არასწორი დრო (1)

სხეული ძირს ეცემა და სუნთქვა მეკვრის ვერ ვსუნთქავ და ვითიშები , არაფერზე მეფიქრება ტვინის ნაწილი თითქოს კვდება და უსასრულოდ მეძინება...

წამიკითხე!{ სრულად }

სუნთქვა უჭირდა, ჰაერს ვერ სუნთქავდა, ეგონა ცოტაც და დავიხრჩობიო. წინააღმდეგიც არ იყო ,თითქოს დანებდა მზად იყო დასასრულისთვის. ხალიჩაზე ჩაკეცილი დაბინდულ მზერას არ აშორებდა ცარიელ საწოლს , ქალის ფიგურა რამდენჯერმე მოჩვენებად გაკრთა,მაგრამ არა დიდი

ტყუილების ღმერთი ( II თავი)

-აქედან დაახვიე - უცერემონიოდ ვუცხადებ, ისე რომ არჩის თვალს არ ვაშორებ. თან ვლოცულობ, რომ ვერ დამინახოს. ლუკაც, ასევე უცერემონიოდ, ყბაში ხელს უხეშად მავლებს. ლიდას კივილი ხდება. უნივერსიტეტის საფეხურებზე ამავალი არჩი მოკლე კივილის ხმაზე ჩვენკენ

თეთრი ნისლი -4-

სასიამოვნოა შენი აქ ხილვა -ბედან?! მე... -შემიძლია ჩაიზე დაგპატიჟო,ან ცხელ შოკოლადზე,გააჩნია შენ რომელი უფრო გიყვარს. ეშმაკურად ჩაიღიმა ბედან აბლანმა,მისი შავი,კუპრივით თვალები კი უცნაურად ანათებდა...

ყვავილები 1970-დან (თავი IV დასასრული)/DNF

ჯორჯი უკანასკნელად ესაუბრება ქლეის ტელეფონზე, მას მერე რაც მისი სიკვდილი მოიხილა... თუმცა ერთ დღეში ორ დანაკარგს კალენდულას ორი ახლადამოსული უმშვენიერესი ნარინჯისფერი ყვავილები აანაზღეურებენ

პროფესია ალფონსი (15)

_შეიძლება, რომ სიყვარული სანანებელი გაუხდეს ადამიანს?_დავეჭვდი. _სიყვარული არა, მაგრამ რაც სიყვარული გგონია და შენს თავში ვერ გარკვეულხარ, ის შეიძლება რომ კი. გატყობ, დიდად აღფრთოვანებული არ ხარ ზეზვასთან სექსით. არც შეყვარებული თვალებით უმზერ

ნუთუ მართლა გიყვარვარ{სრულად}

ცვლილებები ყოველთვის დროულია , ასაკი და ვადა არ გააჩნია თუნდაც ამქვეყნიური ცხოვრების ბოლო საათებს ითვლიდეთ შანსის გამოყენება ყოველთვის ღირს . მე ჩემი შანსი გამოვიყენე, თავდავიწყებით შევიყვარე და სიგიჟის ახალი ელფერები შევიძინე. დაწერე შენი ისტორია

შემიყვარე...

-გამარჯობა-ნაზი ღიმილით მივესალმე ჩემს წინ მდგარ საყვარელ მამაკაცს და ჩავეხუტე-ძალიან მომენატრე, ეს 2 დღე შენს გარდა ვერავიზე და ვერაფერზე ვფიქრობდი.-უცებ მოვშორდი და დაღვრემილი თვალებით შევაცქერდი მის უნაკლო სახეს.-შენ არ მოგენატრე? -ნუთუ შეიძლება

სიყვარული გრძნობების გარეშე 1თავი

ქეთიმ ცრემლიანი თვალებით გახედა საათს რომელიც ღამის ორს უჩვენებდა, შემდეგ კი დაძაბული მზერა ტელეფონზე გადაიტანა რომელიც ჯიუტად დუმდა

გ ე ნ დ ო ბ ო დ ი

გ     ანა ოდესმე დაგივიწყებ, შენ ასე ფიქრობ!? ე     ერთი ნახვით რომ შემაყვარე თავი უზომოდ, ნ     ეტავ ოდესმე გამითენდეს შენთან მძინარეს, დ    რო ყველაფერს კლავს, შენც მომკალი ბარემ უთოფოდ.... ო     თახში ჩუმი სიმარტოვის სურნელი ჩქეფდა,