ჩვენი ბედნიერი სახლი. თავი 5

“ვფიქრობ, მაგრამ…” პირველად შებრუნდა მოსაუბრისკენ მაია. “შენი თვალები…აღარ შემომხედო ეგრე.” ამ სიტყვებით გამოწვეულ ყრუ ტკივილს უიმედო ჩაცინება მოჰყვა.

სევდიან პოეტს

ახლა შენ უმზერ იმ ვარდის რტოებს, წინ გიდევს ჩემი ლექსთა კრებული. მიგონებ, როგორც უნაზეს პოეტს და ზიხარ მარტო, ჩაფიქრებული ტერენტი გრანელი

შეპყრობილი (თავი მეშვიდე)

დავასრულე ირაკლისთან საუბარი და სხვენში ავედი საიდანაც დამნაშავე ფანჯრიდან გაიქცა, თანამშრომლები იქაურობას ჩხრეკენ, მე კი ვიკითხე მათი მიმართულებით, რაიმე ხომ არ უპოვნიათ?!... მათგან ერთ ერთმა მიპასუხა რომ რაღაც ჩანაწერები იპოვნეს და კიდევ

მწვანე ლაქა ( თავი 23)

Სამი თვეა უკვე ჩემი და ვაჟას ცხოვრებაში ბედნიერებამ ფეხი ზედმეტად რომ მოიკიდა

ჩვენი ბედნიერი სახლი. თავი 4

*** მე თუ ვერ, იმედია ჩემი ხმა მოგწვდება და გაგაღიმებს. თუ არ შემომხედავ, უბრალოდ მომისმინე. მალე გაგივლის... ***

თათია მუსაშვილს

მე შემიყვარდი და მეყვარები ჩემი სიცოცხლის ბოლო წამამდე

შეპყრობილი (თავი მეექვსე)

სამივენი მამუკას კაბინეტში ვზივართ, ხმას ვერ ვიღებთ და ვუსმენთ მის ლანძღვა შენიშვნებს მდუმარედ, უკვე მესამე კვირაა უშედეგოდ ვმოქმედებთ და ცხადია ეს ყველასათვის გამაღიზიანებელი ფაქტორია ვინც ამ საქმეში ვართ ჩაბმული.

რაც არავის ახსოვს

ყველაფერი კარგი სხვისთვისაა. მზეც, წვიმაც, სიმშვიდეც. ნათელი კუთხე მუდამ სხვას ხვდება, სხვას უმღერის წვიმა, ქარიც სხვის ფარდებს ეთამაშება.

ჩვენი ბედნიერი სახლი. თავი 3

ყვავილების მაღაზიისკენ მიმართული თვალები. ერთ დროს უგრძნობი მზერა ახლა მოუსვენრად ეძებდა უცნობის სილუეტს. *** ამაზრზენი ვარ. ქმრიან ქალზე ვოცნებობ.

შეპყრობილი (თავი მეხუთე)

Put Your head On My Shoulder…...... როგორ მიყვარს რეტრო მუსიკა, ჩემს სახლში მუდამ ფონად ისმის ხმა მაღალი ხმით..