მეორე (დასასრული)

„გარეთ ქარი ზღაპარს ყვება და დევები მთებში წვანან ჩემს თოჯინას ეძინება ნა-ნა შვილო, ნა-ნი-ნა-ნა ... იავნანა ვარდოვნა-ნა იავნანა ნა-ნი-ნა დაიძინე გენაცვალე შენ, ჩემო პაწაწინა ...“

სათაურის გარეშე 7

ჩემსა და ჯოს შორის გაჩენილ უხერხულობას ჩემი ნამიანი სხეული ამძლავრებდა. მხრებზე დაფენილი შავი თმები კი ქვრივობას ძალიან უხდებოდა. -ჯო - ჩუმად ჩავილაპარაკე და მისკენ მივიწიე - უნდა ვილაპარაკოთ.

ყველაფერი ჩემს შესახებ (თავი მეოთხე)

მაღალი იყო, სპორტული აღნაგობის, შავი აჩეჩილი თმით, რომელიც შუბლზე ჰქონდა ჩამოყრილი და საოცრად უხდებოდა მის მუქ ლურჯ თვალებს და დახვეწილ ნაკვთებს, რაღაცაზე გულიანად იცინოდა და უნაკლო თეთრ კბილებს აჩენდა, - ღმერთო ჩემო როგორი სექსუალურია, გაიფიქრა და

***

იმ დღეს-გათენებამდე, კოტიკოს და თემურიეს ხმა არ აძინებდა ვერას. ხან მათი გინება უფრთხობდა ხალხს ძილს, ხან მათი შაშვის გალობა და ყვავის ჩხავილი..

უტა იშხნელი {თავი 1}

-ქეთას ნიშნობის ამბავს გამოაცხადებენ!-თვალებში დაუბნელდა. ჯერ ვერ გაიაზრა, უბრალოდ ყველფერი დაბნელდა, შემდეგ სმენა დაეხშო, გულის ცემა აუჩქარდა. კაკის გახედა, რომელიც გასაღებს იღებდა.

სიყვარული

ადამიანები ყოველთვის ამბობენ მოვკვდები შენს გამო არა ისინი ამას იმიტომ კიარ ამბობენ რომ შენი ცხოვრება ვინმეს რამეში ადარდებს ან შენ მათ

უსახსრო სიყვარული

ჯერ ისევ ღამეა პერანგი ტანზე ვერ ვისვენებ ვფიქრობ გათენებაზე არ გათენებულა მაგრამ ხელები თავზე რადგან ხვალ მივდივარ მე პაემანზე

ტასო

ტასო შეგიძლია მოხვიდე ჩემთან? ისეთი აღელვებული ხმა ჰქონდა თავზარი დამეცა არც კი მიკითხავს რა ხდებოდა. მისამართი გამოვართვი და მასთან წავედი. ეჭვები არ მასვენებდა, მინდოდა დამერეკა და მეკითხა კარგად იყო თუ არა წამითაც ვერ ვუშვებდი რომ შეიძლებოდა

დათმობა თავი 8

ცხოვრება შეიძლება მშვენიერი იყოს,მაგრამ წამის მეასედში ყველაფერი ნაცრისფერ ფერებში შეიღებოს და ყოველდღიურობა უღიმღამო გახადოს. კაცობრიობა იბრძვის საკუთარი კეთილდღეობისთვის და ამ ბრძოლაში უამრავი ადამიანის განადგურებას აწერს ხელს.რა მოხდება,თუ

ისევ დეპრესია მიპყრობს

როგორ უნდა გაუმკლავდე მშობლებს, რომელსაც შენი არ ესმის...