დაველოდები... დაბრუნდება...

ერთი ლამაზი დღე მაჩუქა... მის გვერდით ჩემი ის ცხოვრება რომელიც მხოლოდ დარდი იყო დავივიწყე... ბედნერი ცამდე ბედნიერი ვიყავი... მეგონა მხოლოდ ჩვენ ორი ვიყავით და მთელი პრობლემები გაქრა.. რა ვიცოდი ისიც პრობლემად თუ გადაიქცევოდა... ახლა მენატრება

ნაკრების გული (თავი 13)

- ნაკრებიიიი! - თქვენ სულ გაააფრინეთ? ამხელა კაცები ხართ! უტვინოები ესენი, აღუ გუგა! - ნერვებმოშლი კვაშილავა, წამში იხდის სველ მაისურს და თმაზე ისვამს ხელს.

სათაურის გარეშე 15

ოჰო, როგორი ცბიერი ყოფილა ქალბატონი ელიზაბეტიო მითხრა მან და დაამატა, რომ ნამდვილად ლამაზი და მშვენირი ქალბატონია და ნამდვილად არ ვიტყოდი მასთან ურთიერთობაზე უარსო.

ერთი ნახვით სიყვარული?! IV თავი

-კიდევ ერთხელ არაფრის.-მითხრა და გატრიალდა.მეც მოვტრიალდი როდესაც დამიძახა.-თაია.-მეც მაშინვე შევბრუნდი. ის სწრაფად მოვიდა ჩემთან და ახლოს დადგა.-თუ რამე დაგჭირდეს დამირეკე.-მიჩურჩულა და უფრო ახლოს დამიდგა.

ჩემოდანში ჩალაგებული ცხოვრება

აეროპორტში ორი დიდი ჩემოდნით ვდგავარ. ფრენამდე ორი საათია... ვფიქრობ ჯერ კიდევ არ არის გვიან წასვლა გადავიფიქრო... იქნებ არასწორად ვიქცევი... ირგვლივ ვიხედები, სახეები იცვლებიან, სკამზე ვიკავებ ადგილს და ფიქრებს საშუალებას ვაძლევ იბობოქრონ ჩემს

ღმერთის მოწაფე (თავი მერვე)

გასახდელში ვზივარ, ხელებზე ბინტებს მიხვევს სეკუნდანდი... ძალიან ვღელავ თითქოს ეს ჩემი პირველი გამოსვლაა, ჩემი მენეჯერი გაგა გვერდით მიზის და მითითებებს არ იშურებს თუ როგორ უნდა მოვიქცე და როდის უნდა დავეცე ძირს.

რატომ აგირჩიე შენ?(თავი3)

-დახმარება ხომარ გჭირდება? -რატომ? -ყოველთვის ასეთი უხეში ხარ?დაგინახე რომ ცუდა... -კი ცუდად გავხდი,მაგრამ შენ რატომ უნდა დამეხმარო?

ცისფერ ზღვაში ესვენება მთვარე

ცისფერ ზღვაში ესვენება მთვარე, ჩემი ცრემლი ზეცას მიაბარეს... შენი სახე მეხატება თვალზე, ვერ ვიძინებ არ მასვენებ ღამეც.

სასრულეთი (თავი 46) +18

გონებას ვძაბავდი და მაქსიმალურად ვცდილობდი ყურადღების მოკრებას. ჩემი დაკვირვებით, დაახლოებით 6-7 დღეა რაც ამ ოთახში ვარ გამოკეტილი. ტკივილებმა შესამჩნევად იკლო. სიმწრის სიცილი მივარდება, როცა მახსენდება უცნაური დეჟავიუ, უკვე მესამედ აღმიკვეთეს

ერთი ნახვით სიყვარული?! თავი III

-დაჯექი წაგიყვან.-მითხრა ალექსანდრემ.ცოტათი დავიბენი არ ვიცოდი რა მეპასუხა.ცოტა ხნით გავჩუმდი და შემდეგ ვუთხარი ცოტა მორიდებით. -არ შეწუხდეთ ბატონო ალექსანდრე,ტაქსი გამოვიძახე და წუთი წუთზე აქ იქნება.