“წითელი ზღვა” 1 ნაწილი

ყველაფერი ჯერ კიდევ ორი ტყუპისცალი და-ძმისგან იწყება,ოჯახიდან და მათი წარმომავლობიდან,ისტორია კი ბაკეტის დღიდან ვითარდება,სიახლიანი გარჩევა მკვლელობა,მოწმის გარეშე ,გოგონა რომელსაც ყველაფერი დაავიწყდა.....ვნება,სიყვარული,ინტიგა,საიდუმლოებები...

გაბედავ თუ ვერა? (1)

-უკაცრავად, თქვენ ვინ ხართ?-უხეში ტონით მომახალა კითხვა. "როგორი ტემპერამენტიანი ჯოჯოხეთის მოციქული ხარ, უცნობებთანაც კი გიჭირს თავაზიანად საუბარი..."-გავიფიქრე და ვუპასუხე: -მე თქვენი მეზობელი ვარ მოპირდაპირე სახლიდან-თითი ჩემი არაფრით გამორჩეული

ოვალური ფსიქოზი II

ყველანაირი სიმპოზიუმების გარეშე ვხვდები,რომ მის ცხოვრებაში ჩემი დროებითი ადგილი აღარაა,ბილეთს ვყიდულობ და მეორე დღესვე ვბრუნდები საქართველოში.

ბაბუ

წარსული ზოგჯერ ისეთი ტკბილია და ისეთი მწარეც. და თქვენ, რომ შეგეძლოთ შეცვლიდით რამეს? მე არა მიუხედავად ყველა ტკივილისა არაფერს არ შევცლიდი ალბათ იმიტომ, რომ ამხელა გამოცდილება აღარ მექნებოდა

ყველაფერი ჩემს შესახებ (თავი მეცხრე)

ოლივია რომ ძველი ოლივია ყოფილიყო, ალბათ ცრემლებად დაიღვრებოდა, მერე უკანმოუხედავად ჩაირბენდა კიბეებს და ითანს არასდროს აპატიებდა, ახსნის საშუალებასაც კი არ მიცემდა, მაგრამ ახლა მიუხედავად იმისა რომ ეს ქერათმიანი ერთი შეხედვით კეთილად მომღიმარი ქალი

სათაურის გარეშე 13

ჯოს გარდაცვალებამ ჩემში ძალიან დიდი ტკივილი დატოვა. ჩემთვის მისი არსებობა ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, ფაქტობრივად, სუნთქვის ტოლფასი. ჯომ მაჩვენა, რომ მე ვიყავი ქალი, რომელსაც შესაძლოა ენახა ბედნიერება. ის ყოველთვის ცდილობდა ჩემში დაენახა ის პიროვნება

ერთი ნახვით სიყვარული?! II თავი

კარების გაღებას ვცდილობ მაგრამ ჩაკეტილია.ვხვდები,რომ საადღაც არის ყველა წასული თორემ ისე კარებს არ ჩაკეტავდნენ და ჩემ თავზე კვლავ გავბრაზდი გასაღების წამოღება რომ დამავიწყდა.ტელეფონი მოვიმარჯვე და დედას დავურეკე,მამა და თორნიკე სამსახურში იქნებოდნენ

რატომ აგირჩიე შენ?

მე ნიაკო ვარ 18წლის,რომელიც აქამდე ქუთაისის ერთერთ სოფელში ცხოვრობდა და აქამდე იმიტომ,რომ წელს ჩავაბარე და დედაქალაქში მივეშურები..

,,მეორე მხარე"

მე მაინც მინდა დავწერო შენზე აღვწერო ბნელი მხარე მრავალი, მაგრამ არ ვაქცევ ამ მხარეს დღემდე მე იმას ვხედავ, რაც გაქვს მთავარი!

ყველას

ვიცი ბევრგან მელოდებიან, უმეტესწილად საქმეზე შეიძლება ვენატრები კიდეც ვინმეს და მაგიტო მელოდება, ნუ არვიცი ისევ აქ ვარ! ისევ ვწერ!