მონოლოგი ღმერთთან

ღმერთო რამდენი რამის თქმა მინდა, ათასი კითხვა უნდა დაგისვა, როცა შევხვდებით შენთან დამტოვე და ბნელ მხარეში გთხოვ არ გამიშვა.

ჩემი სასჯელი ხარ 18 თავი

ალექსანდრე საშინლად გააღიზიანა ანას ირონიულმა ღიმილმა, ამიტომ გოგონას ცივად მოშორდა

უშენობა მომინდა

თუკი ამ ქვეყნად ამ სიყვარულით დატანჯვა მიწევს, მთელი არსებით და მთელი გულით ზეცისკენ ვიწევ. თუკი ეს გრძნობა ამ ქვეყანაზე არაფრად არ ღირს, რა დამრჩენია დედამიწაზე ოცნებით დაღლილს.

ხმაურიანი სიჩუმე (სრულად)

- მაინც და მაინც მე რატომ მომეცი ეს საქმე?-ცივი იყო მისი ხმა და თვალები. სიგარეტის ანთებით დაკავებულმა კაცმა გვერდულად ახედა. - შენს გარდა იმ გოგოს ვერავის ვანდობდი- ორაზროვნად უპასუხა- ჯერ კიდევ შემრჩენია ადამიანობა.- თვალი ჩაუკრა და სიგარეტი

30 ვერცხლი

-საღამო მშვიდობის,ლუციფერო. ალბათ,ღამე ეშმაკებთან მზის ცეცხლში იწვის. -საღამო მშვიდობის,იუდავ, 30 ვერცხლის სიცოცხლე ამიწონე, თორემ,ამ ჯოჯოხეთში მთვარეც კი, მზის გარეშე ანათებს.

სასრულეთი (თავი 38) +18

-ორით ორი დავუდ, ანგარიში თანაბარია. თვალი ჩამიკრა, სწრაფად წამოდგა და კარისკენ გაიქცა. - რაა? რას აკეთებ? სად მიდიხარ? - აზრზე მოსვლა ვერ მოვასწარი და გაოცებისგან ენა დამება, ჯერ კიდევ ორი წუთის წინ მისი სხეულის სიმხურვალე თითებს მიწვავდა. - ხვალ

ჩემი სასჯელი ხარ ( 17 თავი)

ალექსანდრე ამღვრეული თვალებით ჩააცქერდა გოგონას აწყლიანებულ ცისფერ სფეროებში -ცუდად არ ხარ-დაუჩურჩულა ზედ ტუჩებთან- უბრალოდ ჩემგან გაქცევა გინდა

"დაბრუნება ორი კვირით" (12)

ფრთხილი,მოზომილი ნაბიჯით მივიდა, სახე თავის ხელისგულებში მოიქცია და შუბლზე მიაწება ტუჩები.მერე გაუღიმა და ჩემი წასვლის დროაო უთხრა...ისე უცებ გაიხურა კარი, ისე უცებ მოსწყდა ქალის თვალთახედვას,რომ გაშეშებულმა კატომ ვერ გაანალიზა რა მოხდა

ნაცრისფერი სეზონი

წვიმაში შემოსილი,ნაცრისფერი გრძელი,ყვავილებით მორთული შემოსილი კაბით თავს იწონებს გაზაფხულის შუათანა შვილობილი აპრილი.რამდენი რამის მომცემი სიტყვა და რამხელა შინაარსის მქონეა მაგრამ თვალის ერთი შეხედვით ეს მხოლოდ მირაჟია.

გამვლელი (სრულად)

კარგი, უნდა დავმშვიდდე! სანამ დავუნახივარ სახლიდან უნდა გავიდე და პოლიციას შევატყობინო. ფეხაკრეფით მივდივარ კართან, შიშველ ფეხს სწრაფად ვყოფ ბოტასში და გასაღების ასაღებად კალათისკენ ვიხედები. ის ცალიელია. რა? სადაა გასაღები? შიშისგან ხელები