ბედისწერა - 9

გავშეშდი. ვიბლიანს აქ მართლა არ ველოდი. რაღაც კუთხით, მაწყობდა ოფისი რომ ღია იყო, მაგრამ რა საჭიროებას წარმოადგენდა მაინცდამაინც კარებში თუ არ შემეჩეხებოდა ? წამიერად შევიდოდი და უკან გამოვბრუნდებოდი, ისე რომ

არასდროს დამთავრდები ჩემში!

მე რომ მახსოვდე, სიზმარში ხომ მაინც გნახავდი? რატომ დავკარგე შენი სახე,რად დამავიწყდი? შენი ნათქვამი ,,შვილო" საით წავიდა? ეგ შენი სული,მაღლა ღმერთებთან რატომ გაფრინდა ?!

დედა

აღარ შემიძლია სიჩუმე და აღარ შემძლია ღიმილი დაუმთავრებელი ნიღბები Და თავზე წამომჯდარი დუმილი...

მე აქ ვარ (სრულად)

ტბაში არეკლილი სხეულებიდან ერთ-ერთი ალმაცერად მიყურებს.- საით გაგიწევია? - ტუჩის კუთხეში ღიმილი ეპარება და მარტივი მოძრაობით სიღრმისკენ მიმათრევს.იმასღა ვასწრებ, რომ მომაკვდავივით ჩავისუნთქო

ხოსია (სრულად)

ყველაზე მეტად ზაფხულის შემობრძანება უყვარდა, რადგან ციცინათელები ჩნდებოდნენ. ყოველი შებინდებისას მანათობელი ხოჭოების დასაჭერად მიიწევდა და საათობით იკარგებოდა ციცინათელებით მოჭედილ ბაღებში.

პან

"ზოგჯერ, როგორ მესმის იმ ადამიანის, ახლა რომ სადღაც, ცივილიზაციასა და ადამიანებს მოწყვეტილი, ხის ქოხში სარკმელთან ზის და მის წინ გაშლილ ხეებს გაჰყურებს. მერე რა, რომ შეიძლება ასეთი ადამიანი სულაც არ არსებობდეს?!..."

ფრანებით ხელში ...

რა ლამაზია, სამყარო დიდი, დიადი სულის ფეთქვის ხმა მესმის, როდესაც ქარში თმა გაწეწილი, მიჰქროდა ქალი ფრანებით ხელში,

იძულებითი ქორწინება 9 თავი

სანდრომ უცნაური არეული თვალებით ახედა ძმას და თვალებში ჩააცქერდა, კარგა ხანს შეჰყურებდნენ ძმები ერთმანეთს ზიზღით, ბოლოს ისევ ნიკამ აარიდა თვალი

ლანგრით მორთმეული (თავი 12)

უკან მოუხედავად ვპასუხობ.- დროებით. - ისევ ძველებურად მემშვიდობება, მაგრამ არის ამაში რაღაც გულის მოკვლამდე განსხვავებული. ისევ ძველებურად არ ვპასუხობ, და საკუთარი დუმილი ძვლებამდე მტკივა.

მოლოდინი (სრულად)

-რა გავაკეთო,მისი ხილვა რომ შევძლო?! რა გავაკეთო,ხელში რომ დავიჭირო?! რა გავაკეთო,სიცოცხლე რომ დამიბრუნდეს?! რა გავაკეთო,შვილმა დედა რომ დამიძახოს?!