რატომ აგირჩიე შენ?(თავი4)

ერთკვირა არიყო გასული მარიამმა თავისი გველური სახით,რომ გამომიჭირა და მეუბნება -ნიაა,იმდღეზე ბოდიში მინდა მოგიხადო..

ერთადერთი ხარ (თავი 1)

ცამდე სიხარულით აგიტაცებს,ფრთებს მოგცემს რომ იფრინო,მაღლა აიჭრა და ბოლომდე შეიგრძნო მისგან სიამოვნება .... და მუხლებზე დაგცემს ჰაერის გარეშე რჩები.ჰაერის რომელსაც სწორედ სიყვარული გაძლევდა

harry wolf /2/

შუაღამე კარგა ხნის დამდგარი იყო, მამაჩემს ჯერ კიდევ სტანჯავდა დაკარგული ხელის გამო გამოწვეული ტკივილები და მთელს სახლშიც მისი უშვერი სიტყვების კორიანტელი იდგა, ჩემს ორივე ძმას მშბიდად ეძინა მე კი ძილი არ მეკარებოდა

ჩემოდანში ჩალაგებული ცხოვრება (ნაწილი 2)

თვითმფრინავში ვარ. წასვლა გავბედე. აქედანვე ვიწყებ ფიქრს თუ როგორ იქნება იქ ყველაფერი. გგონიათ არ მეშინია? გგონიათ წასვლა მიხარია? არა, წასვლა არ მინდა, მაგრამ ვერც დავრჩებიი. როგორც ვთქვი წასვლასაც აქვს თავისი ხიბლი... მზად ვარ ახალი

ყველაფერი ჩემს შესახებ (თავი მეათე - დასასრული)

- კარგი მაგრამ მანამდე ერთ რამეზე მიპასუხე, როგორ მიპოვე ან ის ხალხი იარაღით, ვინ იყვნენ, შენც შეიარაღებული იყავი, არადა მითხარი რომ ფოტოგრაფი ხარ, - გგონია მხოლოდ შენ გაქვს საიდუმლოებები მის სკოტ? -ითანმა ეშმაკურად ჩაიცინა, ოლივიას მხრებზე ხელი

არ დაუშვა, რომ ერთ მახინჯ დღეს 'გადამიყვარდე'

მერე ვიცი რომ ვერ მიპოვნი ისე დამკარგავ, განაცრისფრებას ვერ ავიტან თუნდაც მიყვარდე. მოგენატრები დაიცადე... შენ ჯერ სადა ხარ, არ დაუშვა რომ ერთ მახინჯ დღეს 'გადამიყვარდე' .

სიყვარული გრძნობების გარეშე 33 თავი

ირაკლი ნელა მიუახლოვდა მთელი სხეულით აკანკალებულ ცოლს, ნიკაპზე ხელი მოჰკიდა და თავი ააწევინა ქეთიმ ცრემლიანი თვალებით ახედა თავზე წამომდგარ ქმარს

თქვენი გადახდილია (სრულად)

სორას აღარ ახსოვდა დრო რომ მის საწინააღმდეგოდ აწყობდა ვერაგ ამბოხებას. მაშინვე შუბლიდან ნიკაპამდე გადაეკრა მომაკვდავი განწყობა მხიარულებისა, რომლის ბოლო ამოსუნთქვა - ხრინწიანი და უცაბედი - მაშინ გაიგონა, როცა ისევ შეეკედლა მის ცნობიერებას დანაშაულის

harry wolf /1/

ჩემი დიდი ბებია ალქაჯი იყო, ისეთი არა ადამიანის სულის ერთი სხეულიდან მეორეში გადასახლება რომ შესძლებოდა თუმცა ვირთხების უზარმაზარ ქვაბში მოთავსებით და ათასი ფერის სითხეში ამოვლებით უსახურ ადამიანებს მშვენიერ პირისახეს ჩუქნიდა, განთქმული იყო თავისი

კითხვა

იქნებ, სხვა გზა სულაც არ არსებობს? იქნებ, ის ახალი ფურცელი, საიდანაც იწყებენ ახალ ცხოვრებას, იგივე ხისგან გადამუშავებულია და ძველი ცხოვრების ახლებურად ამონთხევის საშუალებას გაძლევს?