ნანო! (სრულად)

თოვს! ისე საზიზღრად ცივა,რომ სიცივე ძვლებში მატანს და გაუსაძლის ტკივის ვგრძნობ ყველა ძვალში რაც კი გამაჩნია, ცოტაც და ტვინიც გამეთიშება სიცივისაგან. აშკარად მოვიყინე, ფეხებიც დამისველდა, გინდ გეცვეს ეს ფეხსაცმელი გინდ არა, მაინც ერთიდაიგივეა ისსე

არ გაბედო სიკვდილი, სანამ ცოცხალი ხარ...

სიმწრით გაეღიმა. ვერ გაეგო ,,მეგობრის’’ ასეთი სიცივე, თუმცა მისთვის მხოლოდ მეგობარი როდი იყო. სიყვარელი მამაკაცის ასეთმა გულგრილობამ გული მოუკლა, თითქოს თვითომ ყოფილიყოს დამნაშავე ყველაფერში. ცხოვრება ასეა მოწყობილი ბევრი დაღმართის გადავლა გიწევს

ნაპოვნი - გიორგი ბაზოიანი

’’ ნაპოვნი რვეული ’’’’ სიტყვები მოპოვებული ’’აზრი შენში, შენით ჩაქსოვილი გულში სიტყვათა ლექსიკონი მოქსოვილი...,,,მინდორიც „ მიტოვებული „ჩემსავით „ჰონორებული“აზრები მოპოვებული...,,,სიწყნარისგან პოპით მიტოვებული,,.....წყნარი „მშვიდი’’ჩემ ნაირი „გიჟი’’

შევიცვალე და როლებიც გავცვალეთ

_მორჩი რა.არ მინდა,ხომ იცი არ მიყვარს ეგეთი ცანცარობები. _აუ რა გოიმი ხარ თაკო გეფიცები.პროსტა ვიღადაოთ.ამ ერთხელ რა გთხოოვ. _კაცი ვერაფერს შეგაგნებინებს მაგ პატარა და ჩერჩეტ თავში. _იეეეს,ჩემი სუპერ გოგო ხარ. ტელეფონი მოვიმარჯვე და ტექსტის აკრეფვა

- შეიცვლები? -მოიცა რა ! 2

ეს მავიწყდებოდა- ჩაიჩურჩულა ირონიულად მომღიმარმა და ხელი გამიშვა- ახლა მართლა ნახვამდის! ისე გაუჩინარდა სადაბრაზოდან თითქოს ლანდი იყო.. ღამის გათენება მომიწია იმის გასანააალიზებლად რომ სადარბაზოში გეგა ერაძე იყო, რომ მან ის სიტყბეი მითხრა და რომ

დააფასე საკუთარი თავი (3)

საშინელ გაორებას ვგრძნობ.არ ვიცი უნდა გამიხარდეს თუ მეწყინოს მისი დანახვა.აქამდე როგორც არ უნდა შემშინებოდა იმისი,რომ რაღაც ისე ვერ იქნებოდა,მისი ხმა მაინც მამშვუდებდა და რაღაცნაირად დადებითქდ მმუხტავდა,მაგრამ ახლა?! ახლა ცხადად ვხედავ ჩემ წინ

მანდატური (ნაწილი2) 2 - დასასრული

-პროსტა გაიაზრეთ რიაა (რატი) -პროსტა გეიზრეთ რიაა თორე დაგვეცა მეხი (თოკა) -შეეშვი მა ამათ არ უსმინო რაც მამა ის შვილი სუფთა ჯამბაზები ! -შე ჯმუხო (თოკა) -გითრიე ეხლა ენით ! (ალექსანდრე)-მაა დედას არ ვუთხარი შენ უთხარი არ შემიძლია მაგის ემოციები მე

სულელი გოგო

გაივლის დრო და ვიცი ინენებ ერთი სულელი გოგოს დაკარგვას, გაგახსენდება ის სიყვარული, რომელსაც გზაზე შემოაღამდა. მაშინ ინანებ, მწარედ ინანებ, თუმცა სინანულს რაღა აზრი აქვს, ვიღაც სხვა შენთან შეხვდება დაისს, მე კი უშენოდ ლამაზ განთიადს. გაივლის დრო და

ომგამოვლილები (თავი 4)

სამი კვირის შემდეგ ჩამოვიდა სანდრო და იმ საღამოს უნდა მენახა, რომ ცუდად გავხდი. გონება დავკარგე. -ჩქარა თამარ ერეკლეს დაურეკე!-ყვიროდა მამიდაჩემი, დედა მამას ურეკავდა მე კიდევ მდივანზე ვიყავი მისვენებული და ნიშადურს ვყნოსავსი. მამა, როცა მოვიდა უკვე

როცა სიამაყე არ არის საკმარისი [1]

მყუდრო კაფე, მზიანი ამინდი და მშვიდი გარემო ერთი შეხედვით მშვენიერი დროა შეყვარებული წყვილისთვის, თუმცა ზუსტად ეს გარემო გულს ურევდა დემეტრე ყიფიანს...ამრეზით უყურებდა მის წინ მჯდომ ანა დვალს, რომელიც მისგან განსხვავებით მშვიდი სახით ათვალიერებდა