სიყვარული და ღალატი ( თავი 2 )

როცა ბავშვობიდან ერთი ბიჭი გიყვარს და მასთან ერთად იზრდები, რთულია მისგან ღალტის ატანა, არ აქვს მნიშვნელობა ეს ნებით გააკეთა თუ უნებლიეთ ღალატი მაინც ღალატად რჩება და რთულია ასე მარტივად აპატიო.

შენ ხარ მიზეზი

დამდეგ ახალ წელს გილოცავ, ნან. ყველაფერს საუკეთესოს გისურვებ ცხოვრებაში, მინდა რომ ეს წელი ოცნებების ახდენის, მიზნების მიღწევის იყო. შენი ბედნიერებისთვის მე აქ ვარ და სულ შენთან ვიქნები. 365 ახალი დღე, 365 ახალი შანსი გვაქვს.

უბრალოდ არ მჯერა

სიყვარული გატკენს,გატკენს იმდენად რომ მეორედ ამ გრძნობის განცდა აღარ მოგინდება. იმდენ იარას დატოვებს ეს ტკივილი შენს გონებასა და გულში , რომ მთელი სიცოცხლის განმავლობაში თავს შეგახსენებს. განა რა არის ასეთი ეს გრძნობა რომ ყველას უნდა გამოსცადოს

ნ ა კ ვ ა ლ ე ვ ი

წითლად შეღებილი ცის ქვეშ ,სადაც ჰაერის ტემპერატურა -15 გრადუსს უდრის და სადაც, გამაყრუებელი სიჩუმე გამეფებულა დიდი ქარიშხლის წინ, ვიღაცის ნაკვალევი გაშავებულ , დაყინულ და პრიალა თოვლზე ღრმა კვალს ტოვებს. ვიღაც მიაბიჯებს ,

უცხოს უცნობისაგან

სამყაროს შემიძლია თვალი გავუსწორო და პირისპირ ვუყურო.საკუთარი თავით ძალიან ვამაყობ რადგან ამის გაკეთება ადრე არ შემეძლო.ოდესღაც ეს შეუძლებელი მეგონა თუმცა ჩემა შესაძლებლობემა დამარწმუნა იმაში,რომ ყველაფერი შესაძლებელია.განსაკუთრებით კი ახალი წლის

40 საშობაო ანგელოზი (თავი 6)

ხშირად ცოდნაა ცოდვის საფუძველი, ხშირად კი არ ცოდნა აღვიძებს ცოდვის ჩადენის სურვილს ადამიანში. მთელ გულს სწვდება, ბოლომდე ხრავს და ერთ ციცქნა სიკეთის მარცვალსაც არ ტოვებს მასში. რა არის საერთოდ ცოდნა? რისამე ცოდნა რას გვარგებს?

დღიური

ლამპიონი უცბად ჩაირთო და იქ პატარა გოგონა იდგა სათამაშო დათვით ხელში, მისი გრძელი თმები მიწას ეხებოდა და სახეს ნაწილობრივ უფარავდა, თეთრი კაბა ეცვა , რომელიც დასვრილი იყო წითელი ლაქებით. უცებ გამახსენდა რომ ჩემს მეგობარს და ყავს , ამიტომ უცბად

სასრულეთი (თავი 30)

ეროვნება და წარმომავლობა არაფერ შუაშია. მთავარია აი აქ, რა გაქვს. - გულზე ხელი მივადე. - აი აქ რას ფიქრობ.- მერე თავზე გადავუსვი ხელი. - აი აქ რას გამოხატავ. - თვალებზე მივეფერე. და ბოლოს აი ამით რას ამბობ. - ტუჩებზე ხელი დავუსვი, საიდანაც ცხელი

სიმარტოვეშო აღმოჩნდე

სიმარტოვეში აღმოჩნდე შენ უჩემობას აირჩევ მაგრამ ერთს გეტვი პატარავ რომ უჩემობას არირჩევ. შავი გერის გაქვს თვალები გამოხედვა კი ავისა და როცა ჩაგეხუტები იქვე დადნები წა

ცხოვრების გზაჯვარედინი (ნაწილი 8)

იზოლაცია. ფანჯრებიდან დანახული პატარა სივრცე. დღეები მსგავსი და უფერო. წარსულ დღეებზე ფიქრები, ნუთუ ოდესმე დაბრუნდება ის რაც იყო თუ მომავალი, ახალ უკეთეს ცხოვრებას გვპირდება? აწყმო შიშითაა მოცული, თითქოს ხვალის იმედიც არ გაქვს, რადგან არ იცი თუნდაც