ჯადოქარი/the witch (თავი1) 18+

ყველაზე მეტად რისიც მეშინინოდა, ეს იყო იმ ადამიანების დაკარგვა, რომლებიც მიყვარდა, ოჯახის წევრი იქნებოდა ის თუ უბრალოდ მეგობარი, ყოველთვის ვგრძნობდი, რომ რაღაც უხილავი ძალა ავისმომასწავლებლად ტრიალებდა ჩემს ირგვლივ,

პირველი და უკანასკნელი 1 თავი

-შანსი არა მეჩვენები ჰო? -ნწ აქ ვარ. -ააააა არ მჯერა ჩემი გოგო აქა, ჩამოვიდა. მართლა შენ ხარ ღმერთო არ მჯერა.

რატომ

მიწასთან ახლოს მისი ნაწილი!!! და ზეცისგან შორს მისკენ თვალებით. ღამით ტაძარები დაკეტილია და შიში დაძრწის ღამის ქალაქში.

ღამის სევდა

და მაინც როგორი ჩუმია ღამე როგორ მაპარებს სევდიან მზერას და მაინც როგორი სავსეა მთვარე როგორ მანდომებს მე ლექსის წერას

გოდოს არა და შენს მოლოდინში

სულ ვეძებ. არ ვიცი რას. ხან საკუთარ თავს, ზოგჯერ ღმერთს რწმენასთან ერთად, კარგ ფილმსა თუ წიგნს, სიტყვასაც ლექსიკონში. მაგრამ... უმთავრესად შენ გეძებ

ზღვარს მიღმა (თავი მეშვიდე)

- ჩემთვისაც სასიამოვნოა საიმონ, -ნორამ ხელი ჩამოართვა, ცივი ხელები ჰქონდა საიმონს, უცნაურად თეთრი კანი, კუპრივით შავი თმა და მოწითალო ფერის თუმცა ულამაზესი და მეტყველი თვალები, თითქოს მთელი სათქმელის მზერით გადმოცემას ცდილობდა,

არ დააგვიანო

- წადი , აღარ მოხვიდე. -ხომ იცი , რომ ვერ დავბრუნდები? - მაშინ ნუ წახვალ , ჩემს თავს გაფიცებ, მეორედ ვეღარ გავუძლებ...

ყველგან შენ ხარ

ნეტავ ახლა აქ მყავდე, მე მინდოდა რომ მთელი ჩემი ცხოვრება შენზე მეზრუნა, როგორ ვერ შევძელი, ჯანდაბა, უშენოდ მე თავს ვერ ვპოულობ, უშენოდ არ მინდა, ტაძარში დადებულ ფიცსაც ნელ-ნელა ვივიწყებ, ყველგან შენ ხარ, მაგრამ ჩვენ არსად ვართ, ვკვდები...

გერგეთისკენ მიმავალნი 2 (თავი 3)

- რას აპირებ ზვიად? - იქნებ როგორმე მის ადგილსამყოფელზე რაიმე მინიშნება მაინც მივიღო, საღამოს აზერბაიჯანში მივდივარ. - ომი დაიწყოვო... - ასეა.

..✿

-მოვკვტები, გოგო... -მაგრამ...მაგრამ...მე ხომ ძალიან მინდა..აუ, მინდა ფრენა და...-ტიროდა ნინია. -მოი, აქანე,-გულში ჩაიკრა ატირებული გოგონა-ერთად გავფრინდეთ. სულ მაღლა და მაღლა. ოღონდ დაბლა არა.