ყველაფერი ხდება რაღაცისთვის 2

უცებ ძალიან მომინდა ის ჩემი შვილი ყოფილიყო,მიმეცა მისთვის ყველაფერი რაც დასჭირდებოდა,პირველ რიგში სითბო და მზრუნველობა,ნორმალური ტანსაცმელი და ფეხსაცმელი.. ალბათ მთელ წელს იმ ტანსაცმლით ატარებს რომლითაც ვიპოვე,ფეხზეცშა...

მხატვარი 2

ღამე საშინლად გაიწელა.. ერთი სული მქონდა როდის გათენდებოდა. დილით ისევ ჩემ საქმეს დავუბრუნდი, და თბილისში გავედი.. მერე უნივერსიტეტში. მერე ბიბლიოთეკაში გავედით და დრო უცბად გავიდა. მე და თაკო ვიჯექით და დავალებას ვაკეთებდით პროექტისათვის. მე საათს

ოცნება

მინდა გიყურო და გიცქირო მინდა შენი ღიმილის დანახვა და შენს თვალზე ცრემლის მოწმენდა მინდა შენს თმასთან შეხება მინდა ვიცოდე შენი სხეულის ტემპერატურა მინდა დავინახო შენი ვნება და შევიგრძნო შენი ალერსი მინდა შენი სურნელისგან დავითრო მინდა გადაღლილს

ჩემი გვირილა,ანუ სულიერი ევოლუცია (2)

-არ გავიგო.. გესმით?! არ გავიგო ჩემ კლასთან ჩაიაროთ და რომელიმე გოგოს ამრეზით შეხედოთ, თქვენი ბინძური თვალებით!! თორემ...გეფიცებით!! გეფიცებით ეს მუშტი სანატრელი გაგიხდებათ!-დაუღრიალა და მიწაზე დააგდო ჯღარკავამ სიხარულიძე.. რომელსაც არანაირი ემოცია

შეიძულე და გიყვარდეს (თავი I)

ემა დირექტორის კაბინეტთან იდგა და დედამისის გამოსვლას ელოდა.5 წუთის შემდეგ დედამისი კაბინეტიდან გამოვიდა. -ამიხსენი რომელი მოსწავლე ეძახის *ოზს თავის კლასელს ! -რისი ღირსიც იყო ის დაიმსახურა! -ხმას ნუ იღებ ! -უთხრა ემას დედამ და მანქანისკენ

გრძნობები შიშის გარეშე (4)

"როცა გგონია რომ ბედი არ გწყალობს, გახსოვდეს ცხოვრება ყველაზე განსაკუთრებულს გიმზადებს" ეს სიტყვები ყოველთვის მაძლევს იმის უნარს რომ გამოვკეთდე და მძიმე წუთები გადავიტანო მანქანა ჩესკენ ნელა მოიწევდა, ისე ნელა რომ მას კუც კი მოასწრებდა -კარგი რა

მე-10 კლასელი (3)

საბამ ვაკო თავისკენ შეატრიალა და შეუბღვირა: -აქ რა ხდება? -აა რამე ხდება? (გაკვირვებული სახით შეხედა ვაკომ) -მე კითხვა დავსვი და არმიყვარს კითხვაზე კითხვით რო მპასუხობენ ბიჭი! -მე შენი ბიჭი არვარ...თქვა ზიზღით ვაკომ, უფრო მომიჭირა მკლავზე ხელი და

ერთად (5)

დილით საშინელ.ხასიათზე გავიღვიძე, არც გამკვირვებია, თიკოს საშინელმა "ჭყივილმა" ძილი. ნუთუ ეს გოგო ყოველდღე აქ უნდა იყოს? მერე არ მეყოფა ნიკა რო მოიყვანს? უცებ გამახსენდა ჩემი და მათეს გუშინდელი ლაპარაკი, მე მას ვუთხარი რომ ცოლად გავყვები

ნიკოლოზ ტოტოტღაშვილი ,,ლენონები"

დავდივარ ქალაქში ყინვა ძრავს შენობებს, პირველი თოვლი მაქვს, მოკუმულ მუჭაში გზის პირას ვჩერდები დაბლა ვწევ ლენონებს ვამჩნევ, რომ ლამაზი გოგო დგას ქუჩაში. მაღალი, ტანსაცმელს ატარებს კლასიკურს, ყოველ წუთს დეკოლტის სწორებას არ იშლის, ემჩნევა ვარდისფერს

ყველა ფერი {დასასრული}

ორი დღის შემდეგ დინას მშობლების გაცნობის დროც მოვიდა.ავალიანი სრულიად დამშვიდებული იყო,ხოლო დინა მგონი მის მაგივრადაც ნერვიულობდა,რაზეც ღიმილით უწყრებოდა შეყვარებული.