გზაჯვარედინი {თავი 5}

არ ვიცი, იმ საბედისწერო დღეს რა მოხდა. მხოლოდ ფრაგმენტებად მახსოვს ცუცას კივილი განყოფილებაში და ვიკოს შეშლილი სახე.

Mr.DIOR • OH SEHUN

Მისი თვალები რომლებიც მძაფრი განათების შუქზე უცნაურად ბრწყინავდა გულში აქამდე არ არსებულ გრძნობებს მიჩენდა. Მე მისით შეპყრობილი ვიყავი და ამას ვერაფერი შეცვლიდა.

ევას დღიურებიდან... (ნაწ-5)

თვალებს ვერ ვახელდი, მხოლოდ აპარატის ხმა მესმოდა, ექთანი ხშირად მამოწმებდა, გაუნძრევლად ვიწექი, გული საშინლად მტკიოდა, ჯონდა ამლეგლიჯათ ვიდრე ეს გამეგო, დედა, ადამიანი ვის გამოც ბრძოლას არ შევუშინდი აღარ არის, ადამიანი ვის გამოც საკუთარ ცხოვრებაზე

არასწორ მხარეს #5

- მომენატრე, ბაჩო. - უცებ შეცვალა ტონი ქალმა. დათბა. მიმიკაც შეეცვალა, მოიღუშასავით. თავს რომ ზედმეტის უფლებას ვერ აძლევდა, ეს ხასიათს უფუჭებდა. ძველი დროის დაბრუნება უნდოდა. - მეც, ნათია, მეც. - მერე? - მერე რავი, არც არაფერი, არა? - შენთან

თუ გამომყვები

მე არ მოვკვდები თუ გამომყვები.. ლექსსაც მოვყვები

გულის სიღრმეში (თავი VI)

-კარგი გამოვალ ცოტახანში - დავთანხმდი ყოყმანის შემდეგ -სადარბაზოსთან ვარ და გელოდები მაშინ -აშკარად ბედნიერი ხმა ქონდა -კარგი ჩამოვდივარ - გამეცინა და ტელეფონი გავთიშე

ნარკოდამოკიდებული

სექსიც კი შემომთავაზა და ყოველ მეორე ღამეს, როცა მარტო იყო, მასთან ვრჩებოდი, დილას კი მისი ძმის მოსვლამდე სახლში გავრბოდი. სოფლიდან ჩამოსული გოგონა იყო და მისი ოჯახისთვის რაც ჩვენ შორის ხდებოდა, მიუღებელი იქნებოდა.

უცნობი ნაცნობი (თავი 11)

წახვედით და მეგობრულად დალიეთ, არა? ბავშვი დაგაფიცე. გთხოვე, არაფერი გაგეკეთებინა. არაფერში, არაფერი ვიგულისხმე. შენ კი.. ნამუსი გეყო, ჩემთან მოხვედი და..

გზაჯვარედინი {თავი 4}

-კარგადაა?-უემოციო სახით უყურებდა. -გონს მოვიდა თქვენი ცოლი, შეგიძლია, ნახოთ.-არც დასცალდა, აეხსნა... რა უნდა აეხსნა? ოდნავ ჩაეღიმა და ვიკოს ანიშნა ხელით წამოდითო...

უსათაურო (2თავი)

სიცილით მოვდივართ მე და ჩემი დაქალი რეპეტიტორიდან. არ გეგონოთ, რომ სკოლის მოსწავლეები ვართ, პირიქით მესამე კურსელები. უბრალოდ ჩემს უნივერსიტეტში გერმანული ისწავლება და ისე ვარ მე გერმანულში, როგორც ამერიკა და ჩინეთი, ამიტომაც ანიმ სოლიდარობა