სიცრუე რომელიც არ ვიცოდი 06

ახლაღა შემათვალიერა და ნერწყვი მძიმედ გადაყლაპა. -არა საოცრად გამოიყურები, ძალიან მიმზიდველი ხარ მაგ კაბაში. -ოხ მადლობა. ხშირად ხომ არ ჩავიცვა? -რატომაც არა. კარგი ტანი გაქ და გიხდება მოკლე რაღაცეები.

ბზარი აბჯარში ( 4 )

- ყოფნა?.. არ ყოფნა?.. საკითხავი აი ეს არის. -ჩავილაპარაკე და როცა რატომღაც გამეღიმა, უნებურად ვიფიქრე ხომ არ შევიშალეთქო, არასდროს არცერთ სიტუაციას არ მოხდომია ასე ეს სიტყვები, ჯანდაბა, როგორ მჭირდებოდა ახლა წყნარად და მშვიდად დაფიქრება, ჩემი

წარსულის ამონარიდებიდან

მასთან ერთად ყველაფერი ლამაზი იყო - ის ხედიც, რომელსაც ჩვენ გავყურებდით და ის გრძნობაც, რომელიც მის გვერდით მეუფლებოდა. და მაინც, რა კარგი იქნებოდა ადამიანებს ერთმანეთი რომ არ ბეზრდებოდეთ, რომ ტყუილ უბრალოდ ასეთ მრავლისმთქმელ სიტყვებს აქეთ-იქეთ არ

თურმე როდემდეც არუნდა გიყვარდეს

თურმე, რამდენადაც არ უნდა გიყვარდეს, იღლები ლოდინით, იღლები უყურადღებობით...

*** II

თავ აწეული დავდივარ მუდამ, თავ ჩაქინდრული გამოვიარე, შენთან გრძნობებში მიმტყუნა ღუზამ, დღევანდელიდან გამომდინარე.

სიყვარული გრძნობების გარეშე (IIნაწილი) 9თავი

გეგასთან საუბარმა ქეთი ცოტა დააწყნარა თუმცა, საბოლოოდ კი მაშინ დამშვიდდა, როცა მარიანას ელაპარაკა და დარწმუნდა რომ ამ ეტაპზე თორნიკე სრულიდ ფხიზელი საღგონებაზე იყო

..❥..

შენს სხეულზე, ჩემი ნაზად მოთამაშე ხელები მენატრება. გლუვი კანი და სიამოვენებისგან დახორკლილი სხეული...

ცხოვრების შანსი (მეექვსე თავი)

ახლოს მივიდა,ვერ ეხებოდა უჭირდა ძალიან მისი ასეთ მდგომარეობაში ნახვა.თვალებზე ცრემლები მოადგა.პირველად ცხოვრებაში თავს უსუსურად გრძნობდა.ბილოს გაბედა,ფრთხილად შეეხო მის თლილ და გრილ თითებს.ვერ იჯერებდა რომ ეს თაია იყო.

ათას ღამეს

გარეთ სიცივეა მაგრამ ვარსკვლავი ჩანს. მთავრეც ჩანს  ღრუბლებში თეთრად მოელვარე. ლოთი ამ სიცივეს არყით გადაიტანს. ვინც ვერ დალია ის ნახეს დილით მკვდარი

გზაჯვარედინი {თავი 15}

-შენმა მონატრებამ გადამრია!-წამებში დაფარა მანძილი მათ შორის და ქალის ბაგეს დასწვდა. კოცნაში აქსოვდა ყველაფერს გელოვანი.