახლოვდებოდა მეკიიდევ არ მქონდა კაბები ნანახი. გადაწყვეტილი მქონდა ისეთი ვყოფილიყავი, რომ ყველა გამეკვირვებინა. შევედი ფეისზე და ისე შევყევი დათვალიერებას ვერც მივხდი დრო

ლიზა ჯაფარიძე (ნაწილი 7)

და რატის დაუყვირარამდენიც გინდა გამოიცვალე მაინც ჩაგიმტვრევ იცოდე.. ჩვენს სახლს ნუ უყურებ. მე ნუ მიყურებ.. წაეთრიე აქედან! დროზე და ხელების ქნევა დაიწყო... მუშები გაკვირვებულები უყურებდნენ.. ლიზამ არც აცხელა არც აცივა და ქვა აიღო და რატის ესროლა მას

ჩემი ქიმიის მასწავლებელი IV თავი

-ეეე გიო მოდი კანფეტი არგინდა?-ირაკლისკენ გავიხედე როცა გამომძაახა და წარბები შეათამაშაღიმილი მომეფინა სახეზე მის შემოთავაზებაზე. მანანა სულ გადამავიწყდა იმის ფიქრში თუ რა სიამოვნება მელოდა წინ. ნათიას მოვუბოდიშე და ცოტახნით გოგონებთან ტბასთან ახლოს

შენ ჩემი ცოლი ხარ.ნუთუ არ გახსოვს?(1)

დილა გათენდა, და დაიწყო ჩემი დღეც.. სახლში სამი პირდაღებული ღლაპი მიზის, ჩემი ვაჟები რომლებიც ძალიან მიყვარს.ცოლმა 4წლის წინ მიმატოვა,ერთი მაგისიც.ცოლი რო გაგიბოზდება კაცს განა,კაცი გქვია?? მაგრამ ჩემი კაცობა სულაც არ მაეჭვებს... -ჰეიი ადექით

პატარა გამომძიებელი ( 4 თავი )

კაფეტერიაში 'დემემ ბიჭებთან დამტოვა, თვითონ კი საქმზე წავიდა. - აბა რატომ გადაწყვიტე აქ მუშაობის დაწყება? მკითხა იოანემ - ბავშვობიდან მინდოდა გამომძიებელი გავმხდარიყავი, ჩემი 'შთაგობების წყარო კი სერიალი მენტალისტი იყო, კერძოდ კი ლიზბონი, მინდოდა

ისევ საწყისთან

17 წლის იყო როცა თიკამ ნიკუშას ძმაკაცი გააცნო ლაშა ჯაფარიძე, მარიტა იმ დროისთვის არც თუ ისე მიმზიდველად გამოიყურებოდა, ზედმეტი კილოგრამები აწუხებდა, თუმცა სახეზე ყოველთვის გამოირჩეოდა, ცისფერი თვალები და მუქი წაბლისფერი თმა, პატარა ცხვირი, წინ ოდნავ

გოგო ქურდულ სამყაროში. ---1---

რაც ჩემთვის არ შეიძლება და საჭირო არაა რომ იცოდე. ნუ ჩემი ყველაზე საინტერესო თემაა ეგრედ წოდებული ‘ქურდული სამყარო’, რატომ მაინც და მაინც ეს? ალბათ იმიტომ რომ ამაზე ვაბშე არ მელაპარაკებიან, ან ალბათ იმიტომ რომ მართლაც ძალიან საინტერესოა. მე 5 წლის

ემოციებით სავსე მოულოდნელობა...(2)

მუშაობას რომ მოვრჩი უკვე დაბნელებული იყო. ფანჯრებზე წვიმის წვეთები ეხეთქებოდა. -უკვე მერამდენე დღეა წესიერი მზე არ გამოსულა. წავიბუზღუნე ჩემთვის. წვიმაზე ბავშვობიდან ვგიჟდებოდი, უბრალოდ მზე მენატრებოდა. გარეთ წვიმის სასიამოვნო სურნელი იყო.

თქვენს ანგარიშზე დარჩენილია ჩემი სიცოცხლე 2თავი

რაღაც სიზმარს ვხედავდი. გაურკვევლობა იყო.ყველაფერი ნისლით იყო მოცული. გარდა იმისა,რომ ვტიროდი სიზმარში,არაფერი არ მახსოვს. ცუდი წინათგრძნობით გამომეღვიძა.თვალები მონდა სველი. ძილში მიტირია. საათს დავხედე,8საათი იყო.ეგრევე ნიას დავურეკე,დაბადების

იცი როგორი ხარ?

იცი? იცი როგორი ხარ? თბილი და უცნაური, აი ისეთი, რომ დაინახავ და ყველა ნერვი აგიჩქარდება, ვღელავ როცა გიყურებ. არადა როგორი მშვიდი ხარ შენ! გამიღიმე რაა, ცოტა სითბო გამიყავი, ცოტა სიყვარული, ცოტა შენზე ოცნება, ცოტა მზის სხივი და ცოტაც თოვლი მინდა