ღმერთის მოწაფე (თავი მეექვსე)

როგორც იქნა დიდ ხნიანი ლოდინის და ძებნის შემდეგ გამოვძებნე სამსახური... ბილიარდის სამეფო ჩემპიონატი იმართებოდა, მაგრამ მხოლოდ და მხოლოდ ერთი თვით. ჩემმა ძველმა ახლობელმა შემატყობინა რომ რამოდენიმე დაცვა სჭირდებოდათ,.. ერთჳ თის განმავლობაში ყოველ დღე

სათაურის გარეშე 12

საკუთარ გრძნობებში გასარკვევად მარტო ყოფნა მჭირდებოდა. ხელი კვლავ ჩემს სანთელს დავსტაცე და ჯოს თბილი საწოლიდან წამოვდექი. ოთახში გავედი და უნებლიედ ამეტირა. უკვე მზე ნელ-ნელა თავის სხივებს აძლიერებდა, როდესაც ძლივსძლივობით ჩამეძინა.

ჩემი, ბავშვობის სიყვარული 11

- ამ, ყვავილებს ვინ უვლის ლევან? - როცა მცალია მე. - და, რომ არ გცალია? - რავი, ჩემი ქალებიდან რომელსაც სცალია ის ამოდის და უვლის.

უსათაურო

- სიკეთეს ყიდი? რამოდენა დამდგარა რიგი, ისმის კამათის, გინების და ვედრების ხმები, საღამოს კეტავ, დახლის უკან მონაგებს ითვლი, და მერე იქვე სიბნელეში სულ მარტო რჩები.

გაიღიმე

არვიცი რატომ მაგრამ ნარკოტიკივით მთხოვს ორაგიზმი წერას. ზოგჯერ შენდა უნებურად არაფრის მოლოდინში აგიჩქარდება გული, აი მერე კი აზრი აღარ აქვს მორჩა, ვეღარ უშველი თავს! მე წერით ვშველი ჯერ.

სიყვარული გრძნობების გარეშე 29 თავი

-შენ მაიძულე, რომ ასე მოვქცეულიყავი -მე?-შეიცხადა სოფიმ და მისკენ მიიხედა გაბრაზებული სახით

ჩემი, ბავშვობის სიყვარული 10

- ზუსტად ერთი კვირის წინ ნათიასთან ერთად გლოცავდი მაგ სტატუსით და ცოტა არ იყოს ვერ ვგუობ ახალ ამბავს. - კატეგორიული იყო ბურდული. მეწყინა... არა მეტკინა. ვიგრძენი, როგორ დაეძაბა ჩემზე მოხვეული ხელი ადამაშვილს.

სათაურის გარეშე 11

გაიქეცი, ელიზაბეტ, გაიქეცი, ბატონი ფრანკი გელოდება. თქვენ, ხომ ძალიან ბევრი გაქვთ სასაუბრო - იგივე ტონით და იგივე დამოკიდებულებით მითხრა, თუმცა ამჯერად შესაბამისი ღიმილიც დაამატა. სადღაც, ძალიან ახლოს ხმა გაისმა. რაღაცის წაქცევის, ან ფეხის

ყველაფერი ჩემს შესახებ (თავი მეშვიდე)

- ოლივიამ ნიკს შეხედა და თვალებს არ დაუჯერა, ხელით მოხატული მაისური ეცვა, მაისურზე სასკე უჩიჰა ეხატა, ოლივია ამ მაისურს ათას სხვა მაისურში გამოარჩევდა, საკუთარი ხელით მოხატა და პოლს დაბადების დღეზე აჩუქა როცა ის თოთხმეტი წლის გახდა, პოლი გიჟებოდა ამ

უსათაუროდ

რა მნიშვნელობა აქვს მტყვანი ხარ თუ მართალი დაიწყე ცხოვრება, გვიან არასდროსა. ყველამ უნდა ვისწავლოთ აღიარება და ადამიანებისგან იმის მოთხოვნა რაც შეუძლიათ. დღეს გაშვებაა ძნელი მაგრამ ხვალ დარჩენა უფრო გატკენს.